Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
237r
Einzelbild herunterladen
 

De homine membris eius

Itē modificatio regētis dꝫ eſſe ad modūcartilagīs. Primo ad tꝑantiā: qꝛ cartilagīoſa ſunt oſſibꝰ molliora: ſꝫ carnibusduriora. In ſignificat̉ rector vt ſupratactū ē dꝫ eſſe nimis durus neqꝫ etiā nimis moll̓ pius: ſꝫ qͣſi qͦdā medio tꝑatus.Un̄ in arca teſtamēti ꝟga fuit ſil̓ māna:vt in rectoris iuſticia ſit ꝟgā .i. aſꝑitas correctiōis: ſil̓ māna .i. dulcedīe cōꝑaſſionis. Secūdo rōne efficacie. cartilago veſtit extremitates oſſiū ne ex nimiafricatiōe in ſuis iūcturis exaſꝑent̉: vt facilius oſſa carnibꝰ iungerent̉. Per oſſaintelligunt̉ ſubditi fortiores maiores extremitates ſunt eoꝝ defectꝰ. nēo em̄ ē ꝑfectus habeat aliqͦs defectꝰ ſalteꝫexͣneos ꝑuos: ex qͥbus ꝯtingit qd̓ int̓ fortes ꝓbos viros nōnunqͣꝫ colliſionesſcādaloꝝ exaſꝑatiōes ꝟboꝝ ꝓcurāte diabolo oriunt̉. Sꝫ iſta extrema .i. ꝑua ſb̓ditoꝝ vitia vn̄ ſcādala oriunt̉ ne ex nimiafricatiōe .i. ex aſſidua ſimul ꝯuerſatione inlūcturis .i. in locꝭ vel officijs vel oꝑbusbus ſimul ꝯiūgunt̉ ſe inuicē oſſa .i. ſubditiexaſꝑent .i. inordīate ꝑturbēt: cartilagineſunt veſtiēda .i. ꝓuida honeſta p̄lati induſtria repͥmēda p̄cauēda. Tūc extre ſubditi p̄latꝰ veſtit cooꝑit qn̄ ip̄m nead alios turbādū ꝓdeat repͥmit: vel tunccartilagīs mollicies extrema oſſium veſtit dn̄oꝝ ꝑfidoꝝ ſubditoꝝ extrema .i. parua vitia q̄dā diſſimulādo vel ꝑcēdo p̄latꝰꝑtrāſit: ex qn̄qꝫ accidit qd̓ ſubditꝰ ſicſe patiēter benigne in ſuis defectibus amaioribꝰ tolerari ꝯſpicit: ip̄e a ꝯfratꝝ iniurijs exaſꝑationibꝰ faciliꝰ ſe cōpeſcit. Ip̄aetiā cartilaginis mollicies oſſa carnibꝰiūgit: qꝛ benignitas māſuetudo p̄lati etiam firmiores fortiores in pacꝭ vnitatenectit. Sic cartilaginis molliciē oſſaſil̓ carnes oſſibꝰ ſine leſuris ꝯiūgunt̉:qꝛ ſub benigno modeſto p̄lato oēs ad inuicē ſubditi taꝫ fortiores qͣꝫ infirmiores ſine ſcādalis vel iniurijs ī pace cuſtodiunt̉. Tertio rōne deficiētie. Dicit em̄ Ariſto.in libro. xiij. de aīalibus: cartilago p̄ciſa recreſcit: quia p̄ciſa vel ablata oꝑismoderatione non ꝑficitur opus: ſed deficit̉ a ſua ꝑfectione. Vnde bene poetice dicitur: Semꝑ ad omnē qd̓ eſt menſurā ponere ꝓdeſt. Nam ſine mēſura ſtabit regla cura. Capl̓m: LXIII

Eligioſi aſſimilant̉ dentibus. Primo qꝛtes in carne radicati ſunt: tamen terminos carnis excedūt. Sic religioſi qͣꝫuis in carne ſint poſiti: tn̄ p̄ter carnemviuere debent: ẜm illud. ij. Corinth̓. x. Incarne ambulātes ẜm carnē militamus. Secūdo qꝛ dētes nihil inter ſe vel in ſeeſſe patiunt̉. Sic religioſi nihil inter ſe velin ſe pati debēt qd̓ ſit charitatꝭ eoꝝ ſeu vnitatis diuiſiuū vel ablatiuū: Rom̄. xij. Charitatem fraternitatis inuicem diligentes. Tertio qꝛ dētes ſuꝑiores ad inferioresreuertunt̉ ſibi inuicem mutuo coaptant̉.Sic inter religioſos ſuꝑiores debēt redire ad inferiores compaſſionē: humilitatē: charitatē. Et inferiores debēt coaptare ſe ſuꝑioribus reuerēdo obediendo. Vel qꝛ ſola maxilla inferior in hominemouet̉: debēt ecōuerſo inferiores offenderint redire ad ſuos ſuꝑiores penitēdoveniā humiliter petēdo: ſuꝑiores inferioribus ſe debēt coaptare miſericordit̉ recipiēdo vel inferioꝝ infirmitatibus diſcreteꝯdeſcēdēdo: Apl̓s ad Roma. xv. Debemꝰnos firmiores imbecillitates infirmoꝝ ſuſtinere. Quarto qꝛ dētes ordinate inuicem cōponunt̉: ſic religiones vocant̉ ordines: qꝛ oīa debent in eis eſſe ordinata: ẜmillud. j. Corinth̓. xiiij. Oīa hōeſte ẜm ordinē fiāt in vobis. Quinto qꝛ dētes adformationē vocis cooꝑant̉. Sic etiā a religioſis formari debet vox laudis quo ad diuinū officiū cantātes: vox p̄dicationisad p̄dicātes. Etiā cooꝑant̉ quo ad vocemꝯfeſſionis: quo ad cōfeſſiones audientes. Sexto qꝛ etiam dentes toti corpori obſequunt̉. Et ſic religioſi ſeruiūt vniuerſali eccleſie exemplū ꝯuerſationis: verbūdicationis: ſuffragiū orōnis: etiā miniſteriū ſacralis adminiſtratiōis: Cātꝭ. iiijDentes tui ſic̄ greges tōſaꝝ. Greges tōſaꝝꝯuētus religioſoꝝ ſunt ex qͥbus ē lac .i. doctrina p̄dicationis: balatus .i. vox laudisvel orōnis: fetus .i. fructus multiplicꝭ adminiſtrationis. Septimo quia licet nonex ſe tamen ex adiunctis patiunt̉. Nam lꝫſubſtantia dentiū oſſea inſenſibilis ſit deſe impaſſibilis: tamen doloreꝫ trahit rōneſocietatis carnis vel nerui qui ei ſunt coniuncti. Sic religioſi ꝓpter amorē nimium