Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
226r
Einzelbild herunterladen
 

De homine et mēbris eius

aſſimilat̉ paralyſi ad qͣttuor. Primoqͣꝫtū ad ſubiectū. qꝛ paralyſis ẜm Auicē.qn̄qꝫ eſt in toto corꝑe p̄ter caput. qn̄qꝫ ē invno latere tm̄: qn̄qꝫ in vno mēbro tm̄: ſic īter pctōres illi ſūt qͣſi ex toto paralytici:totū tp̄s vite ſue male expendunt: exceptocapite .i. tꝑe innocētie .ſ. etate puerili poſtbaptiſinū. Quidā enī ſtatim attinguntad annos diſcretiōis incipiūt facere mala ſemꝑ ꝯtinuāt in peius vſqꝫ ad morteꝫ:tales ſunt potiꝰ dicēdi demones qͣꝫ hoīes:qꝛ ẜm Hiero. Hūanū eſt peccare: ſꝫ diabolicū ē ī pctō ꝑſeuerare. Sꝫ qͣſi ī vno latereparalytici ſunt licet aliquā partē vite expendat in peccatis: tn̄ poſtea ꝯuertunt̉ etbene viuūt ī reſidno tꝑe vt Magdalena.Sūt aūt duo tꝑa vite qͣſi duo latera ī corpe. vt dextrū eſt tp̄s iuuētutis: vt ſiniſtrū ꝟo tp̄s ſenectutis. In qͥbuſdā paralyticat̉ dextrū: ſcꝫ in his male viuūt ī iuuentute: ſꝫ ſiniſtrū in his male viuunt inſenectute. Sed qͣꝫuis in corꝑe ꝑiculoſiꝰ ſitꝑdere dextrū qͣꝫ ſiniſtrū: in tꝑe tn̄ eſt ecōtrario: qꝛ peius ē male viuere in ſenectute qͣꝫ īiuuētute. tanto culpa ſenis dānabilioreſt: qͣnto fit morti ꝓpinqͥor. vn̄ Hugo deſctō victore dicit de clauſtro aīe li. ij. Interabuſiōes ſeculi huiꝰ ſola maior ē ſenis obſtinatio morti ꝓximꝰ mortꝭ abhorretaduentū: qͣſi ad oſtiū huiꝰ mūdi poſitusforis ſpectat: tn̄ vite pn̄tis attēdit egreſſum nec futurā ꝯſiderat: audit nūcios mortis credere vult eis. Tres enī ſūt nuncij mortis: caſus: infirmitas ſenectꝰ. Caſus nunciat mortē latentē: infirmitas apparentē: ſenectus p̄ſentē. ex incertitudinemortis timor: ex infirmitatis grauitate dolor: ex certitudine ſenectutꝭ obſtinatioſed afflictio hūilitas ſeqͥ deberet. In vnovero mēbro tm̄ paralytici ſunt licet aliqn̄ peccēt: tn̄ cito redeūt ſicut fecit Petrꝰ.Scd̓o aſſil̓at̉ pctm̄ paralyſi ꝓpt̓ effectū:qꝛ paralyſis aliqn̄ tollit ſenſum: faciēs ſcꝫmēbrū ſtupidū inſenſibile. aliqn̄ vero tm̄tollit motū: aliqn̄ ꝟo vtrūqꝫ. Sil̓r peccatūaliqn̄ tollit ſenſuꝫ .i. vſum rōnis: ſicut in luxurioſis in qͥbꝰ qͣſi abſorbet̉ a voluptate carnis: Dan̄. xiij d̓r de ſenibꝰ luxurioſiſ:Auerterūt ſeniū ſuū vt recordarent̉ indicioꝝ iuſtoꝝ. Aliqn̄ ꝟo tollit motū .ſ. boni oꝑis: vt ī accidioſis: Exo. xv. Fiāt īmobiles qͣſi lapis ⁊cͣ. Aliqn̄ ꝟo tollit vtrūqꝫ:

ſic̄ in hereticꝭ: neqꝫ recte ſentiūt neqꝫ operant̉. Tertio aſſil̓at̉ pctm̄ paralyſi adpulſuꝫ. pulſus paralytici ẜm Auic̄. eſttardꝰ: rarꝰ debil̓. Pulſus aūt ꝓcedata corde deriuet̉ ad manū ſiue ad brachiūdeſignat bonū ꝓpoſitū cordis qn̄ oꝑe īpletur. Hoc ſil̓r in pctōribꝰ accidit tarde autraro aut debil̓r fit: qd̓ p̄cipue apparet ī vſurarijs. Quia lꝫ aliqn̄ cōpungant̉ reſtituere ꝓponāt: tn̄ raro ꝑuēiūt ad vt bn̄ reſtituāt: qꝛ aut tarde reſtituunt differēdo vſqꝫad mortē: aut ſi reſtituūt eitiꝰ debilit̓ tn̄: qꝛ triſti corde vera intētiōe remiſſionis aſtuta ꝓcuratiōe. Quarto aſſil̓at̉pctm̄ paralyſi ad ſignationē: qꝛ legit̉ inenāgelio dn̄ſ tres paralyticoſ curaſſe. vnū iacebat ī multitudīe languētiū: Ioh̓. v.Aliū qꝛ iacuit ī grabato: Mat. ix. Aliūfuit ſeruꝰ centuriōis: qui iacebat in domoMat. viij. Per pͥmū autē ſignāt̉ male retinētes. ſcd̓m male expendētes. tertiummale acqͥrētes: vt ſūt vſurarij: etiā iacendo ī domo male acqͥrūt. Itē pctm̄ aſſimilat̉ epilenſie ꝓpter tria. Prīo qꝛ in epilēſia ẜm Auic̄. ē ſenſus motꝰ pͥuatio: tn̄pͥuatio ſenſus motꝰ fit totalit̓ ſꝫ in parte. Et ē: qꝛ materia eſt epilēſie ī interiori ventriculo cerebri facit oppilationem cōpletā: impedit trāſitū ꝟtutū ſenſus motꝰ ī mēbris integre fieri: tn̄ totalit̓ interſecādo. Sil̓r pctm̄ tollit qͥdē peccatori ſenſū .i. diſcretioneꝫ boni mali: ſcꝫprudētiā: ſꝫ total̓r: qꝛ lꝫ tollat ei prudētiā ſapīam ſpūalē: ẜm illud Dent .xxxij.Gens ſine ꝯſilio ē ſine prudētia: tn̄ tollit prudētiā ſecularē vel aſtutiā naturaleꝫſiue exꝑimētalē: īmo ī hmōi ſenſu magꝭ vigēt pctōres qͣꝫ iuſti: ẜm illud Lu. xvj. Filijhuiꝰ ſecl̓i prudētiores filijs lucꝭ ſūt ī generatiōe ſua. vn̄ facit diabolꝰ pctōribꝰ qd̓ voluit face̓ Naas āmonites virꝭ iabes galaad: qꝛ petiuit eruere ocl̓oſ eoꝝ dextroſ: curās relīq̄re ſiniſtros. j. Re. xj. qͣſi enī dext̉oculꝰ ēprudētia ſpūal̓: ſꝫ qͣſi ſiniſter ē prudentia ſiue aſtutia ſecl̓arꝭ: Apl̓s ad Ro. xj.Cecitas ex. ꝯti. ī iſ. Sil̓r tollit pcm̄ motūboni oꝑis: ſꝫ totalit̓: qꝛ licꝫ ad meritū tn̄ ad exercitiū. Quia etiā multi peccatores faciūt plurima oꝑa de genere bonoꝝ: ſic̄ elemoſynas hmōi: licet in pctōfacta valēt ad vitā eternā: tn̄ valentad euadēdū flagella tēporalia: diſponūt