ſextus¶ Liber
etiā ad pnīam ⁊ ad plura alia. ¶ Scd̓o eſtin epilēſia corꝑis ꝓſtratio. Nā epilenſiaꝫp̄cedit ſpaſmus ꝓpter nocumētū oppilationis iā dicte. Un̄ nō eſt poſſibile vt dic̄ Auicen. ꝙ epilēſiā patiēti remanet erectio corporis. Sil̓r pctm̄ ꝓſternit hoīem a rectitudine iuſticie: ⁊ vnū pctm̄ facit ip̄m caderein aliud: ita vt ſit īpoſſibile ip̄m cū peccato diu ſtare qͥn cadat. Und̓ Grego. dicit. ꝙpctm̄ qd̓ ꝑ pnīam nō diluit̉: mox ſuo pondere ad aliud trahit. ¶ Tertio epilēſia eſttremor ⁊ exagitatio: licꝫ fortior ⁊ minꝰ fortis ẜm qͣntitatē hūoris. Sil̓r pctm̄ reddithoīem tremulētū ⁊ timidū: Prou̓. x. Pauor his qͥ oꝑant̉ malū. Eſt enī timida neqͥtia: ſic̄ d̓r Sap̄. xvij. Seneca: Nihil timidūfacit aīm niſi rep̄henſibil̓ vite ꝯſcīa. ¶ Itēpctm̄ exagitat hoīem: qꝛ reddit eū inſtabilē ⁊ inqͥetū: Thren̄. j. Pctm̄ peccauit hieruſalē: ꝓpterea inſtabil̓ facta ē. ¶ Itē pctm̄aſſil̓at̉ lethargie ꝓpter tria. ¶ Prīo qꝛ morhus lethargie īducit febricitationē. Eſt eīlethargia ſic̄ dic̄ Aui. apoſtema phlegmāticū factū intra craneum capitꝭ. Et ꝙ ſit exhūore phlegmatico ptꝫ: qꝛ generat̉ ex potu: eo ꝙ potꝰ generat hūore phlegmaticuꝫin qͦ ſūt euaporatio ⁊ putrefactio. Und̓ vtplurimū generat̉ ex comeſtiōe cepaꝝ et repletiōe nimia ſtomachi ⁊ a multitudīe potus ⁊ a ml̓titudīe comeſtiōis fructuū. Sicgͦ lethargia ē apoſtēa ex hūore phlegmatico putrefacto. ⁊ ſic̄ Auicē. dicit ī apoſtemate facto ex hūore putrefacto cōit̓ fit febrꝭ:lꝫ ſit febris lenta: ⁊ ita ptꝫ ꝙ ī lethargia fitfebricitatio. Sꝫ qͥd ē iſtud apoſtema in craneo niſi pctm̄ in aīa? Hoc comitat̉ febris q̄eſt innatural̓ ⁊ intēperatꝰ calor: qꝛ cōiter ſequit̉ pctm̄ aliqͥs intēperatꝰ et irrōnabilisamor. Nā pctōr a creatore auerſus inordinato amore ad creaturā ꝯuertit̉: ſicut auarus ad pecuniā: ſuꝑbꝰ ad excellentiā: luxurioſus ad delectationē voluptuoſaꝫ: ad q̄pctōr qͣnto ardētiꝰ inhiat: tāto periculoſiꝰ⁊ fortiꝰ febricitat. ¶ Scd̓o qꝛ lethargia cauſat dormitationē: p̄cipue vt dic̄ Auic̄. cū lethargia eſt ī ſub̓a cerebri fit ſubeth fortior⁊ difficultas motuū eſt maior. d̓r āt ſubethſomnꝰ ſuꝑfluus ⁊ grauis. vn̄ talis vix pōtad horā excitari. Sic pctm̄ aliqn̄ ita infigitur cerebro .i. aīo vt faciat pctōrē dormire:id eſt ī ſtatu peccati īmobilē ꝑmanere: et ſialiqn̄ moleſtatꝰ .i. aliqͣ aduerſitate anguſti
atus vel artatꝰ ad horā excitet̉: ſcꝫ vt malū ſtatū ſuū videat ⁊ ꝯſiderat: tn̄ ſtatim adſolitū ſomnū .i. īmobilitatē ſuā ⁊ negligentiā redit ſurgere ꝯtēnens. Un̄ ꝯtra eū clamat Salomo dicēs: Vſqꝫ qͦ piger dormieſcProu̓. vj ¶ Tertio lethargia cauſat obliuionē. Eſt enī obliuio corruptio memorie:que vt plurimū accidit ex frigiditate. qn̄qꝫ enī fit ex apoſtematibꝰ cerebri ⁊ propriefrigidis. vn̄ cū lethargia ſit apoſtema cerebri phlegmaticum: ⁊ ꝑ ꝯn̄s frigidū. iō memoriā corrūpit ⁊ obliuionē inducit: ſed qͥdeſt frigidū apoſtema niſi peccati malicia q̄calore charitatꝭ extinguēs: aīam frigefacit⁊ dei obliuionē īducit. Talē lethargiā patiebat̉ ille cui ſcriptura dicit Deut̓. xxxij.Deū inqͥt qui te genuit dereliqͥſti: ⁊ oblitꝰes domini creatoris tui. ¶ Ca. LIIIEccator aſſimiat̉ ſeruo malo ¶ Primo qꝛ malus ſeruus ſolet eſſe ebrioſus: ettūc bona dn̄i negligit vl̓ furtim ſubtrahit:Prouer. xix. Operariꝰ ebrioſus nō locupletabit̉. hͦ eſt pctōr qͥ vino .i. delectationecarnis vel ſecl̓i inebriatꝰ eſt negligit ſpūalia q̄ ad honorē dn̄i ſunt: vel ſi nō negligit:furat̉ ⁊ ſibi vſurpat: nō inde dei ſꝫ ſuā ꝓpriam gl̓iam q̄rēdo. ecōtra boni ſerui dicunt:Nō nob̓ d. nō nob̓: ſꝫ noī t. ⁊cͣ. Psͣ. cxiij.Scd̓o qꝛ ẜuus malꝰ eſt ocioſus: ⁊ tp̄s qͦlaborare dꝫ inutilit̓ expendit ⁊ ꝑdit. vn̄ paterfamilias dixit ẜuis: Mat. xx. Quid h̓tota die ſtatis ocioſi? ⁊ Eccī. xxxiij. Mitteẜuū ī oꝑationē ne vacet. Sic eī decet illū.Pctōres aūt ocioſi ſūt qͥ totū tp̄s qͦ ī pctōviuūt qͣꝫtū ad meritū ꝑdūt ⁊ inutilit̓ expēdūt. ¶ Tertio qꝛ malus ẜuꝰ de bonis dn̄iſui ē ꝓdigꝰ ⁊ vniuerſa cōſumit: Lucꝭ. xvj.Diffamatꝰ ē villicꝰ ꝙ diſſipaſſet bona dn̄iſui. Tūc aūt pctōr de bonis dei ē ꝓdigusqn̄ eis nō vtit̉ ad honorē dei ⁊ ſalutē anīeſue: ſꝫ tm̄ ad gl̓iam mūdi vel comodū corporis ſui. ¶ Quarto qꝛ malꝰ ẜuꝰ ē piger ⁊ſomnolentꝰ negocia dn̄i negligit: Ecci. xxxvij. Cum ẜuo pigro tracta de oꝑe. ⁊ Mat.xxv. De ẜuo qͥ abſcōdit talentum dn̄i ſui.Pctōr aūt ſomno peccati detentꝰ bōa q̄ facere poſſet oīno negligit. Auarꝰ etiā bonatꝑalia ſi alijs tribuit: ſed ſibi ſoli abſcōdit.Ml̓ti etiā ex puſillanimitate talēta .i. gr̄asſibi traditas ſeu creditas .i. ꝯceſſas abſcō-