¶ De canonibus ⁊ legibus
tas fuiſſet: qꝛ exponi pōt nō eſſet .ſ. hoc mōinducta .ſ. ꝑ maledictionē ⁊ ꝓpter ebrictatē. ſeruitꝰ eī fuit ante diluuiū: qꝛ nemrothqͥ fuit opp̄ſſor fuit ante diluuiū. Poſſemuſaūt dicere ꝙ ſeruitꝰ fuit ab ebrietatē ſpūali. Nā pͥmi parētes ſatꝭ pn̄t dici fuiſſe ebrijqn̄ peccauerūt: qꝛ ſine mēſura fuerunt: necverū intellectū habuerūt: nec verā electionē: ſicut nec ebrius hꝫ. Et ſi illa ebrietas n̄fuiſſet ſeruitꝰ ſubſecuta nō fuiſſet: ſaltē coactiōis ⁊ afflictiōis. vn̄ poſt pctm̄ ſtatiꝫ dictū eſt eue: Sub viri ptāte eris: Gen̄. iij.Secūdo quo ad cōditionē: qꝛ cōditio ſeruitus ſequit̉ ventrē .i. mulierē. Nā ſi mat̓ ēſerua ⁊ partꝰ ſeruꝰ. Et ſi libera aliqͦ tꝑe: ſcꝫdū pregnās erat ingenuus iudicat̉ partꝰ.Inſti. de ingenuis. in pͥn. ⁊. ff. de ſtatu hominū ⁊ ſeruoꝝ. §. j. ſimilit̓ ſeruitꝰ pctī vl̓ libertas iuſticie ſequit̉ matrē .i. volūtatē: q̄quaſi mater eſt in actibꝰ ⁊ oꝑibuſ hūanis.vn̄ ip̄a eſt ẜm Augꝭ. qͣ peccator ⁊ recte viuitur. Poſſet etiā dici ꝙ velut mulier ſeruaeſt caro: velut aūt libera eſt mēs. vn̄ carniſeſt ẜuire: mētis ꝟo nubere. vn̄ Sene. dic̄ libro. iij. de bn̄ficijs: Errat ſi qͥs eſtimat ſeruitutē ī totū hominē deſcēdere. Pars eiꝰmelior excepta ē: corpora obnoxia ſūt ⁊ adſcripta dominis. Mēs quidē eſt ſui iuris.Hinc eſt ꝙ in his q̄ ꝑtinēt ad interiorē motū volūtatis hō nō tenet̉ homini obedire:qꝛ igit̉ caro ſerua eſt: mens ꝟo libera: qͥ ẜꝫcarnē viuūt ſunt ſerui. hi ꝟo qͥ ẜm mentemſunt liberi: Gal̓. iiij. Qui de ancilla ẜꝫ carnē natꝰ ¶ Tertio quo ad liberationē: quiaquandoqꝫ ſeruꝰ de gr̄a dn̄i ſui fit liber: etſi pctōr ꝑ diuinā gr̄am fit iuſtus. Sicut ergo qͣꝫdiu aliqͥs in ſeruitute ē poſitꝰ eſt manui et poteſtati ſuppoſitꝰ: ſꝫ manumiſſus amanu ⁊ ptāte liberat̉. Inſti. de libertinis.Ita qͣꝫdiu aliqͥs eſt in pctō manui ⁊ poteſtati diaboli ſubiectꝰ eſt. ſꝫ ꝑ pentitētiā abeo liberat̉. Nā ẜm Boetiū erat antiquituſquedā virga p̄toris q̄ dicebat̉ vindicta: qͣnianumittēdus ter ꝑcutiebat̉ a p̄tore dicete: Aio te liberū. C. Si adu̓ſus liberū. l. ij.ẜm Aconem. Et ex hoc forte ꝓceſſit formaabſolutionis canonice: q̄ cum virgis fit ⁊verbis ⁊ alijs cōſuetis: extra de ſen. excō.A nobis. ij. Sed adhuc hec virga penitentia eſt quaſi penitēs ter ꝑeutiat̉ .ſ. in cōtritione: cōfeſſione ⁊ ſatiſfactiōe abſoluet̉ a ẜuitute pctī: ⁊ reſtituet̉ in gratie libertateꝫ.
¶ Item peccās in ſeip̄m nō minꝰ puniēduſeſt qͣꝫ peccās in aliū: qd̓ ptꝫ ꝑ exemplū eiuſqui ſibijpſi inijcit manus violētas: qꝛ taliſẜm iura ſic irregularis eſt ꝙ nō ꝓmouetur⁊ ꝓmotꝰ deijcit̉. Et aſſignat̉ triplex ratio.¶ Prima qꝛ p̄ſumit̉ ꝙ in alijs oēm tyrannidem tute exerceat qui in ſeip̄m auſus eſtſeuire. ff. de heredi. ac. cū aūt. §. accipit̉. vn̄verſus: Qui ſibi n̄ ꝑcit tibi vl̓ mihi quō ꝑcet. ff. de bo. eo. qͥ mor. ſi. an̄. ſen. conſti. l. j..§. antepenul. ¶ Secūda ratio eſt qꝛ alienūinuadit ⁊ ſic furtū facit. Furtū enī eſt ꝯtrectatio rei aliene īuito dn̄o. Inſti. d̓ ob. queqͣſi ex maleficio naſ. §. j. C. vn̄. vi. §. fi. Nemo aūt dn̄s videt̉ mēbroꝝ ſuoꝝ. ff. ad. l. aquil̓. liber homo. §. j ¶ Tertia aūt rō eſt qꝛſuijpſius eſt homicida ⁊ cōditiōi dei inimicus. lv. di. Si quis abſciderit. In illo igit̉qui ſibi amputat cā irregularitatis. eſt ſeuicia ſiue magnū mēbꝝ amputet ſiue paruum: appareat vel non appareat niſi cā inciſionis iuſta fuerit: puta languor. Eſt enīcaro putrida reſecāda. v. q. v. ca. j. xxiiij. ꝙiij. reſecande. Verū in his q̄ ſine ſua culpaab alio vel caſu fortuito mutilant̉: eſt cauſa irregularitatis deformitas in membrisapparentibus: ⁊ debilitas in non apparentibus. Sed quanta debilitas vel deformitas. vl̓ qualem irregularitatē inducat ſuꝑioris iudicio derelinquit̉: ar. extra de corpo. vitiatis. ca. j. ⁊. ij. ⁊ ca. penul. ⁊ vl. ⁊ extra de clerico egro. ca. j. Nec eſt veꝝ qd̓ dicunt ruſtici: ꝙ vbi p̄ſbyter ab hoſtibꝰ ſectꝰeſt non poſſit celebrare niſi teſticl̓os ſiccos⁊ pulueriſatos gerat in burſa: quaſi tūc intelligat̉ oīa mēbra ſua habere. ſiue enī habeat ſiccos ſiue virides: defectus illiꝰ mēbri nec deformitatē nec debilitatē īducit.Itē pctōres ſūt venatores diaboli. Eſt eīmultiplex venatio. Nā quedā eſt oppreſſiua: ⁊ iſta eſt tyrannoꝝ ⁊ alioꝝ opprimentium: Gen̄. x. Cepit memroth robuſtus eē venator corā dn̄o .i. oppreſſor hominū. vj. diſtin. §. his ita. ¶ Secūda adulatoria: ⁊ iſtaeſt hiſtrionuꝫ et ſimilium. quotiens placēdi cauſa dicunt bona de aliquo ipſuꝫ falſecōmendando. Et hec adulatorum venatioeſt omnibus illicita: ⁊ ẜm iura infamiā infert. vt. lxxxvj. di. ſunt nonnulli. ⁊ vj. q. j.plurimi. iij. q. vij. §. tria. ¶ Tertia eſt arenatoria. cum quis recipit ſalarium vt in arena pugnet cum beſtijs feris: ſecus de man
N