Liber octauus
tur vel qͣſi: vt. C. de ſeruitu. ⁊ aqua. l. cū talis: ⁊ extra de ꝯſti. cū oportet: ⁊ extra. de p̄ben. ꝓ illoꝝ. ¶ Itē pcta venialia qꝛ paruaſunt nō tollūt charitatē nec vitā eternā. nāẜm iura modica dāna tolerāt̉: vt ar. xij. q.ij. terrulas. ⁊. c. ſi qͥs. ⁊. c. bone rei. extra d̓his q̄ fiūt a p̄latis ſine ꝯſenſu. c. paſtoralis.ff. de in integ. reſti. l. ſero. Sic ⁊ deceptiomodica tolerat̉. vt. ff. de mino. l. ī cauſe. §.idē pomp ¶ Itē veniale pctm̄ nō euacuatboni oꝑis meritū ſic̄ reſcriptū: qͣꝫuis ſit ꝯͣius priuate ꝑſone: tn̄ ſi leue ⁊ modicā leſionē infert nō euacuat̉: ſed valet vt ſi papamandet in ſuo reſcripto ꝙ nō admiſſis dilatorijs exceptiōibus ꝓcedat̉ in pͥncipali.vel ſi mādet actionē ſeu petitionē alicuiusdeferri: vel cū indulget cruce ſignatꝭ nō cōueniri tꝑe crucꝭ: vt. ff. de p̄cibꝰ imꝑa. offe..l. q̄cūqꝫ. ⁊. l. reſcripta. ¶ Ca. LVIEccatores aſſimilant̉ filijs illegitimis: qͦꝝ qͥdādicunt̉ nothi: ſicut qͥ natuſ eſt deadulterio: qͦ videt̉ verꝰ ⁊ nō eſt verus. Ethis aſſimilant̉ hypocrite vel heretici. de qͦbus d̓r Matth̓. vij. Attēdite a falſis ꝓphetis qui veniūt ad vos in veſtimētis ouium⁊cͣ ¶ Uel ꝑ nothos intellige pctōres publicos ⁊ īfames. Dicit̉ nothus a notha .i. infamia que multū affligit hoīem: ſicut dicitur notha quartana q̄ multū affligit ſi ſitantiqua: ſic ⁊ talis merito ſperni pōt. ff. dere iudi. quidā. Et tn̄ nō eſt pctm̄ illius quinaſcit̉: ſed illiꝰ qͥ generat. lvj. di. naſci. Sꝫqꝛ de graui peccato natꝰ eſt fama ſuggillatur. xxxij. q. vij. quid in oībus. Quidā vero dicunt̉ ſpurij: ſcꝫ de cōcubina nati: quietiaꝫ dicunt̉ naturales. Et dicunt̉ ſpurij aſpurcitia incōtinētie. Licet enī cōcubinatus ꝑ legē antiquā admittat̉. ff. de cōcubinis. In concubinatu in fine: ar. xxxiiij. di.c. j. ⁊. ij. Hodie tn̄ talis cōcubitꝰ ꝓhibeturetiā ꝑ legem q̄ monet omēs caſte viuere etpunire lenones caſtitatis: peſtiferos vaſtatores. in autē. de lenonibꝰ. ℟. i. ⁊. §. ſancimus. coll̓. iij. Et quibus mo. na. fi. le. effi..§. illud quoqꝫ. coll̓. vj. Et ſi etiam hoc lexconcederet: cū hoc vertatur in periculumanime nō dedignaret̉ ſacros canones imitari: extra de ſecūdis nup. c. fi. Ergo ꝑ ſpurios per ſpurcitiā incōtinētie de cōcubinanatos accipe peccatores carnales ⁊ luxu-
rioſos: qui ex cōcubina: id eſt ẜm carnē nati ſunt ⁊ in ſpurcitijs carnaliū peccatorū īuoluti: Apl̓s ad Gal̓. iiij. Qui de ancillaẜm carnem natus eſt. Quidā vero dicunt̉manceres: id eſt de ſcorto nati: et tales ſignant incōſtantes qui omni tentationi cedunt. Nā mulier fornicatrix omnē virū excipit ¶ Uel ꝑ hos intelligunt̉ cupidi ⁊ auari: qꝛ mulier ſtat in ſcorto plus cupiditatelucri qͣꝫ delectationis. Et ideo ẜm Ph̓mmagis debet dici cupida qͣꝫ luxurioſa. Vnde tales vocantur meretrices a mercede:Prou̓. vj. Preciū eī ſcorti vix vniꝰ eſt panis. ¶ Item peccator aſſimilatur ſeruo.Nam q̄ facit peccatum ſeruus eſt peccati:Ioh̓ .viij. Et hec ſimilitudo attendit̉ quoad tria. ¶ Primo quo ad originē: quia ſeruitus ẜm iura nō eſt a natura: īmo potiuscōtra naturā. Vnde diffinitur a iuriſtiſ: ꝙſeruitus eſt cōſtitutio iuris gentiū qua qͥscontra naturaꝫ ſubijcitur dn̄io alieno. Inſti. de iure ꝑſonarū. §. ſeruitus. l. di. ius gētium. xij. q. ij. cū redemptor. Cum enī iurenaturali omnes liberi naſcerent̉: non eratcognita libertas: cū ſeruitus eſſet incognita. Inſti. de libertinis: qꝛ de iure naturalioīa cōmunia erant. Sed ius gentium ⁊ regna diuiſit: ⁊ ſeruitutē ⁊ obligationē induxit. viij. diſt. quo iure. Inſtitu. de iure naturali gentiū. Ius autem ciuile nomīa obligationum et actiones induxit. ff. de pactisconuentionū. ⁊. l. iure gentiuꝫ. Inſtitu. deactionibus. Similiter peccatū non eſt a natura: id eſt a iure nature: īmo potius cōtranaturam tanqͣꝫ eius corruptela. vnde Augꝰ. ait: Peccatū nō eſt natura ſed vitiumnature appetentis id qd̓ nō eſt ſui ordinis.Unde natura fuit creata libera ab oī peccato. Et iterū per peccatuꝫ ſubijcit̉ hō dominio alieno: ſcꝫ diabolo vl̓ neceſſitati peccandi: qꝛ homo in peccato poſitus ſicut dicit Chryſo. nō facit qd̓ vult: ſed qd̓ diabolus vult: Apl̓s Roma. viij. Nō quod volo bonū hoc ago: ſed qd̓ volo maluꝫ. Neciſta neceſſitas vel volūtas excuſat: qꝛ noneſt coactionis nec excludens arbitrij libertatem. ¶ Item ab eiſdeꝫ hominibꝰ incepitſeruitus ⁊ peccatū ſcꝫ a primis parentibꝰ.Non eſt enim verū dictum quorundaꝫ dicentium: ꝙ ſeruitus accepit initiū ab ebrietate Noe: quod ꝓbat per illud. xxxv. diſt.ſexta die. Nō eſſet hodie ſeruitꝰ niſi ebrie-