Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
274v
Einzelbild herunterladen
 

ſeptimusLiber

alligat̉ qn̄ carnaliū voluptatum amore expraua conſuetudine obdurat̉. Ferrum em̄quod cetera metalla domat audacia eſt q̄neminē formidat. Vnde qn̄ mēs ſuis deſiderijs audacter ⁊ ꝑtinaciter inſiſtit: quaſivinculo ferreo ⁊ ereo ligata exiſtit: ⁊ roreceli ꝑfundat̉ .i. ꝑ ſubtiles ſuggeſtiones diaboli erroribus imbuat̉. Nā ex ꝯtumeliatuꝫ ſuaꝝ exalatione tantā incurrit caligine erroꝝ: vt ei bonū malū ⁊ malū bonū videat̉: ergo qͥ in herbis terre foris ligat̉: rore celi ꝑfundit̉: qꝛ poſt deprauationē moꝝſenſus deprauat̉ ⁊ multis erroribus faſcinat̉ ⁊ implicat̉. Sequit̉: ⁊ cū feris ꝑs eiusin herba terre. Fere terre ſunt homīes crudeles. Unde fere a ferocitate dicunt̉: herbe terre ſunt oblectamēta vite. Un̄ cū ferꝭeſt ꝑs eius qn̄ id qd̓ nō pōt ꝑ induſtriā ſatagit ꝑ violentiā ⁊ rapinā: cor ab humanocōmutat̉ qn̄ nulla compaſſione mouet̉ velhumanitate. Itē cor fere accipit qn̄ ſpōte ſeuit: ⁊ gratis in aꝑtā maliciā erumpit. Notandū eſt aūt qꝛ de hmōi ſomnijs q̄de arboribus apparet homībus ſomnioꝝinterp̄tes dicūt ꝙ aliud ſignāt rōne ſituū:aliud rōne ꝑtiū: aliud rōne fructuū. De ſitu aūt arboꝝ exemplū adducit̉: qꝛ ſi qͥs viderit ꝑ ſomniū arbores ortas in mari autpetra aut alijs locis q̄ nō recipiūt arborūgerminationē: viroſ inconſuetoꝝ habituūin loca illa intraturos p̄ſtolet̉ ẜm rōnemmultitudinū arboꝝ. De ꝑtibus qͦꝫ arborūexemplū adducūt dicētes: ꝙ ſomnia q̄ dearboribus apparēt ad hominū ꝯditionesreferunt̉: qꝛ robur trunci qd̓ in altū porrigit̉ vt dicūt orōnē ſignat. ſtipites aut ſiuerami ad folia referunt̉: fructus autē referunt̉ ad fidē et diuitias: ſꝫ folia ad ſenſuꝫ.Nā in ſomnio folia q̄ bene vident̉ virere⁊ bene nutrire rectitudinē ſenſus ſignificāt: languida ꝟo labētia ſuccoqꝫ deſtituta ſenſus ꝓtendūt imbecillitatē. De fructibus aūt dicūt ꝙ aliud rep̄ſentant rōneſaporis: aliud rōne tēporis: aliud rōne arboris. Quantū em̄ ad ſaporē dicūt ꝙ omnes fructus acetoſi ⁊ ſtiptici in ſomnio viſi referunt̉ ad malū euētum. Un̄ ſi alicui videat̉ in ſomnio ꝙ colligat ex palmēto fructum acerbū tribulabit̉ ⁊ cruciabit̉ ẜm rōnē excerpti fructuſ: eo ꝙ ſtipticus ſit. Itēſi qͦs arborē oliue cōplexus fructus excerpſerit: a viro hilari ac miti amaritudinē ⁊

tribulationē accipiet: eo ꝙ fructus ſtipticus ſit. Ecōtra aut fructꝰ dulces ⁊ ſuauesad bonū referunt̉ euētū. Un̄ ſi cui in ſomnio videat̉ ꝙ ex palmēto excerpat fructusmaturos adipiſcet̉ auꝝ ⁊ diuitias ẜm rōnē excerptionis. Si aut de theca ſemīs acceꝑit fructꝰ palmaꝝ inueniet gaudiū apd̓filiū nobilis mulierꝭ. Itē ſi qͥs ſe ꝯſpiratus fuerit nūcē ꝯcutere ⁊ acciꝑe de fructueius: acqͥret a viro ſene diuitias cū laboreqͣs ille nouit̓ poſſederat. De temꝑe ꝟo fructuū dicūt ꝙ aliud repn̄tāt fructus in tꝑeſuo viſi qͣꝫ faciāt exͣ tēpus. Un̄ referūt ꝙ qͥdā veniēs ad ſomnioꝝ magnū interp̄te qͦdictus ē Serim: int̓rogauit eū multis aſtatibus dicēs: Uidi ꝑ ſomniū ꝙ in arboremaſcendēs q̄ d̓r vericolea comedebā de fructu eius. Qui rn̄dit a diuite viro bn̄ficiuꝫadipiſceris. Et iterū poſt dies multos venit alius multis aſtātibuſ ⁊ eandē q̄ſtionēꝓpoſuit dicēs: Aſcendi arborē q̄ d̓r vericolea ⁊ comēdi de fructu eius ⁊ ait: Serimtribulatio expectat te cū tortura. Et mirati qͥ aderāt quomō eiuſdem ſomnij diuerſaeſſet interp̄tatio. Et rn̄dit pͥmo tēpus fructuū erat. Secūdo interrogāte fructꝰ abierāt: ideoqꝫ ꝑmutatū ē iudiciū. Et ꝑ contātes inuenerunt in vtriſqꝫ vt dixerat interpres. Rōne ꝟo arboris variat̉ ⁊ mutat̉ ſignificatio: qꝛ ſi qͥs videat ꝙ volēs colligere malapunica adheſerit veſtis eius trūcꝭip̄ius arboris ſciſaqꝫ fuerit: ſignificat ꝙ cūviro locuplete ꝯtēdet. Et ſi poſt cōplicationē ramū ruperit victoria potiet̉. Hec dicūt ſomnioꝝ interp̄tes: q̄ qꝛ naturalis rōnis fundamentū nō vident̉ habere: plus aleriſqꝫ prudētibus fabuloſa reputant̉ qͣꝫvera. Itē vita homīs variat̉ ẜm ſtatumnature ⁊ culpe ⁊ pnīe. ⁊ hec varietas oſtēdit̉ Actꝭ. x. in viſione Petri. Dicit̉ em̄ ibiꝙ Petrus vidit vas qͦddā velut linteummagnū quattuor initijs ſubmitti d̓ celo interrā in quo erāt omnia qͣdrupedia ⁊ ſerpentia terre ⁊ volatilia celi ⁊ facta eſt voxad eū: Surge Petre occide ⁊ māduca. aitaūt Petrus: Abſit a me dn̄e: qꝛ nūqͣꝫ māducaui omne cōmune ⁊ īmūdū. ⁊ iteꝝ voxſecūdo ad eū: Qd̓ deus purificauit tu necōmune dixeris. Hoc aūt factuꝫ eſt ꝑet ter⁊ ſtatim receptū eſt vas in celum. Primo hic deſcribit̉ vita hominis qͣꝫtū ad ſtatum nature: qꝛ homo maxime ex parte ani