¶ De artificibus et rebus artificialibus

corrūpat̉. Et ſic homo a mūdo debet exirene corrūpat̉ ab eo. Hiere. xlviij. Fertilisfuit moab ab adoleſcētia ſua ⁊ reqͥeuit infecibꝰ ſuis: nec trāſfuſuſ ē in vaſe vas ⁊cͣ.¶Capitulum:XLIIIIIrmuratoresoſtendūt ſe defectū habere diuine gͣtie. Nā vaſa vacua ꝑcuſſa reſonāt plena nō. Sic vacuus a gratiamurmurat nō plenꝰ: Ecc̄i. x. Uir prudenset diſciplinatꝰ nō murmurabit correptus.¶ Itē olla vacua ad ignem poſita creꝑat ⁊magnū ſonū creꝑās reddit: plena ꝟo ollanō: Eccī. .xxvij. Uaſa figuli ꝓbat fornax.¶ Itē murmurās eſt qͣſi rota nō bene vncta gratie vnctiōe: ⁊ iō murmurat ſicut rota currus male vncta: Eccī. xxxiij. Precordia fatui quaſi rota carri q̄ fenū portat etmurmurat: Sap̄. j. Cuſtodite vos a murmuratione que nihil prodeſt.¶ Capitulum:XLVQuitijs ſiue denouo cōuerſis nō ſūt admiſcendi alij ſiue ſociandi: niſi qͦrū vita bona nota eſt ⁊ doctrina ſana: ſaltem qͦuſqꝫ ſint in ſpū vel religione ꝓuecti: ſicutdicit Pall̓. ꝙ ī poſtinato ſolo inter nouellas vites oīo nihil eſſe conſerendum greci iubent exceptis caulibus: tertio anno q̄libebit īmergere. Sic inter nouit̉ cōuerſoſvſqꝫ ad tēpus quo ſūt prouecti: nō ſūt quilibet admiſcendi niſi noti ⁊ docti qͥ aſſimilantur caulibꝰ qui ſūt olera nota: et quoꝝius ſiue aqua eſt ſana. Un̄ ſignificāt homines quoꝝ bona vita ē nota ⁊ doctrina ſana. Tales enī inter eos pn̄t admitti. Psͣ.cxliij. Filij eoꝝ ſicut nouelle plātatiōeſ ⁊cͣ.¶ Capitulum:XLVIBedientia mādatorū dei hominē a malis cuſtodit. Nā ſic̄ caſtrū cuſtodiēteſſe cuſtodit: ita mādatū dei ſeruat ſeruantes ſe. Vnde dicit̉: Eccī. xv. Si voluerꝭ mādata dei ſeruare ſeruabunt te. ¶ Itē obedientia ficta aſſimilatur arcui prauo: qͥ aparte ventris multū poteſt incuruari: ſeda parte dorſi frangit̉. Sic multi in ꝓſperꝭobediūt ⁊ in his q̄ corpus delectāt: ſed induris laboribus ⁊ aduerſis refugiūt ⁊ re

calcitrant. ſicut equꝰ habens dorſū excoriatum cōtra onus: nō attendentes qd̓ dicitGrego. Ꝙ obediētia quāto plus habet deſuo tanto minoris eſt meriti. Ca. XLVIIPus bonum ⁊perfectū debet aſſimilari illi tyo lmiamati ſiue pulueri: quē dominuſ fieri mādauit: Exo. xxx. vbi d̓r: Sumetibi aromata. ſtacten. ⁊ onycham. galbanen boni odoris ⁊ thus lucidiſſimū: facieſqꝫ tymiama cōpoſitū opere vnguentarijmixtū diligent̓ ⁊ purū. Tymiama quippeex aromatibus facimus: cū in altari bonioperis virtutū multiplicitate redolemus.Qd̓ mixtū ⁊ purū fit: qꝛ quāto virtus virtuti iungit̉: tanto incenſū boni operis ſincerius exhibet̉: vbi etiā bene ſubiungit̉:Cunqꝫ in tenuiſſimum puluereꝫ vniuerſacōtuderis: pones ex eo corā teſtimonij tabernaculo. In tenuiſſimū pulnerē aromata cōterimus: cuꝫ bona noſtra qͣſi in pilacordis occulta diſſenſione tundimꝰ: ⁊ ſi veraciter bona ſint ſubtiliter pertractamus.Uniuerſa ergo in puluerē redigere ē virtutes recogitando terrere ⁊ vſqꝫ ad ſubtilitatē occulti examinis reuocare. De qͦ etiāpuluere ſubdit̉: Pones ex eo coram teſtimonij tabernaculo. Quia tūc bōa noſtraveraciter in cōſpectu iudicis placēt: cumhec mēs ſubtiliter recogitādo conterit: etquaſi de aromatibus puluerem reddit: negroſſum durūqꝫ ſit bonū qd̓ agit̉: ne ſi hocarta recogitatiōis manꝰ nō cōminuat: odorem de ſe ſubtilius nō aſpergat: ꝓut. Grego. dicit ¶ Itē oꝑa virtutū a deo nō acceptant̉: niſi pͥus a vitijs ſeparent̉. Un̄ meſſor grana frumēti in horreo nō recōdit niſi pͥus excuſſa a paleis. Et iō habet̉ ī libroIudicū ꝙ Hieroboā cū a paleis frumētaexcuteret: angelū vidit ad cuiꝰ imperiū ꝓtinus hēdū coxit: quē ſupra petrā poſuit ⁊ius carniū deſuꝑ effudit: q̄ angelꝰ virga tetigit eaqꝫ ignis exiens de petra cōſūpſit.Quid ē aūt frumēta virga cedere niſi rectitudine iudicij a vitioꝝ paleis virtutū grana ſeparare? Sed hͦ agentibꝰ angelus apparet: qꝛ tanto magis oīa interiora denūciat: qͣꝫto ſe ſtudioſiꝰ hoīes ab exterioribꝰpurgāt. Qui occidi hedū p̄cipit .i. oēm appet itū noſtre carnis īmolari. Carneſqꝫ ſupra petrā poni ⁊ ius deſuꝑ fundi. Quem