LLiber nonus
nore cōtritiōis. cuiꝰ mixtio dꝫ eſſe cū muſtoſiue vino lachrymoſe cōpūctiōis. de quo īPsͣ. lix. Potaſti nos vino cōpuctionis.Sed decīa ꝑs refert̉ ad obediētiā decalogi .i. mādatoꝝ diuīe legis. vbi eī iſta aſſūt.ſ. admixtio gr̄e: feruor penitētie: cōpūctiolachryme: ſubiectio obediētie. mutat̉ vinūacerbū .i. amor mūdi vl̓ muſtū corruptū .i.amor carnalis in vnū .i. in amorē diuinumdulciſſimū ⁊ puriſſimū. Et hͦ ptꝫ in ꝯuerſion Matthei publicani ⁊ marie Magdalene. Ul̓ tertia ꝑs aque .i. penitētie aſſumitur in reſtitutiōe ⁊ calcant̉ vue in ꝯfeſſiōe:qꝛ tūc exprimit̉ vinū .i. manifeſtat̉ pctm̄: ſꝫdecoquit̉ muſtū cū aqua in aſſidua cōpunctiōe: ⁊ ſic amor mundi vl̓ pctī cōuertit̉ inamorē dei. ¶ Item nota ꝙ in hoīe ꝓficiēteꝯuertit̉ pūctio timorꝭ in dulcedine ⁊ ſecuritatē amoris. cuiꝰ exēplū eſt qꝛ ꝑ ſemē porri īmiſſū in doliū aceti: acetū ip̄m mutat̉ invinū ſicut in p̄fato libro vindemiaꝝ legit̉.qͥd aūt eſt ſemen porri niſi ꝓfectus boniNā porrū nō pͥmo anno ſꝫ ſecūdo ſemē ꝓ?ducere dicit̉. Et iō ꝓficiētē ſignat qͥ nō ſtatim a pͥncipio ꝑfectꝰ eē pōt: ſꝫ paulatī ⁊ ſucceſſiue ꝑficit̉: ergo ꝑ femē ipſiꝰ porri de aceto vinū efficit̉: qꝛ ꝑ cōtinuū ꝓfectū in bonō penitētis timor in amorē ꝯuertit̉. Perfecta enī charitas foras mittit timoreꝫ: vt¶ Ca. IIIdicitur. j. Ioh̓is. iiij.Nima hominiſad modū agri eſt diligent̉̓ colenAda. Agro enī vt dicit Palladiꝰtria equalit̓ nocēt .ſ. ſterilitas: colētis morbus ⁊ malꝰ vicinꝰ. Nā ſterilitas refert̉ adaciū ꝑ qd̓ videlicet aīa a fructu boni oꝑisvacat: ſꝫ morbꝰ refert̉ ad vitiū qͦ ſcꝫ ip̄a anima letalit̓ egrotat: ſꝫ vicinꝰ malꝰ refert̉ adprauū ſociū ſiue ad carnē q̄ ip̄am animamfrequēter moleſtat. Ociū aūt multū noc etanime: qꝛ ip̄am ad malū acuit: Eccī. xxxiij.Multā maliciā docuit ocioſitaſ. Facit enīin agro anime vrticas vitioꝝ ſuccreſcere.Prouer. xxiiij. Per agrū pigri hoīs trāſiui ⁊ ecce totū repleuerūt vrtice. Cōtra qd̓dicit̉ ibidē: Diligēt̓ exerce agrū tuū. Morbus peccati etiā multū obeſt: quia animaꝫīterficit Ezech̓. xviij. Anima q̄ peccaueritipſa moriet̉. Et iteꝝ de peccato dicit̉. Eccī.xxj. Dētes leonis dētes eiꝰ īterficiētes animas hoīm. pranus ſociꝰ officit qͥ animā cor
rūpit .ſ. exēplo vl̓ ꝟbo. jͣ. Coꝝ. v. Modicuꝫfermētū totā maſſā corrūpit. ⁊. j. Coꝝ. xv.Corrūpūt bonos mores colloquia praua.vn̄ hec ab agro aīe ſūt prorſus repellēda.Dicit etiā idem Pall̓. ꝙ in agro periclitant̉ interiora niſi colant̉ extrema. Sic etiam interiora bona anime perdit qͥ exteriora mēbra vel ſenſus nō cuſtodit. ¶ Itē anima iuſti aſſimilatur horto voluptatis .i. paradiſo terreſtri quē agricola celeſtis. de qͦxp̄s Ioh̓. x. Pater meꝰ agricola ē: a pͥncipio mūdi plātauit. Et hͦ ſimilitudo ꝯgruavidet̉ triplici rōne. Et pͥmo qͥdē rōne ſituatiōis. Nā ille hortꝰ ſuit ſituatꝰ in loco fertili: ⁊ ideo vocat̉ paradiſus delitiarū. ⁊ ſil̓raīa iuſti eſt locꝰ delitiarū ſpūaliū dn̄i. qͥ dicit Prou̓. viij. Delitie mee eē cū filijs hominū ¶ Itē erat ille hortꝰ in loco eminenti:ita vt dicat̉ excedere altitudinē terre: ⁊ eſſe ſub globo lunari: qꝛ videlicet mēs iuſtiomnia terreſtria excedit ⁊ ꝯtēplatiōe ac deſiderio vſqꝫ ad celeſtia ꝑtingit. Apo. Philip. iij. Nr̄a ꝯuerſatio in cel̓ eſt. ¶ Iteꝫ eratille hortꝰ in loco oriētali. Per oriēte autēintellige aduētū ad iudiciū. vn̄ in euangelio: Sicut fulgur exit ab oriēte ⁊cͣ. Ul̓ ꝑ orientē intellige xp̄m. de quo Zacha. vj. Oriens nomē eiꝰ. Vel per orientē ītellige originē homīs: ita dꝫ plātari mēs fidel̓ ad oriētē vt p̄ ocul̓ habeat terrorē iudicij ⁊ recordationē dn̄ice paſſiōis: ⁊ abiectionē ſue cōditiōis qͣlit̓ .ſ. creatꝰ ⁊ factꝰ eſt de limo terre. vn̄ in Leuit̓. p̄ceptū eſt. vt veſicula auicule poneret̉ ad orienteꝫ altarꝭ in loco vbierāt cineres: hoc eſt per recordationē iudicij motus elationis reprimere. ¶ Itē quando motus elationis ſurgit in te ex operibꝰtuis. pone te ad orientem .i. xp̄m ⁊ attendeqͣꝫ parua ſunt: quia nulla ſūt reſpectu illorum que fecit ꝓ te. pone etiā ad orientē abiectionis tue conditionē. ⁊ hͦ eſt in locumvbi erant cineres .i. memorare qͣꝫ vilis es ⁊elides motus elationis in te. ¶ Secundorōne plātationis: qꝛ ꝓduxit dominꝰ deꝰ dehumo omnē lignū pulchrū viſn: ⁊ ad veſcēdum ſuaue. lignū etiā vite in medio paradiſi: lignūqꝫ ſciētie boni ⁊ mali: vt diciturGen̄. ij. Hoc lignum pulchrū viſu eſt ī homine ex conuerfatione bona: ſed ad veſcēdum ſuaue eſt: ex conſcientia munda. Naꝫſecura mens quaſi iuge conuiuium vt dicitur Prouerb̓. xv. Debet ettam ibi eſſe li-