¶ De homine ⁊ membris eius

et paruulus ſum: id ē humilis. ¶ Decimoquia ſunt iniuriarū immemores. Et ſic religioſi debent iniuriarū obliuiſci parcendoexemplo xp̄i qui dixit: Pater dimitte illis⁊cͣ. Luce. xxij. Unde ⁊ ip̄e vocatur puer:Actꝭ. iiij. Conuenerūt em̄ vere in ciuitateiſta aduerſus ſanctum puerum tuū ieſum.¶ Undecimo qꝛ verberati a matre ſtatimſunt reuertentes nec ſe de iniuria vindicātes. Ita religioſi etiā ſi affligant̉ in religion nō debent ꝓpter hoc ſuā religionemrelinquere vel ip̄m accuſare ⁊ vituperare⁊cͣ. Et de talibus pueris poteſt mater: id ēReligio dicere illud Eſa. viij. Ecce ego etpueri mei quos mihi dedit dominus ⁊cͣ.¶ Capitulum:LXIIIIAnctoꝝ virorūꝑfectio repn̄tat̉ in corde. ¶ Primo qꝛ cor eſt exterius carneuꝫ.Et ſic ſancti viri ſunt exterius carnei .i. lenes per māſuetudineꝫ conuerſationis. velhabent ſancti viri cor carneū ꝑ diſciplineſuſceptibilitatem: vel carneū ꝑ compaſſibilitatem: non lapideum .i. durum ꝑ impietatem: Ezech̓ .xxxvj. Auferā cor lapideū decarne veſtra: ⁊ dabo vobis cor carneum.¶ Secūdo qꝛ cor eſt interius concauum. ⁊hoc neceſſariuꝫ fuit ſicut dicit Conſtātinꝰꝓpter caloris conſeruationē: qꝛ cor eſt totius caloris corporis fontale pͥncipiū. Sicſancti viri ſunt concaui ꝑ humilitatē. Nāſicut calor naturalis conſeruat̉ in concauitate cordis: ita calor charitatꝭ in humilitate mentis: ⁊ hāc concauitatem habuit corxp̄i. Unde dicebat: Diſcite a me qꝛ mitisſum ⁊ hu. cor. Matth̓ .xj. Eſt etiā cor caloris charitatis fontale receptaculum: quiagratia dei diffuſa eſt in cordibus veſtris ꝑſpiritūſanctū qui datus eſt nobis: vt dicit̉Roma. v. ¶ Tertio cor eſt ſubſtantialiterſolidum ⁊ duꝝ: ⁊ hoc neceſſariū fuit ne defacili lederetur. Et ſic ſancti viri ſunt ſolidi in ſe ꝑ patientie firmitateꝫ: ⁊ ſunt interdū etiā aliqn̄ duri per iuſticie ſeueritatem.¶ Quarto cor eſt figuraliter rotundum etetiā oblongū. Rotundū quidē eſt vt abūdantia ſpirituū in eo recipiat̉. Oblonguꝫvero in forma pirea vt .ſ. tendens in acutūtanqͣꝫ in conū actio naturalis caloris fortior ſit. Sic etiā ſancti viri habēt cor rotundū .i. valde capax ſpūaliū ꝟꝟtutū ⁊ etiaꝫ ob

longū ꝑ ꝯtinuitatē feruoris ⁊ bonoꝝ operū. ¶ Quinto cor ſꝑ eſt in motu ⁊ mouetur,cor ẜm diaſtolē ⁊ ſiſtolē .i. ẜm dilatationeꝫ⁊ ꝯſtrictionē: cuius motus ⁊ ſi ad horā ceſſaret ſtatī aīal deficeret vt Ph̓s dicit. Etnota ꝙ ꝑ dilatationē frigidꝰ aer attrahit̉:ꝑ ꝯſtrictionē. ꝟo calidꝰ ⁊ fumoſus expellit̉⁊ ſic calor cordis tēperat̉ ⁊ cōplexio adeqͣtur. Sic ſancti viri ꝯtinue mouent̉ ⁊ ſollicitant̉ ad attrahendū gr̄aꝫ: vn̄ ꝯtinue dilatant̉ ꝑ augmentū in gr̄a ⁊ ꝯſtrīgunt̉ ꝑ abſtinentiā a culpa: vel qꝛ ſe coercet in pnīa.¶ Sexto qꝛ cor ē pulmoni vicinū: vt cū iraincēdit̉ hmōi pulmonis remedio temꝑet̉.Sic ſancti viri impetū ire ſciūt temꝑare remedio rōnis ꝑ virtutē manſuetudīs ¶ Septimo qꝛ cor eſt ſpiritu humore ⁊ calore plenum. Eſt em̄ pͥmo cor fontale ⁊ pͥncipiū ſpiritus. Habet em̄ cor duas ꝯcauitates: vnāſiniſtrā que ad cacumē tendit: ⁊ dextraꝫ q̄infra ſubſiſtit. Et he ꝯcauitates dicunt̉ vetriculi cordis. Et dicit Augꝰ. ꝙ in vētriculo cordis dextro plus eſt de ſanguīe qͣꝫ deſpiritu. In ſiniſtro vero ecōuerſo: quia ibiſpūs vitalis generat̉ ad viuificandū aīalqui ꝑ quaſdā arterias diffuſus vndiqꝫ dilatat̉. Sic in cordibus ſanctoꝝ eſt plenitudo ſpirituſſancti: ſicut de Apoſtolis dicit̉Actꝭ. ij. Ꝙ repleti ſunt omnes ſpirituſancto: vt poſtea ꝑ ip̄os tanqͣꝫ ꝑ arterias .i. p̄dicatoꝝ ora ad alios deriuaret̉. Sꝫ quodin ſiniſtro eſt plus de ſpiritu qͣꝫ de ſanguine: ⁊ in dextro econuerſo: ſignat ꝙ in aduerſitate eſt plus de amore ſpirituali qͣꝫ decorporali. ſed in proſperitate econuerſo ſicut in Apoſtolis: qui poſtqͣꝫ ablatus fuitab eis ſpōſus ⁊ fuerunt in luctu tribulationū: plus abūdauit amor ſpiritualis ⁊ gr̄aſpirituſſancti qͣꝫ pͥmo: quia pͥmo plus diligebant xp̄m corporaliter. Vnde dixit: Sinon abiero paraclytus nō veniet ad vos.¶ Item cor eſt fontale principium humoris ſcilicet ſanguinis. Vnde Ph̓us dicitin. xij. libro de animalibus: ꝙ in corde eſtprincipium venarum et prima virtus creans ſanguinē ⁊ eius ſanguis eſt mundusclarus calidus ⁊ maioris ſenſus ⁊ conueniens intellectui. Sic cor ſanctorum eſt plenuꝫ humore ſanguinis .i. affectione diuiniamoris vel deuotionis. Nam affectus feudeuotio eoꝝ nō eſt īmūda impura ſicut hypocritaꝝ qͥ ſimiles ſunt ſepulchris dealba

F. 2