Liber nonus
ſyro. iiij. Reg. v. Lauare in iordane ⁊ recipiet ſanitatē caro tua. Nā iordanis interp̄tatur deſcenſio vel riuus iudicij. Un̄ ille īiordane ſcīlauat: qͥ humil̓r ſeip̄m dijudicāſlachrymis ſe purgat. Et hec ē lotio iordanis que ſanat languorē mentis.¶ Capitulum:XXXIXDxurie ignemnō ſuccendit deꝰ ſed diabolꝰ. Sicut enī faber qn̄ nō pōt ferrū advoluntatē ſuā ducere illud in ignē mittit:et exufflat tantū ꝙ calefactū ducit ad libitum ſuū. Sic facit diabolus qn̄ nō pōt aliquē ducere ad peccatū calefacit eū igne luxurie: vt euꝫ ſic flectere poſſit ad peccatū:Eſa. liiij. Creaui fabrū ſufflātē in igne prunas: ⁊ ꝓferentē vas in opus ſuū. Suc cenditur ignis flatu folliū .i. ſuggeſtione vetulaꝝ q̄ ſūt qͣſi ſufflatoriū diaboli ad accēdēdum ignē luxurie. Hiere. j. Ollā ſuccenſaꝫego video .i. vetulā nigrā. Olla enī quantumcunqꝫ alba ſit ſi tn̄ ponit̉ ſepe ad ignēdenigratur: ⁊ ſic anīa ꝑ luxurie frequētiāThreno. iiij. Denigrata eſt ſuꝑ carbonesfaciēs eoꝝ. Ollabulliēs ſi nō haberet niſi vnā fabā eā ſupponeret ⁊ demōſtraret.Sic luxurioſi luxuriā cohibere nō poſſūtquin ſaliat: aut ꝑ os turpe loquēdo vel cātando: aut ꝑ oculos impudice reſpiciēdo:aut ꝑ tactū vel ornatū: ſicut de domo incēſa exit ignis ꝑ feneſtras ⁊ oſtia ¶ Ca. XL.Anſuetudo animam ſeruat: qꝛ eſt ſicut an̄muranlle in caſtro: anime lapides durorum verborū leuit̓ excipiēs ⁊ oēs ictus ſuſtinēs: ⁊ homīes a leſione cuſtodiens. Sic̄ergo vaſa vitrea inuoluūtur in feno vel inalia molli re: vt ſic a cōfractiōe ſeruentur.Sic quoqꝫ anīa in māſuetudine conſeruatur. Eccī. x ¶ Fili in māſuetudine ſerua animam tuā. Manſuetudo eſt deo ſicut culcitra molliſſima cū lectulo florido conſcientie: Cantꝭ. j. Lectulus noſter floridꝰ. Un̄ſicut homo libentiꝰ dormit in lectulo molli qͣꝫ in duro: ſic deus in corde māſueti: qꝛin pace factus eſt locus eius. Itē māſuetudo gratiā hominibꝰ impetrat. Nam ſic̄adamas trahit ferrū: ſic manſuetudo corda hominū: Ezech̓. iij. Vt adamātē ⁊ felicem dedi faciē tuam: Eccī. iij. Fili in man-
ſuetudine oꝑa tua perfice: ⁊ ſuꝑ hominuꝫgloriam diligeris. ¶ Capl̓m: XLIAndaciū eſt ſicut quoddā venenū tāte efficacie ꝙ in ip̄o ore exiſtēs hominēinterficit. Sap. j. Os qd̓ mentitur occiditanimā ¶ Itē mendax homo ſimilis eſt falſo denario. Nā tantū p̄ualet homo veraxmendaci: quātū denarius verꝰ falſo. Unꝰeī bonus denarius val̓et. c. falſos. Sic homo verax. c. mēdaces. Magna ſtulticia qꝛvolunt oēs homīes denarios eſſe veros ⁊bonos ⁊ diſplicet eis multuꝫ ſi inueniuntvnum falſū. Vnde plus videntur diligeredenarios qͣꝫ ſeipſos: qꝛ cū ip̄i ſint falſi volūt tn̄ denarios eſſe veros: ⁊ ſic volūt eoseſſe meliores ſeip̄is: Prou̓. x. Cor impioꝝpro nihilo. Et ſic̄ denariū falſū nullꝰ vultrecipere: ita nec homī mēdaci vult aliquiſcredere. Et ideo mēdaces hac pena puniunt̉: qꝛ nec veꝝ eis creditur. Et inſuꝑ aliapena qꝛ nec ipſi credūt alijs: quia iudicātalios ẜm ſeip̄os ſcꝫ mēdacēs.¶ Capitulum:XLIIOrtis mieditatio valet ad vite directionem.Qui enī vult nauē ſuam gubernare debet ſe ponere in fine nauis: ⁊ anteſe nauē dirigere ⁊ ꝑicula euitare. Sic quivult vitam ſuā gubernare: debet ſe ponere in vite ſue meditatione: vt poſſit ad bonum exitū naueꝫ ſuā .i. vitā dirigere. Seneca. Conſidera qͣꝫ pulchra ſit res an̄ morteꝫvitam ſuā ꝯſumere: deinde ſecure expectare reliquā ſui tꝑis partē. O qͣꝫ ſollicite lōge naute ſibi ꝓuidēt de nauis directione:quādo habēt malū paſſum trāſire. Sic qͥlibet dꝫ ſibi ꝓuidere lōge an̄ quō poſſit ꝑiculoſum paſſum trāſire mortis: quia illicnaues ꝑtranſibūt .ſ. anīe ꝑ artuꝫ foramenmortis. ¶ Itē morſpeſſima hominū peccatorum firmat ⁊ ſtabilit ſanctos viros inbono. Dicit enī Pall̓. ꝙ colūbe nō pareūtnec deſerūt locū ſiue colūbariuꝫ ſuum ſi ꝑoēs feneſtras aliqͥd de ſtrangulati hominis vinculo aut fune ſuſpendatur. Tuncautem columba in feneſtra ſua habet funēſtrangulati hominis: quādo in memoriaet ꝯſideratione ſua habet malum exitumhominis peccatoris quo proſpecto nidum