¶ De homi ne et mēbris eius

deuotio ignem diuini amoris: ⁊ caloreꝫ .i.feruorem charitatis quo aīa ſpūalit̓ viuitin ip̄a aīa fouet ⁊ nutrit. j. Regꝭ. ij. Incendat̉ pͥmū iuxta morē hodie adep̄s. Adepsenī incendit̉ cū ex ip̄a deuotiōe animus inflāmat̉. ¶ Scd̓o qꝛ pinguēdo eſt ſua aerealeuitate ſuꝑficiei petitiua: qꝛ ſcꝫ mētis deuotio etiā exteriꝰ ꝓrumpit: ſiue per lachrymas ſiue ꝑ voces diuine laudis: ⁊ alia huiuſmodi. Un̄ Ioh̓es Caſſianꝰ dicit in collatione abbatis Ioh̓is: ꝙ deuotio eſt fernor bone volūtatis: quem mens cohiberenō valens: certꝭ manifeſtat indicijs: Psͣ.lxij. Sicut adip̄e ⁊ pinguedine repleat̉ aīamea. ⁊ ſequit̉: ⁊ labijs exultationis laudabit os meū ¶ Tertio qꝛ pinguēdo ē vacuitatis corꝑis repletiua: ⁊ ſic deuotio replet⁊ cōplet defectꝰ aīe. ¶ Uel vacuitas corꝑiseſt hūilitas mētis q̄ replet̉ pinguedine: qꝛmens hūilis repletur deuotione: Iob xxj.Uiſcera eiꝰ replebūt̉ adip̄e. ¶ Quarto qꝛpinguēdo eſt diuerſaꝝ partiū impinguatiua. vn̄ ⁊ hꝫ diuerſa noīa. Nā ſic̄ dicit Iſid̓.aruina ē pinguedo adherens cuti: ⁊ iſta ſignat deuotionē exteriorem q̄ on̄dit̉ in effectu: Iob .xv. De lateribꝰ eiꝰ aruina dependet. Adep̄s aūt eſt pinguēdo inteſtina inuoluens ⁊ membra interius cuſtodiēs: ⁊ h̓deſignat deuotionē interiorē quaꝫ deꝰ p̄cipue requirit: Leui. iij. Omnis adep̄s dn̄ierit ⁊cͣ. Pinguędo aūt cōiter d̓r de vtraqꝫlicet ſtricte dicat̉ pinguēdo q̄ adheret cuidam pellicule q̄ d̓r cirbus. ergo pinguedinē largo modo ſumptā habet qͥ tam interius qͣꝫ exterius eſt deuotus. vel ꝙ pinguedo inuēit̉ in diuerſis partibꝰ: ſignat ꝙ deuotio inuenit̉ in diuerſis rebꝰ. Vnde ſicutBern̄. dicit ſuꝑ Cantʸ. Nō oībꝰ eodē modo data ē gr̄a iſta: ſcilicꝫ deuotio. PorroThomas in latere: Ioh̓es in pectore: Petrus ī ſinu: Paulꝰ ī tertio celo ſecreti huiꝰgratiā aſſecuti ſunt.¶ Ca. XXIIEEo in ſacra ſcriptura attribuunt̉ hūana mēbra:⁊ hͦ fit ẜm metaphorā: ſic̄ Damaſce. dicit li. j. ca. j. Simplex enī deꝰ eſt ⁊ nōfigurabilis. Oculos enī palpebras ⁊ viſūhr̄e deſcribit̉: qꝛ hn̄s virtutē vniuerſoꝝ cōſideratiuā nihil eū latere pōt. Aures qͦꝫ etauditū hr̄e deſcribit̉: qꝛ apud eū ꝓpitiationē fore ⁊ dep̄catiōes ſuſceptionē nō time-

mus. Per hunc enī ſenſum noſ mites oſtēdimꝰ qn̄ dep̄cantibꝰ aures fauorabilit̓ inclinamus. Os: fauces ⁊ labia hr̄e d̓r: qꝛ illud velut loquēdo ꝑ inſpirationē nobis reuelat: qd̓ hoīm cognitio ꝑ hmōi organa exprimit ⁊ on̄dit. Guttur ⁊ guſtuꝫ hr̄e dicit̉:qꝛ in nr̄e iuſticie oꝑbꝰ tanqͣꝫ in guſtu delectatur. Nares ⁊ olfactum hr̄e d̓r: qꝛ tanqͣꝫodor ſuauiſſimꝰ dn̄o placet: qͥcqͥd deuotionis affectus ei exhibet. Faciē vero hr̄e d̓r:qꝛ ꝑ ipſiꝰ oꝑa eius virtutē ⁊ p̄ſentiā ꝑpendimus. Nā ꝑſonā p̄ſentē ꝑ faciē cognoſcimus. Manꝰ rep̄ſentāt eiꝰ ſubtilitatē et inuiſibilem oꝑationē: qꝛ nos digitis ⁊ manibus ⁊ brachijs ſubtiliora ⁊ fortiora operamur. Qn̄ vero ſcriptura dextrā dei cōmemorat: chariora dei et digniora inſinuat.Unde ⁊ iurare ꝑ dexterā dr̄: qn̄ intrāſmutabiliter eiꝰ cōſiliū ꝑhibet̉. Sed frequēterpauperibꝰ ⁊ indigētibus ſubuenit: ⁊ iō pedes hr̄e d̓r dū ſepe on̄dit in effectu qd̓ ſolētoꝑari hoīes pedibꝰ vl̓ inceſſu. Cor ⁊ pectꝰhr̄e d̓r ꝓpter cognitoꝝ iugē recordationē.Ventrē ꝟo ⁊ viſcera ꝓpter cōpaſſionē quāſe hr̄e in nobis on̄dit. Iraſci dicitur ꝓpterodiū malicie ⁊ eā quaꝫ adhibet vltionem.Etiam dormire ⁊ obliuiſci d̓r ꝓpter iniuriediſſimulationeꝫ. Quia gͦ tot modis ꝑ ſuabn̄ficia nr̄am ſupplet indigētiā: more hūanō d̓r hr̄e mēbra diuerſa.¶ Capitulum: XXIIIIlectio aſſimilatur mento. ¶ Primo qꝛ mentū fuitneceſſariū ꝓpter mandibularū originem. Nam inferior mandibula ex mento oritur ⁊ in eo fundat̉. Sed mandibulahec inferior vitam preſentem deſignat: cuius eſt duplex pars: ſcilicet dextera que ꝑtinet ad ſpiritum: cuius exercitium eſt ī vita contemplatiua. ⁊ pars ſiniſtra que pertinet ad corpus: circa cuius miniſteriū intendit vita actiua: ſed vtriuſqꝫ origo eſt exmento: id eſt ex dilectione charitatis: quiacontemplatiua eſt ex dilectione dei: actiuavero ex dilectione proximi. Unde. j. Ioh̓.iij. Qui nō diligit: manet in mortē. ¶ Secundo mentū fuit neceſſarium ꝓpter dentium inferiorum radicationem. Inferiores enim dentes: id eſt ſancti in hoc mundo viuentes ſunt radicati in mento .i. in dilectiōe dei: ẜm illud Eph̓. iij. In charitate

C 2