Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
213v
Einzelbild herunterladen
 

LLiberſextus

dicit Grego. in paſto. Virtutibꝰ vacuꝰ adregimen nec coactꝰ accedat. Scd̓o qꝛ mamiſla eſt mēbrū ad nutrimētū fetus neceſſariū. Sic paſtoral̓ cura ē neceſſaria vt ſubditi velut filij nutriant̉ paſcāt̉ ꝟbo et exemplo etiā tꝑali ſubſidio. j. Pe. v. Paſcite in vobis eſt gregē dei ⁊cͣ. Thren̄. iiij.Lamie nudauerūt mamas lactaueruntcatulos ſuos. Nam Lamie māmas denudant: qn̄ paſtoꝝ mētes internas ſuas virtutes ad ſubditoꝝ ꝓfectū operibꝰ demonſtrant: videlicet ſapiam docēdo: pietatemſubueniēdo: ſic de alijs. Tertio qꝛ mamilla eſt mēbꝝ lactis adminiſtratiuū. Lacaūt vt dicit Ariſto. eſt ſanguis decoctꝰ: digeſtus: corruptꝰ. ſanguis mēſtrual̓ad mamillas oꝑe nature repellit̉ ibi decoquit̉ digerit̉. Sūt enī māmille ī pectore ſituate vt cordi eēt vicine: vt ꝓpt̓ caloris cordis decoctionē ſanguis ī lactꝭ natu faciliꝰ verteret̉. Digeſtꝰ autē ſanguis exalbedīe glandulaꝝ māmillaꝝ ī cādorꝭ ſpeciē trāſformat̉: vt dicit Cōſtā. Caromille cauernoſa poroſa eſt: vt ſpongia etglanduloſa moll̓ alba: ad generationē lactꝭ eſt apta. Lac aūt bn̄ digeſtū ē dulce: qd̓ neceſſariū ē ꝓpter cibationē aīalis:eo cibꝰ oīm aīaliū ē niſi dulcꝭ valdedigeſtꝰ: vt dicit Cōſtā. Ex qͥbꝰ oībꝰ colligitur mēbꝝ māmille ē ſanguīs depurati: digeſtiuū: dulcoratiuū inſpiſſatiuuꝫ.Prelatꝰ igit̉ ad moduꝫ māmille hꝫ p̄bereſanguiuē .i. doctrinā ſapidā vitalē: quaꝫtn̄ pͥmo dꝫ depurare legēdo: digerere meditādo: dulcorare diſponēdo: inſpiſſare ſiue ingroſſare ꝓferēdo: ita vt facilit̓ auide ab auditoribꝰ capiat̉. Quarto qꝛmilla ē mēbꝝ cordis pectorꝭ defenſiuuꝫ. māmille ſua carnoſitate pectꝰ cooperiunt: frigiditatē eiꝰ oſſeā tēperātes a frigiditate aerꝭ ꝓtegūt defendūt. Sic curapaſtoral̓ dꝫ tm̄ intēdere ſubditꝭ qͥn pectus ſiue cor ſuū cuſtodiat ſiue defendit avitijs. Un̄ ſicut māmille pͥmo pectꝰ armāt:deinde aūt lac ꝓpināt: ita paſtores prīo debent intēdere ſibi: deinde gregi ꝓuidere.Actꝰ. iiij. Attēdite vob̓ gregi vniuerſo. Quīto qꝛ mēbꝝ māmille ē ꝯcepti fetusindicatiuū. ſic dicit Ph̓s in. .vj. lib. deaīalibꝰ. Si īpregnatio fuerit maſculi: apꝑaret dextra māmilla maior ſiniſtra. ſi ꝟo femina fuerit ē ſiniſtra maior. Et ſignū ap-

paret qn̄ pͥmo fetꝰ incipit ſe mouere. Sic incorrectiōe p̄lati māmilla dextra ē rigor diſcipline: ſꝫ ſiniſtra dulcor miſcd̓ie. Si ergodulcor miſcd̓ie excedat rigorē diſciplīe: facit filios femineos .i. ſubditos diſſolutos:ſꝫ ſi vigeat rigor diſciplīe: fac̄ maſculīos .i.viriles virtuoſos: qn̄qꝫ aūt ex nimia mollicie p̄ſidētis vita oīno corrūpit̉ ꝑditurdelinquētis: ecōtra qn̄qꝫ ex rigiditate ſiue duricia ꝯſeruat̉. Et d̓r ſuꝑ Aform̄.qn̄ mulieres pariture ſūt abortiuū māmille molleſcūt. Cuiꝰ eſt ẜm Gali. qꝛ gracilitas māmille paucitatē lactis ſignat. Un̄ fetꝰ debitū nutrimētū hēat neceſſe ēvt abortiat. Si ꝟo fuerint vbera dura ſa eſſe fetū deſignāt. vn̄ docet Iſido. Quiblādo ꝟbo caſtigatꝰ corrigit̉: acriꝰ neceſſe eſt vt arguat̉. dolore ſūt abſcidenda leuiter ſanari pn̄t. Ca. XXVrioſitas mentis aſſil̓at̉ dolori verticis. Prīorōne diuiſionis: qꝛ dolor verticismodo fieri ſolet vt videat̉ caput in plurespartes diuidi. In plures ꝑtes caput ſcindit̉: qꝛ hoīs curioſi mens ī diuerſa partit̉.q̄runt enī curioſi varia diuerſa et noua.ꝯtra illud Eccī. iij. In pluribꝰ oꝑibꝰ eiusne fueris curioſus. Scd̓o rōne curationis: qꝛ oportet pͥmo vt caput īfirmi vitta:id eſt lineo pāno ſtringat̉: ſic mens curioſi ſtringēda eſt vitta .i. corrigēda eſt doctrina. Sic ſua vitta .i. doctrīa ligauit Paulꝰcaput Timothei .i. mētē dicēs: Stl̓tas fine diſciplina q̄ſtiōes deuita. ij. Tīo. ij. Sciens generāt̉ lites. ẜuū aūt dei oportetlitigare: ſꝫ māſuetū eſſe ad omēs. Oportetetiā vt huic infirmitati auxiliū medicinedeſit: qm̄ hmōi morbꝰ velut cancer ſerpit.Un̄ Apl̓s. ij. Timo. ij. Prophana inutilia deuita: multū ꝓficiūt ad impietatē: ẜmo eoꝝ vt cancer ſerpit. Tertio rōneleſionis: qꝛ ſolet tal̓ infirmitas verticē dolentiū ledi multiloquiū. Et id̓o curioſis garrulis litigatoribꝰ remedium eſt vt oriip̄oꝝ ſilētiū īponat̉. in multiloqͥo peccatū deerit: vt d̓r Prou̓. x. Ca. XXIEuotio aſſimilacur pinguedini. Primo qͥdeꝫ qꝛpinguēdo ſua vnctuoſitate ē ignis caloris vitalis nutritiua. Et ſil̓r mentia