¶ De homine ⁊ membris eius
aluctus. Un̄ Apl̓us Ro. viij. Ip̄i int̓ nosgemimꝰ expectātes redēptionē corꝑis nr̄i.Itē qͣliter corpꝰ debeat a ſpū gubernariſp̄a natura carnis on̄dit. ¶ Primo ratiōenobilitatꝭ. Naꝫ caro hūana eſt pͥuilegiataeo ꝙ ſit nobiliſſime forme vnita .ſ. aīe rōnali q̄ eſt dei imagine inſignita: īmo ꝙ ſuperoīa mirabiliſſimū eſt caro hūana dei caroeſt facta ⁊ verbo dei vnita: ꝓpter qd̓ eſt ſuper oīa exaltata. ex qͦ dedignari dꝫ hō carnē ſic nobilitatā ⁊ exaltatam alicui vilitatiſeu feditati exponere. Un̄ Leo papa dicit:Agnoſce o chriſtiane dignitate tuā: et diuine cōſors factꝰ nature noli degeneri conuerſatione tua in pͥſtinā vilitatem redire.¶ Scd̓o rōne vtilitatis: qꝛ ẜm Cōſtan. caro cū ſit calida ⁊ humida eſt caloris naturalis fomentū: oſſiū neruoꝝ ⁊ lacertoꝝ cooperimentū ⁊ frigiditatis temperamentū:quia eſt amoris ſpiriualis nutrimentum.Et ad hec oīa valet corpꝰ a ſpū regulatuꝫ.Eccī. xxxviij. Feruor ignis .i. feruor diuiniamoris vrit carnes eius ¶ Itē eſt virtutuꝫ⁊ gr̄aꝝ ſpūaliū abſconſiuū. Nā groſficies⁊ infirmitas corꝑis abſcondit dona mentis: ⁊ abſcondēdo ꝑ humilitateꝫ cuſtodit.Apl̓s. ij. Corinth̓. .iiij. Habemꝰ theſaurumiſtū in vaſis fictilibꝰ .i. ī fragilibꝰ corꝑibꝰ.Interdū etiā dū corpus atterit̉: frigꝰ mentis .i. pigricia expellitur: Psͣ. xv. Multiplicate ſunt infirmitates eoruꝫ: poſtea accelerauerūt. ¶ Tertio rōne varietatis. eſtenī triplex caro ſiue triplex ſpecies carnis.Ana neruis ⁊ muſculis admixta vt lacertus. Alia inter durū ⁊ molle temperata vtcaro cartilaginoſa. Tertia int̓ hec mediavt caro cōiter dicta. In quo ſignificat̉ ꝙip̄m corpus noſtrū aliqn̄ eſt cū duricia etrigiditate domanduꝫ: qd̓ ſignat caro neruis admixta. Aliqn̄ cū mollicie ⁊ lenitatefouenda: qd̓ ſignat caro cōmuniter dicta.Semꝑ aūt eſt cū temperātia nutrienduꝫ ⁊regenda: quod ſignat caro cartilaginoſa:Apl̓s Ro. xij. Exhibeatis corꝑa vr̄a hoſtiam viuentē: hoſtiā vitia mortificando: ſedviuentē naturā ꝯſeruādo. ⁊ hͦ duo tēperātia facit: qꝛ naturā ꝯſeruat ⁊ vitia reſecat.¶ Quarto rōne qͣntitatis. Dicit enī Ariſto. xiij. li. de aīalibus: ꝙ aues paucas carnes hn̄tes veloces ſunt vigoroſe ⁊ bōi volatus. Sꝫ aues multas carnes hn̄tes ſuntpigre: ⁊ vix a terra valēt ſe erigere. Sic ho
mines qͥ a carnalibꝰ delitijs ⁊ delectationibus abſtinēt: ſunt circa ſpūalia vigoroſi: ⁊ad aſcēſum ꝑ volatū ꝯtēplationis idonei.Sed hoīes carnoſi .i. carni vel ventri dediti ecōtrario ſunt ad ſpūalia pigri: ⁊ a terrenis affectibꝰ nequeūt ſeꝑari. vn̄ Ph̓s dic̄xij. li. de aīalibꝰ: ꝙ caro nimis abūdansimpedit ſpūs oꝑatiōes. Et iō creatio capitis ex multa carne nō fuit vt eēt hō ſenſusmelioris: intellectꝰ ꝑfectioris. Dicit etiā īli .j. qn̄ locꝰ qͥ eſt circa oculos ē multe carnis: maliciā ſignat diſpoſitiōis ⁊ praue formatiōis ⁊ defectū formatiue virtutis. Un̄ex multa carne ⁊ debili ꝟtute nō valēte illā regere: mōſtruoſe generant̉ in corꝑe paſſiones: ſicut ip̄e Ph̓s dicit li. xvj. q̄ omīaon̄dūt ꝙ tēperātia neceſſaria ē ad ſanitatēmētis ⁊ ad valitudinē corꝑis. Un̄ de ſobrietate q̄ eſt tēperātie ꝑs: ſcꝫ qͦ ad potū dicit̉Eccī. .xxxj. ꝙ ſanitas eſt aīe ⁊ corꝑis potusſobrius.¶ Ca. XIXOra paſtoralisaſſimilat̉ māmille. ¶ Prīo qꝛ māmilla in muliere ē mēbrū duplicatū: qꝛ duo ſūt p̄cipue paſtori neceſſaria: ſcꝫvita ⁊ doctrina: vt ſcꝫ ad nutrimētū ſubditoꝝ ex altero fluat lac exēpli: ex altero ꝟoverbi. j. Timo iiij. Exēplū eſto fideliū ī ꝟbo in ꝯuerſatiōe ⁊cͣ. Ul̓ duo vbera ſūt duevirtutes neceſſarie rectori: ſcꝫ clementia etprudētia: Prou̓. xx. Miſericordia ⁊ ꝟitascuſtodiūt regē: ⁊ roborat̉ clemētia thronꝰeiꝰ. Grego. Ineſſe rectoribꝰ dꝫ ⁊ iuſte patiens miſcd̓ia: ⁊ pie ſeuiēs diſciplina. Dicittn̄ Ph̓s. .vj. li. de aīalibꝰ: ꝙ aīalia multoꝝvbeꝝ multoꝝ ſūt filioꝝ: ⁊ hn̄t vbera a ꝑteinferiori diffuſa: vt ptꝫ ī canicula ⁊ porca.Et cū peꝑit porca: dat pͥmo filio pͥmā māmillā: ⁊ ſcd̓o ſcd̓am: ⁊ ſic de alijs. Anīaliaaūt pauca vbera hn̄tia paucos hn̄t filios.Un̄ videt̉ ꝙ natura nō errāte nō dꝫ aliqd̓aīal plures filios generare qͣꝫ habeat māmillas ī corꝑe: al̓s eēt inuenire diminutuꝫ⁊ ſuꝑfluū in natura: qd̓ ꝓ incōuenienti hꝫPh̓s. Sicut gͦ aīalia multoꝝ filioꝝ multorū qͦꝫ ſūt vbeꝝ: ⁊ ecōuerſo: q̄ paucoꝝ ſt̓ vberū paucoꝝ ſūt filioꝝ. Sic paſtores quantoplures hn̄t ſpūales filios paſcere ⁊ nutrire: tāto pluribꝰ eos vberibꝰ .i. virtutibusoportet abūdare qͥbꝰ bonoꝝ opeꝝ p̄beantalimēta .i. exēpla vel iuuamēta. Et iō ſicut