Libernonus
dei vbi ſunt ſordes pctī. ergo ſicut diciturHiere. iiij. Laua a malicia cor tuum. Tertio oportet ꝙ vas ſiue doliū cordis obſtruatur ſiue liget̉: ne .ſ. liquor immiſſus effundatur. nullus enī ſapiēs īmitteret vinū invaſe ex quo videret ſtatim eſſe effūdēdū.vn̄ illi qͥ gr̄am recipiūt ⁊ ſtatī effūdūt dicūtur eſſe fatui: ẜm illd̓ Eccī. xx. Gratie fatuorū effundent̉. Et hͦ eſt qꝛ fatuꝰ nō hꝫ vascordis ligatū vl̓ ſolidū ſꝫ ꝯfractū: ẜm illudEccī. xxj. Cor fatui quaſi vas cōfractum.¶ Quarto oportet ꝙ inclinet̉ ſiue ſubijciatur rei immittēde. Nō enī poſſet vas repleri aqua fluminis vel putei niſi inclinaret̉vel ꝓfūde immergeret̉. Sic cor hoīs nō īplet̉ gr̄a niſi humiliet̉: Eccī vl. Inclinauimodice aurē meaꝫ et excepi illā .ſ. ſapiētiāvl̓ gr̄aꝫ ¶ Quīto oportet ſi eſſet euerſū: veletiā poſtqͣꝫ eſt inclinatū ꝙ erigat̉. ⁊ hͦ eſt ꝑdeſideriū vl̓ orationē ad deum: Sap̄. vij.Optaui ⁊ datꝰ eſt mihi ſenſus: inuocaui ⁊vēit in me ſpūs ſapiētie: qͥ ē etiā ſpūs gr̄e.Itē nota ꝙ corpurū ēt minima pctā metuit. Nā in pāno albo minima macula apparet ⁊ nimiſ diſplicet: ſic in corde puro minima pctā: Ecc̄s. ix. Om̄i tꝑe ſint veſtimēta tua cādida ¶ Itē cordis intimū qn̄qꝫ aſſimilatur lecto: ſic̄ Cantꝭ. iij. d̓r: In lectulomeo ꝑ noctē queſiui queꝫ diligit aīa mea.Grego. In lectulo et ꝑ noctē dilectꝰ queritur: qꝛ nimirū etiā inuiſibil̓ ꝯditorꝭ ſpecieſexp̄ſſa oīs corporee viſiōis imagīe ī cubilicordis inuēit̓. ¶ Quādoqꝫ ꝟo aſſimilat̉ cubili: ẜm illud Psͣ. cxlix. Exultabunt ſancti in gl̓ia: letabunt̉ ī cubilibus ſuis. qꝛ .ſ.cū mala ſctī ab exteriꝰ fugiunt: ſecuri intramentiū ſecreta gl̓iant̉. Sed tūc leticia ꝑfecta erit cū carnis exteriꝰ pugna nō fuerit.nā quouſqꝫ ad illicita ꝑ carnē trahimur:quia quaſi domꝰ nr̄e paries quatit̉: etiā cubile cordis ꝑturbat̉. Qn̄qꝫ ꝟo aſſimilaturſtrato: ẜm illud Psͣ. xl. Vniuerſū ſtratuꝫeiꝰ verſaſti ī infirmitate eiꝰ. qꝛ videlicet cūnos tētatio carnis cōcutit tremefacta: nr̄ainfirmitas etiā ſtratū cordis confundit.¶ Capitulū: XVIOrpori ſeruire⁊ aīam negligēdo ſe totalit̓ circaea q̄ ſūt corporis occupare ꝓpriūē reproboꝝ. Et hinc ē ꝙ artes ille mechāice q̄ comodis ⁊ delitijs corporꝭ maxīe īſer
uiūt: a reprob̓ hoībꝰ pͥmitus ſūt inuēte .ſ. acain ⁊ filijs eiꝰ. Nā ip̄e pͥmꝰ reprobꝰ .ſ. cainfuit: qͥ vt auaricie ſue cōſuleret. ſicͣ d̓r in hiſtorijs ſcholaſticis: pͥmo agriculture ſe dedit. ¶ Itē primꝰ qͥ terminos terre poſuit: ⁊qui vite hominū ſimplicitatē adinuentiōemenſurarū ⁊ pōdeꝝ ad calliditatē ⁊ corruptionē ꝑduxit ¶ Itē ipſe cain fuit qͥ pͥmā ciuitatē edificauit: ⁊ vocauit eā ex noīe filijſui Enoch. Gre. Quid ſibi vult ꝙ cain primū filium enoch vocat: atqꝫ ex hoc nomine ciuitatē quā cōdidit appellat. Cain primus ciuitate cōſtruxiſſe deſcribit̉ vt aꝑtemonſtret̉ ꝙ ip̄e in terra fundamentū poſuit: qͥ a ſoliditate eterne patrie alienus extitit. Peregrinꝰ nanqꝫ a ſummis fūdamentū quaſi lōge habitatiōis in infimis poſuit: qͥ ſtationē cordis in infimis collocauit.vn̄ in eiꝰ ſtirpe Enoch qͥ dedicatio interp̄tat̉ pͥmꝰ naſcit̉. ſꝫ de electoꝝ ꝓgenie Enochſeptimꝰ fuiſſe memorat̉: qꝛ reprobi ī hac vita q̄ eſt ante ſemetip̄os edificādo dedicāt.Electi ꝟo edificatiōis ſue dedicationeꝫ infine tꝑis expectāt. ¶ Itē iabel qͥ fuit de ſtirpe cain fuit primꝰ qͥ inuenit tētoria portatilia de loco ad locū ꝓ paſtoꝝ cōmoditate ⁊delitijs: ⁊ ideo ſigͣt pctōrē ⁊ ꝓprijſſime p̄latum qͥ tabernaculo corporꝭ deſeruiēs ī delitijs trāſit de loco ad locū .i. ruit de vitioad vitiū. ⁊ nomē fratrꝭ eiꝰ iubal: qͥ fuit pater canētiū in cithara ⁊ organo .i. primꝰ inuētor ꝯſonātiarū muſicaliū: vt .ſ. labor paſtoralis in delitias verteret̉. hoc enī ꝑtinetad voluptatē auriū. cōtra qͦs Iob. xxj. Tenēt tympanū ⁊ citharā ⁊ gaudēt ad ſonitūorgani ¶ Itē poſtea tubalcain de eadē ſtirpe genitꝰ fuit pͥmꝰ faber ⁊ operās in ere ⁊ferro. vn̄ iſte fuit malleator qui primo īuenit vſū armoꝝ. ⁊ in hoc ſignificat opp̄ſſores. Et iteꝝ fuit faber ⁊ ſculptor qͥ ſculpturas opeꝝ in metallis in libidinen oculorūfabricauit. vn̄ in hͦ ſigͣt curioſitatē oculoꝝ.Soror aūt tubalcain fuit noennia: q̄ arteꝫtextoriā adinuēit: q̄ .ſ. ꝑtinet ad molliciē etcurioſitatē veſtiū. cuiꝰ cōtrariū cōmēdat̉ īſanctis .ſ. aſperitas ⁊ vilitas veſtiū: ſic̄ deIohanne baptiſta patet ⁊ pluribus alijs.¶Capitulum: XVIIOrreptiōeꝫ prelati ēt diſcholi dꝫ ſubditꝰ hūiliterportare: attendens cum raditur barba ali