Liberſextus
qn̄ de ſpūalis operꝭ ꝓfectu aliqͥs extollit̉:ſed hoc patiēs ad mortē appropinquat: qꝛoīs intumeſcēs ſuꝑbia ad ruinā peccati feſtinat: Prouer .xvij. Qui altā facit domūſuā .ſ. metis q̄rit ruinā. ¶ Ca. LXXIIAAtatio peccati aſſimilat̉ incubo. Nā incubꝰẜm Auicē. eſt egritudo in qͣ homo ſentit cū in ſomnū ingredit̉ fantaſmagraue ſuꝑ ſe cadēs ⁊ compmēs ip̄m: ⁊ anguſtiat̉ eius ſpūs ⁊ interſecat̉ vox eius ⁊motꝰ eius fortaſſe p̄focat̉ ꝓpter poroꝝ oppilatiōes: ⁊ cū ab ip̄o ſeparat̉ excitat eumſubito. Talis ergo incubꝰ tētationē peccati deſignat ꝓpter nouē. ¶ Primo qꝛ talisegritudo dormientē occupat: accidit em̄ inſomno. Eſt aūt dormiēti ſimilis qͥ tētationibꝰ reſiſtere negligit. Un̄ ꝙ hec egritudoaccidit dormiēti ⁊ nō vigilāti: ſignificat ꝙtētatio p̄ualet negligēti: nō aūt ſollicite reſiſtēti. Un̄ Matth̓ .xxvj. Uigilate et oratevt nō intretis in tētationem. ¶ Secūdo qꝛhec egritudo fantaſiādo grauat. Uidet̉ eīei qͥ hoc patit̉ fantaſma qͦddā graue ſentire qͣſi ſuꝑ ſe cadēs ⁊ ip̄m compͥmēs: cuꝫ tn̄nō ſit qd̓ videt̉: qꝛ nō eſt pōdus exteriꝰ ſedinterior egritudo: ſed nihilominꝰ ip̄m grauat vt pōdus. In qͦ ſignificat̉ ꝙ etiā in tētatione diabolus pctōrē deludit vt videat̉pctm̄ eſſe id qd̓ non eſt .ſ. magꝭ delectabilevel magꝭ vtile eſſe vel minus periculoſumqͣꝫ poſtea inueniat̉. Et ſic illudēdo inducitei pōdꝰ ⁊ grauedinē peccati. Aliqn̄ etiā tētatio pctī eſt vt fantaſma terrēs vt qn̄ diabolus tentādo ꝑſuadet dicēs: Niſi fecerꝭhoc tale malū accidet tibi: puta niſi fenusexercuerꝭ ad pauꝑtatē ⁊ miſeriā deuolueris ⁊ ſil̓ia. Et ſic ſuꝑinducit pctm̄ qͦ poſteaꝯſcīa plurimū gͣuat̉: Psͣ .xxxvij. Iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meū ⁊cͣ. Prouerb̓. xiiij. Stultꝰ illudit pctm̄. Matth̓. .vj.Putauerūt fantaſma eſſe ⁊cͣ. ¶ Tertio qꝛincubꝰ ſpm̄ anguſtiat: anguſtiai em̄ valdeſpūs hoc patiētis. ⁊ ſic homo poſtqͣꝫ tētationi ꝯſenſit ⁊ pctm̄ fecit anguſtiat̉ ex remorſu ꝯſcīe ſpūſ eiꝰ: Apl̓s Rom̄. ij. Tribulatio ⁊ anguſtia in oēꝫ aīaꝫ operātꝭ malū.Quarto qꝛ incubꝰ hoīeꝫ voce pͥuat. Nōem̄ pōt loqͥ qͥ hoc patit̉. ⁊ hoc facit in peccāte verecūdia pctī: qꝛ .ſ. ei tollit vocē ꝯfeſſiōis: Luce .j. Eris tacēs ⁊ nō poteris loqͥ.
¶ Quinto qꝛ corpꝰ īmobilitat: qꝛ talis nōpōt mēbra mouere: ⁊ ſic poſtqͣꝫ pctōr caditin pctm̄ nō hꝫ motū vite vel oꝑis interioris meritorij: Exod̓. xv. Fiāt īmobiles qͣſilapis. ¶ Sexto qꝛ qn̄qꝫ ip̄m p̄focat .ſ. ꝓpt̓poroꝝ oppilatiōes. ⁊ hoc eſt qn̄ diabolusomnē poꝝ .i. omnē viā ſeu meatū pctōri p̄cludit ne poſſit de pctō exire: Thren̄. iij.Cōcluſit vias meas lapidibꝰ ⁊cͣ. ¶ Septimo qꝛ egritudines periculoſas p̄nunciat.Nā vt dicit Auicē. Talis incubꝰ anteceſſor eſt periculoſaꝝ egritudinū aut apoplexie: aut epilētie: aut manie: qꝛ .ſ. poſtqͣꝫ homo in tētationem cadit ⁊ pctm̄ ꝑficit triamala ꝯſeqͥt̉ .ſ. debilitatē: ocioſitatē: p̄cipitabilatē. Siqͥdem ex vniꝰ pctī mortalis ꝯſenſu vel oꝑe: ſic anima debilitat̉ ꝙ ſe tenerenō pōt niſi ad aliud cadat. Hāc debilitatēdeſignat epilētia in qͣ eſt corꝑis ꝓſtratio.Nō em̄ eſt poſſibile ſic dicit Auicē. vt patiēti actu epilētiā remaneat erectio corporis. Un̄ neceſſe eſt ip̄m cadere: nec hꝫ poſſibilitatem poſtqͣꝫ cecidit erigēdi ſe. Et ſicetiā pctōri accidit poſtqͣꝫ in pctm̄ cecidit:qꝛ nō eſt in eo vnde ſe erigere poſſit: Psͣ.¶ Spūs vadēs .ſ. ſpōte in pctm̄: ⁊ nō rediēs a pctō niſi ꝑ diuinū auxiliū. ¶ Itempͥuat̉ homo ꝓpter pctm̄ oī oꝑe meritoriovite eterne qͣꝫdiu manet in eo. Et ſic qͣꝫtūad merituꝫ efficit̉ ocioſus. ⁊ hoc deſignat̉in apoplexia: in qͣ vt dicit Auicē. eſt membroꝝ ocioſitas ꝓpter pͥuationem ſenſus ⁊motꝰ. ¶ Item ꝑ pctm̄ efficit̉ homo vt maniacus q̄ eſt furioſus ⁊ p̄ceps. ⁊ ſic pctm̄ facit hoīeꝫ p̄cipitē vt frequēter operet̉ abſqꝫꝯſilio rōnis: Deute. xxxij. Gēs abſqꝫ cōſilio eſt ⁊ ſine prudētia. ¶ Octauo qꝛ ſubito excitat. Nā cū incubꝰ talis a dormienteſeꝑat̉ ſubito excitat eū. Sic qn̄ deſinit ⁊ ſeparat̉ ab hoīe delectatio pctī: tūc homo excitat̉ ⁊ ꝑpēdit qͣꝫ male fecerit. vel qn̄ ſeꝑat̉ab hoīe poſſibilitas peccādi ꝑ morteꝫ: tūcexcitat̉ aīa miſera que pͥus in pctō dormiebat: qꝛ tūc oculos pēa aꝑit: qͦs culpa claudebat: vel poſtqͣꝫ ꝑ penitētiā ſeꝑat̉ a culpa: tūc anima excitatur a ſua negligentia.¶ Nono qꝛ hāc infirmitatē multiplex cauſa generat. Nā ẜm Auicē. qn̄qꝫ ē ex groſſovapore: qn̄qꝫ ex ſubito frigore: qn̄qꝫ ex debili cōplexiōe. Eſt em̄ pͥmo vt ip̄e dicit huius egritudīs cauſa vt plurimū vapor materiaꝝ groſſaꝝ ſāguīeaꝝ aut phlegmatica