¶ De homine ⁊ mēbris eius
rū: aut melancolicaꝝ eleuatus ad cerebrūſubito in diſpoſitiōe qͥetis ⁊ motꝰ ⁊ vigiliarū reſolutꝰ. Et in hͦ ſignat̉ tētatio ꝓueniēsa carne q̄ nūc ex hūore ſanguīs intēdit adluxuriā: nūc ex phlegmatico ad pigriciā:nūc ex melācolico ad gulā ſiue triſticiam.Sūt em̄ melācolici edaces: vt dicit Ph̓sin li. de ſōno ⁊ vigilia. Et iteꝝ ſunt triſtes.Qn̄qꝫ ꝟo fit incubꝰ ex frigore vehemēti irruēti in caput ſubito apud ſomnū. Et heceſt tentatio diaboli qͥ tūc qͣſi frigus ſubitoirruit cū hoīeꝫ dormientē .i. negligētē cernit. Un̄ Hieron̄. Semꝑ aliqͥd boni facitone diabolꝰ te inueniat ocioſum. ¶ Itē incubus vt Auicē. dicit fit ꝓpter debilitatē cerebri aūt a caliditate ſua aut a malicia cōplexiōis quā hꝫ: ſic tētatio q̄ eſt a mūdo inducit debilitatē cerebri .i. animi: qꝛ p̄cipuein cerebro vigēt virtutes aīales. Et hāc debilitatē animi inducit tētatio mūdi: aut calore ꝓſꝑitatis: aut malicia aduerſitatis. .j.Ioh̓. .v. Totꝰ mūdus in maligno poſitꝰ eſt.Augꝰ. in ſermone ſancti Uincētij. Duplicem aciē ꝓducit mūdus ꝯͣ milites xp̄i: blādit̉ vt decipiat: terret vt frāgat: nō vos teneat voluptas ꝓpria: nō vos terreat crudelitas aliena: ⁊ victꝰ eſt mūdus ad vtroſqꝫ aditus: occurrit xp̄s ⁊ nō vincit̉ xp̄ianis.¶ Capl̓m: LXXIIIRibulatio diuttina domat ⁊ excludit ſuꝑbiā: ſicut febriſ lōga excludit epilētiā.Dicit em̄ Auicē. ꝙ epilentia multotiēs reſoluit̉ ꝑ febres qͣs tolerat patiēs eā: ⁊ ꝓprie ꝑ febres lōgas vt qͣrtanā ꝓpter vehementiā fortitudinis ſue: ⁊ ꝓpterea ꝙ digerit materiā melā colicā. ſꝫ qͥd eſt febris lōga niſi afflictio diuturna que ſua fortitudine elationem mētis ꝓſternit: ⁊ ſua diuturnitate corꝑus ꝯſumit ⁊ atterit ſuperbiamcarnis?¶ Capl̓m:LXXIIIIRAlſticia penitetie de pctīs ꝑpetratis aſſimilat̉cholere nigre .i. melācolie. Primo rōne dominij: qꝛ melācolia dn̄at̉ in latere ſiniſtro: qꝛ .ſ. triſticia de pctīs vitijsanimi ſubijcit̉ q̄ ſunt in ſiniſtra ꝑte ¶ Seiūdo rōne pͥncipij: qꝛ ſedē hꝫ in ſplene: qꝛlꝫ ꝯtriti triſtent̉ de ꝑpetratiōe culpe: tamēgaudēt in ſpē de ꝯſecutiōe venie. Nā vt di
cūt Phiſici: de ſplene generat̉ riſus ex qͣvicinitate ſequit̉ ꝙ melācolici aliqn̄ rideant aliqn̄ ſleāt. ¶ Tertio rōne qͣlitatū: qꝛmelā colia frigida ē ⁊ ſicca: ⁊ frigꝰ ⁊ ſiccitaſaliqn̄ in bōa ſignificatiōe accipiunt̉: aliqn̄in mala. In mala ſignificatiōe accipit̉ frigus: Cātꝭ. ij. vbi dicit̉: Hyēs trāſijt: imberabijt ⁊ receſſit. vt .ſ. in frigore hyemis accipiat̉ torpor tētatiōis. Sꝫ in bōa ſignification accipit̉ in Psͣ. lxv. vbi dicit̉: Trāſiuimus ꝑ ignē ⁊ aquā ⁊ eduxiſti nos in refrigeriū: vt poſt eſtū ⁊ diſſolutionē trāſeamꝰad requiē. ignis em̄ vrit: aqͣ diſſoluit. Vritem̄ tribulatiōis aduerſitas: diſſoluit blandiētis mūdi ꝓſꝑitas. vas aūt igne ſolidatū aquā nō timet: poſt trāſitū ꝟo tribulationis educet nos dn̄s in refrigeriū mētis.Sil̓r ⁊ ſiccū duobꝰ modis accipit̉: qn̄qꝫ inbonū: ſic̄ Psͣ. ait. xciiij. Siccā manuſ eiusformauerūt. Siccā em̄ vocat cordis noſtriterrā a mal̓ humoribꝰ exiccatā. Aliqn̄ ꝟo īmalū ſic̄ dicit̉ Nūe. x. Aīa nr̄a arida ē .i. rore carēs gr̄e celeſtꝭ. gͦ triſticia pnīe ad modū melācolie ē frigida .i. refrigeratiua a vitioꝝ ardore: ⁊ ficcā .i. a vitioꝝ hūoribꝰ ſiuefluxibꝰ ſiccatiua ⁊ reſtrictiua. ¶ Quartorōne effectuū: qꝛ melācolia fac̄ hoīes iracūdos: qn̄qꝫ timidos: qn̄qꝫ vigilantes: qn̄qꝫdormiētes. Sil̓r triſticia pnīe fac̄ hoīes iraſci ſibijp̄is. Psͣ. iiij. Iraſcimī ⁊ noli. pec.¶ Itē facit paueſcere ⁊ timere diuinū iudiciū: Psͣ. cxviij. A iudicijs tuiſ timui. ¶ Itēqn̄qꝫ fac̄ vigilātes .i. ītētos celeſtibꝰ deſiderijs: qn̄qꝫ dormiētes .i. gͣuatos curꝭ ¶ Quīto rōne ſil̓itudinū: qꝛ ſil̓is ē melācolicꝰ autū no t̓re ⁊ ſenectuti: vt ītelligamꝰ in autūnō maturitatē: in t̓ra ſtabilitatē: ī ſenectute moꝝ gͣuitatē. ¶ Sexto rōne purgationūqꝛ purgat̉ ꝑ ocl̓os. Et ſil̓r ab his vitijs deqͥbꝰ triſtamur ſi ꝑ ꝯfeſſionē eiecta fuerīt lachrymis purgamur. ¶ Itē triſticia ⁊ dolorpctī aſſimilat̉ dolori ſtōachi. Nā ẜm Auic̄.In dolore ſtōachi īuenit̉ qͣdruplex diu̓ſitas: qꝛ qͥdā ſūt qͥbꝰ accidit dolor ſtōachi: n̄qͥdē qn̄ comedūt ſꝫ ī fine ſpacij cōp̄hēſiōiscibi ī ſtōacho: ⁊ pꝰ horā. x. q̄ ſeqͥt̉ eā. Et taliqͥdē dolori aſſimilat̉ triſticia peccātꝭ q̄ ꝓuenit ex remorſu ꝯſcīe: qꝛ lꝫ pctor dū cōedit .i.dū actu pctm̄ agit n̄ triſticiā: ſꝫ delectatōeſſentiat d̓ pctō: tn̄ ī fine ſpacij cōp̄hēſiōis cibi .i. ī fine cōplexiōis pctī .ſ. pꝰ ꝯſēſā vel pꝰpctī actū ſeqͥt̉ triſticia aī ex remorſu ꝯſcie⁊