Liberſextus
demonioꝝ .ſ. carnalit̓ tentantiū non eijcit̉niſi in orōne ⁊ ieiunio ¶ Itē anhelitꝰ eſt fumoſi vaporis purgatiūꝰ. Fumoſus aūt vapor ſurſuꝫ tēdens eſt ſuꝑbia quā orō purgat: qꝛ mentē hūiliat: vt dicit Hiero ¶ Uelvapor fumoſus eſt q̄libet ſuggeſtio ſiue cogitatio praua: quā etiā oratio deuota purgat ⁊ expellit: Iſido. Frequēs oratio vitiorū impugnationē extinguit. ¶ Itē anhelitꝰeſt ſpūs aīalis nutritiuꝰ: qꝛ ſanctis orōnibus nutrit̉ ⁊ vegetat̉ ſpūs. Un̄ Augꝰ. in qͦdaꝫ ſermōe dicit: Oratio refectio ē ieiuniorū: duriciā cordis emollit: auſteritatē tēperat: ieiuniū dulcificat. Sicut enī ſine potunō eſt plena refectio: ſic ⁊ ieiuniū ſine oration nō pōt ꝑfecte aīam nutrire ¶ Itē anhelitꝰ eſt ſtatꝰ mēbroꝝ ſpūaliū oſteſiuus: ſicetiā ꝑ aſſiduitatē ⁊ delectationem orōnisoſtēdit̉ ꝙ hō ſit vere ſpūalis: qꝛ ſicut auisſepe exurgit ad volatū: ita ſpūalis hō ſepead orandū. vn̄ legit̉ de beato Martino: ꝙnunqͣꝫ vlla hora momentūqꝫ p̄terijt: qͦ nōaut orōni aut lectiōi inſiſteret: interlegēdūtn̄ ⁊ operandū nunqͣꝫ animū ab orōne laxabat. nā vt fabris ferrarijs moris eſt ꝙ int̓operandū ꝓ quodā laboris leuamine incudem feriāt: ita Martinꝰ dū aliquid ageret ſemꝑ orabat. ¶ Tertio qꝛ anhelitꝰ qn̄qꝫ eſt diminutus: ⁊ qn̄ anhelitꝰ eſt paruꝰ ⁊frigidus in ꝑacutis febribꝰ ſignū eſt mortis: eo ꝙ ſignificet extinctione caloris naturalis ⁊ defectū virtutꝭ. In acutis gͦ febribus .i. in fortibꝰ tentatiōibꝰ ſi auhelitꝰ ſitparuus ⁊ modicꝰ .i. ſi parū cū frigido corde oretur timēdus eſt caſus mortis .i. mortalis peccati: ex eo ꝙ p̄tendat extinctionēcharitatis. Un̄ dn̄s dicebat Matth̓. xxvj.Orate vt nō intretis in tētationē. ¶ Quarto quoqꝫ qꝛ anhelitꝰ qn̄qꝫ eſt corruptꝰ ⁊ fetidus: qd̓ accidit ex interiorū mēbroꝝ corruptione: ſicut in leproſis qͦrū anhelitꝰ eſtfetidus ⁊ corruptꝰ ⁊ alioꝝ infectiuus. Nāinficit aerē vicinū ſibi: ſicut ſibilus baſiliſci qͥ aues ſupra ſe volātes occidit. Sic exmala diſpoſitiōe ⁊ corruptiōe aīe interiorioratio vel gr̄arūactio aliqn̄ eſt execrabilisſicut fuit oratio ⁊ regratiatio phariſei dicētis: Gratias tibi ago dn̄e: qꝛ nō ſum ſic̄ ceteri hoīm ⁊cͣ. Lu. xviij. Hec eī erat corrupta ꝑ ſuꝑbiā: fetida ꝑ iactantiam ⁊ leſiuaalioꝝ ꝑ infamiam: qꝛ alios infamabat dicens. Adulteri: raptores ⁊cͣ. Et etiā vicinū
publicanū ꝑcutiebat dicens: Velut etiamhic publicanus.¶ Ca. LCioſitas ⁊ recreatio hͦ facit aīe qd̓ qͥes facit corꝑi.nā qͥes corꝑis aut ē nimia aut nimis pauca aut ſufficiens ⁊ tēperata. Si ſitqͥes nimia eſt multoꝝ humoꝝ generatiua:ꝯſeruatiua ⁊ multiplicatiua: ⁊ tandē corruptiōis inductiua. Vn̄ etiā aque q̄ nimisqͥeſcūt putreſcūt. Sil̓r qͦꝫ ocioſitas ⁊ recreatio ſi eſt ſuꝑflua generat ⁊ ꝯẜuat ⁊ multiplicat humores .i. malas affectiōes ⁊ cogitationes: Eccī. xxxiij. Multā maliciā docuit ocioſitas. Un̄ tandē aīam facit in corruptiōes ruere peccati. Bern̄. in qͦdā ſermone: Hec ocioſitas mr̄ eſt nugaruꝫ: nouercavirtutū. Ip̄a enī eſt q̄ virū fortē fortiſſimep̄cipitat in reatū. Facit enī ſuffocare ꝟtutē: nutrire ſuꝑbiā ⁊ viā ꝯſtruere ad gehennā. Si aūt qͥes corꝑis fuerit nimis paucanaturā laſſat: nō recreat debilitateꝫ: nō reparat: ⁊ ꝯſūptionē deꝑditi non reſtaurat.Sil̓r ſi nullā vel nimis modicā recreationē vel qͥetem qͥs aīo ſuo tribuat: aīa tediolaſſat̉: debilitaſ .i. tepiditas mētis nō reꝑarat̉: qd̓ ꝑ negligētiā ē deꝑditū nō ſupplet̉:qꝛ laſſatꝰ animꝰ accidior ⁊ pigrior qͣꝫ anteeēt efficit̉. Si aūt qͥes corꝑis fuerit tēperata calorē naturalē ꝯfortat: ſenſus reparat:digeſtionē emēdat ⁊ corpꝰ mediocrit̉ purgat. Sic moderata recreatio ſeu qͥes animi calorē charitatis ꝯfortat. ſenſus .i. cōſideratiōes ſenſatas reparat. digeſtionem .i.ſpūalis cibi ⁊ doctrine oꝑationē roborat ⁊modificat: ⁊ aīam ab accidia ⁊ tedio purgat. Et iō Seneca dicit: Non ſemꝑ in actuſis ſed interdum aīo tuo qͥeteꝫ dato. ¶ Itēocioſitas ⁊ voluptas ſunt cā doloris ⁊ diſſipatiōis anīe ⁊ corꝑis. Cuiꝰ exēplū eſt: qꝛẜm Auicē. Quies corꝑis ⁊ trāquillitas ⁊dimiſſio exercitij: coitꝰ plurimꝰ ⁊ precipuecoitus ſuꝑ repletionē cibi: frequētia ebrietatis ⁊ p̄cipue vinū plurimū in ieiunio ante cibū qd̓ maxime ledit neruos ſunt precipue cā doloris iuncturaꝝ ⁊ podagre ⁊ ſciatice. Quiēs gͦ ſpūaliter refert̉ ad ſomnolētiā: trāquillitas ad pigriciā: dimiſſio exercitij ad imꝑſeuerātiā: coitꝰ ad luxuriā: repletio ꝟo ⁊ ebrietas ad gulā. Hec gͦ ſunt illa vitia q̄ pͥmo ledūt aīe iuncturas. ſūt enīin aīa vis iraſcibilis ⁊ ꝯcupiſcilis: ⁊ etiam