¶ De homine ⁊ membris eius
dūt: qꝛ ſi vtūt̉ eiſ ad ꝓxīoꝝ vtilitatē. ¶ Quīto qꝛ ſeruꝰ malus ꝓteruꝰ ⁊ ceruicoſus ſupra dominuꝫ ſe extollit. Ecc̄s. x. Vidi ſernos in eqͥs ⁊cͣ. ⁊ Prou̓. xix. Per ſeruū cūregnare ceꝑit: ſic pctōr ſuꝑ dn̄m ſuꝑbit qn̄hūilitatē dn̄i videt ⁊ ip̄e ꝯtēnit eaꝫ. Videtenī dn̄m ſuū afflictū: ⁊ ip̄e vult eſſe in delitijs. Uidet dn̄m pauperē ⁊ denudatum: etipſe vult fulciri delitijs ac diuitijs. Videtdn̄m abiectū ⁊ ꝯtēptū: ⁊ ip̄e vult honorari. ¶ Itē ẜuus ꝯͣ dn̄m ſe extollit: qn̄ caro ꝯͣſpm̄ p̄ualet: Ioh̓. xiij. Non eſt ẜuus maiordn̄o ſuo. ¶ Sexto qꝛ malus ẜuus cupidꝰexiſtēs: bona dn̄i in ꝓpriū vſum vertit. Exemplū de ẜuo Heliſei. iiij. Regꝭ. v. ⁊ hͦ ꝑtinet ad ſimoniacos: qͥ bona dn̄i .i. dona ſpirituſſancti ꝓ ſua vtilitate tꝑali emūt ⁊ vendūt. ¶ Septimo qꝛ p̄ſumptuoſus imperiadn̄i paruipēdit. ij. Reg. xix. Seruꝰ meꝰ ꝯtēpſit me: ⁊ Iob. xix. Seruū meū vocaui: ⁊ n̄rn̄dit mihi. Sic eſt pctōr cuꝫ dei mandataꝯtēnit: vel cū a deo vocatꝰ redire ꝑ penitētiā ſpernit: Prouer .j. Vocaui ⁊ renuiſtis⁊cͣ. ¶ Octauo cū ſit malus ⁊ durꝰ: gratiaꝫſibi fieri appetit: Mat. xviij. Serue nequāom̄e debitu dimiſi tibi qm̄ rogaſti me: ſic ēpctōr qͥ male agendo gratiā a deo vel finalem pnīam expectat. ¶ Nono qꝛ obliuioſus: ⁊ ꝙ redditurꝰ ſit de omībꝰ rōnem admemoriā nō reducit: qd̓ etiā peccator facitreſpectu dei: Lu. xij. Si dixerit ſeruus moram facit dn̄s meꝰ ⁊cͣ. ¶ Decimo qꝛ iracūdus ⁊ ſeditioſus totā familiā turbat et ledit: Lu. xij. Et ſi ceperit ſeruꝰ ꝑcutere ſeruos ⁊ ancillas ⁊cͣ. Talis eſt qͥ ledit ſctōs ⁊religioſos viros vel pauꝑes qͥ ſunt de familia chriſti. ¶ Undecimo qꝛ maledicus etlinguoſus etiā dn̄o detrahit vel ei maledicit. ij. Regꝭ. xvj. de Syba qͥ accuſauit dn̄mregi: Ecc̄s. vij. Cūctis ſermonibꝰ qͥ dicunt̉ne accomodes aurē tuam: ne forte audiasſeruū tuū maledicentē tibi. Talis eſt maledicus ⁊ blaſphemꝰ: p̄cipue qui cōtra dn̄mlinguā ſuā relaxat. ¶ Duodecimo qꝛ delitioſe nutritus ꝯͣ dn̄m recalcitrat ⁊ reſiſtit:Prouer. xxix. Qui delicate nutrit ſeruūſuū: poſtea inueniet eū cōtumacē. Et iō nōdecent ſeruū delitie. Sic caro rebellat ſpiritui cū delicate nutrit̉ ¶ Uel hͦ ꝑtinet adingratos: qͥ multꝭ bonis a deo receptis recalcitrāt ꝯͣ eū: ẜm illud Deuterꝭ. xxxij. Incraſſatꝰ eſt dilectꝰ ⁊ recalcitrauit. ¶ Deci-
motertio qꝛ cū ſit fraudulētus dn̄o ſuo inſidias ponit. iiij. Regꝭ. xxj. Tetēderūt ei inſidias ẜui ſui. reputat aūt dn̄s ſibi inſidiari cū qͥs inſidiat̉ pauꝑi. vel hoc ad hypocritas ꝑtinet: qͥ oꝑa dn̄i faciūt fraudulenter. ¶ Decimoqͣrto qꝛ ſeruꝰ dn̄o exiſtēs iniurioſus ab eo fugit. iij. Regꝭ. ij. Factū eſtvt fugerent ſerui ſemei: ⁊ .j. Regꝭ. xxv. Hodie increuerūt ẜui qͥ fugiūt dn̄os ſuoſ. Talis ē etiā pctōr: qͥ cū deū peccādo offenderit: pnīe remediū refugit: ⁊ ad deuꝫ redireꝯtēnit. ¶ Decimoqͥnto cuꝫ ſit flagitioſuspunit̉: nec ſte ſe cōpeſcit. Talis ē pctōr quiꝓpter aduerſitates ſe non emendat: Eccī.xxiij. Seruus interrogatꝰ aſſidue ſcꝫ cumtormētis a liuore .i. a linoris crimīe nō minuitur: ſꝫ magis ad odiū ꝓuocat̉. ¶ Decimoſexto ē ingratꝰ: ⁊ gr̄am ſibi factā nō recognoſcit. Talis eſt qͥ poſt pnīam ⁊ veniārecidiuat: Eccī. xxxiij. Laxa manꝰ ẜuo ⁊ q̄rit libertatē. ¶ Decimoſeptimo crimīoſusexiſtēs nō niſi ꝟberibꝰ emēdat̉: Eccī. xlij.Seruo peſſimo latꝰ ſanguinare. Gloſa. ſeruus qͥ ꝟbis non corrigit̉ vulueribꝰ corrigat̉. Talis ē pctōr qͥ ſe nō emendat niſi fortiter ⁊ intime tangat̉. ¶ Decimooctauo qꝛeſt aſtutꝰ cū vocat̉ dormire ſe fingit: Prouer. xxix. Seruꝰ nō pōt erudiri: qꝛ qd̓ dicisintelligit ⁊ rn̄dere ꝯtēnit. Tal̓ eſt qͥ verbūdei audit ⁊ intelligit: ſꝫ oꝑe implere negligit: Lu xij. Seruꝰ ſciens voluntatē dn̄i ſui⁊ nō faciens: plagꝭ vapulabit multꝭ ¶ Itēnota ꝙ ſeruus pctī d̓r eſſe hō triplicit: ẜmꝙ eſt triplex genꝰ ſeruoꝝ. Nā qͥdā ſūt vernaculi ſiue originarij: qͥ .ſ. in ſeruitute ſuntnati. Et tales multis penis legalibꝰ ſubijciunt̉: qꝛ ſua nō pn̄t vendere neqꝫ alienarenec ꝯtrahere: nec dignitatꝭ officiū ſumere:neqꝫ teſtimoniū ferre niſi de dn̄i volūtate.Hoc mō naſcimur oēs ẜui original̓ peccati. Ex qͣ ẜuitute multe pene ſeu dāna ẜm diuine legꝭ iuſticiā hoī ꝓueniūt: niſi ab ea ꝑbaptiſmū liberet̉. Alij ꝟo ſunt empticij: qͥab hoībꝰ capti vel empti iugo ſūt ſeruitutꝭaſtricti. Sic efficit̉ hō ſeruꝰ ꝑ pctm̄ actuale: ſiue qꝛ captꝰ ſit ⁊ illaq̄atꝰ ab hoſtibꝰ ꝑ tētatiōis ꝯſenſum: ſiue ex nimia malicia ſuavenūdatꝰ ſit vt faciat maluꝫ ficut Achab.iij. Regꝭ. xxj. Tertij ẜui ſūt ꝯducticij: qͥ nōex neceſſitate ſꝫ ex volūtate ẜuiunt ſub ſpelucri. Et hi a famulādo ꝓprie dicti ſunt famuli. Sic qͦꝫ ſpūalit̓ ẜuos facit hoīes aua-