Qiberextus
bilibꝰ total̓r denudatū. ꝓpter ea qꝛ hmōiqͣlitates ſūt elemētoꝝ ex qͥbꝰ ip̄m organūcōponit̉: tn̄ oportet ip̄m eſſe medie tꝑatuꝫvt ſit in potētia ad obiecta tāgibilia ſicutmediū ab aīa. Un̄ quāto aīal hꝫ ꝯplexionē magis reductā ad mediū: tāto ē melioris tactus. oportet gͦ ꝙ organū tactꝰ ſit ml̓tum terreſtre: qꝛ terra minꝰ īter elemēta hꝫde ꝟtute actiua: etiā oꝑtet ꝙ ſit poſitū ī loco calidiſſimo circa cor: ex cuiꝰ caliditateterre frigiditas ad tēperiē reducat̉. Sic̄ gͦorganū ⁊ pͥncipiū tactꝰ nō ē caro: ſꝫ aliqͥdcirca cor: cuiꝰ ſignū ē: qꝛ ſi leſio accidat inlocis circa cor ē maxīe doloroſa. Sic etiāamor charitatis nō ē amor carnalis: ſꝫ ſpiritualis ī corde radicatus. ẜm illud Deut̓.vj. Diliges dn̄m deū tuū. ⁊cͣ. Un̄ circa corvidet̉ eſſe ꝓpriū organū charitatis: ꝓpt̓qd̓ dic̄ Apl̓s ad Ro. v. ꝙ charitas dei diffuſa eſt in cordibus nr̄is ꝑ ſpm̄ ſctm̄ qͥ datꝰeſt nobis: Augꝰ. Nō aūt carnal̓ ſꝫ ſpūaliſinter vos dꝫ eē dilectio: gͦ organū ſpūalisamoris nō caro ē ſꝫ cor. ¶ Scd̓o rōne medij. Mediū eī in ſenſu tactus: vt dic̄ Ph̓sin li. de anīa ē duplex: vnū intraneū ⁊ connaturale .ſ. caro. aliud extraneū ⁊ accidētale .ſ. aer ⁊ aqua. Nā ea q̄ ſe tangūt in aqͣtangunt ſe mediante aqͣ: qꝛ illud quod eſtin aqua oportet eſſe humectatū. Et illa humiditas cū ſit qͣlitas aque nō pōt eſſe ſineſuo ſubiecto qd̓ ē aqͣ. Et ſil̓e ē de his qui ſetā gūt in aere cū etiā aer ſit hūidꝰ: ſꝫ magiſlatet nos de aere qͣꝫ de aqͣ ꝙ ſit mediū propter hoc ꝙ ꝯtinue ſumus in aere. Et iō imperceptibiliter inheret nobis. Sic̄ etiā deaqua latet aīalia q̄ ſūt in aqͣ: qꝛ .ſ. nō ꝑcipiunt aquā q̄ ē inter ip̄a ⁊ corꝑa tangentia.¶ Itē magis latet de aere: qꝛ ſubtilior ē etminus ſenſu ꝑceptibilis. Sil̓r ī amore charitatis diuine mediū .ſ. naturale ⁊ intrinſecum ē caro ⁊ humanitas a verbo dei aſſūpta: qꝛ ꝑ incarnati verbi myſterium nouamētis nr̄e oculis lux diuine claritatis infulſit: vt dū viſibilit̓ deū cognoſcimꝰ ꝑ hūcin inuiſibiliū amorē rapiamur: vt Grego. īprefatione dicit. Un̄ hortat̉ Augꝰ. in li. decathecicandis rudibus dicēs: Ama amorem illius: qͥ amore tui amoris deſcēdit invterū ꝟginis ⁊ ibi amorē ſuum amori tuocopulauit: humiliādo ſe ſublimādo te coniungendo lumen ſue eternitatis limo tuomortalitatis. Propter hͦ Bern̄. ſuꝑ Cātꝭ.
dicit: Qd̓ quicqͥd blandit̉ de carne ꝓpriavl̓ aliena ſacroſācte carnis xp̄i amori poſtponere debemus. Et ẜm eūdē Bern̄. Ip̄acarne ſua mediāte xp̄s dilexit nos ſapiēt̓fortiter ⁊ dulcit̉. Dulciter qꝛ carnē induit.Sapiēt̓ qꝛ vitia carnis curauit: Fortit̉ qꝛin ea mortē ſuſtinuit. Sed quaſi mediū extraneū eſt ꝓximus vel alie creature viſibiles qͥbus mediantibus ducimur ad diuine bonitatis noticiā ⁊ amorē. Vn̄ Augꝰ. īlibro cōfeſſionū dicit: Celū ⁊ terra ⁊ om̄iaque in eis ſūt: ecce mihi vndiqꝫ dicunt vtameꝫ te deꝰ: neqꝫ ceſſant dicere oībꝰ ita vtīexcuſabiles ſint. Intellige gͦ ꝑ aquā groſſiorē creaturā corꝑalē viſibilē. Per aereꝫſubtiliorē ⁊ imꝑceptibilē quibus oībꝰ mediātibꝰ in dei amorē manuducimur ¶ Tertio rōne inſtrumēti: qꝛ licet tactꝰ fiat ꝑ qͦdlibet mēbrū corporis: tn̄ inter oīa membraexteriora manus vident̉ ꝓpria inſtrumenta ad palpandū ⁊ tangendū quas naturatemperatas hac rōne cōpoſuit: vt calida ⁊frigida facilius ſentirēt. Et ſūt concaue etneruoſe ⁊ tēperate. Concaue vt meliꝰ tangenda ꝑcipiant ⁊ tenenda fortius teneāt.Neruoſe vt ſint fortiores ⁊ vt ibi vigeat ſēſibilitas: qꝛ oē neruoſū ſenſibile eſt. Tēꝑate ꝟo fuerunt vt a re qualibet facilius immutent̉. Sicut gͦ ſenſus tactus viget in manibus: ita amor charitatis in oꝑibus. manibus em̄ p̄cipue nos operamur. Ioh̓. iij.Non diligamꝰ ꝟbo neqꝫ lingua ſed oꝑe.Grego. Nunqͣꝫ eſt amor dei ocioſus: oꝑat̉em̄ magna ſi ē: ſi autē operari deſinit iamamor nō eſt. Sed attende quales ſūt manꝰ.i. oꝑa charitatis: qꝛ cōcaue ad oꝑandumhumilit̓: neruoſe ad oꝑandū fortit̉: ⁊ temperate ad oꝑandū delectabilit̓: qꝛ tēꝑatadelectāt: extrema ꝟo conturbāt. ¶ Quarto rōne ſubiecti: qꝛ .ſ. ſenſus tactus videt̉eſſe ſubiectū ⁊ fundamentū oīm alioꝝ ſenſuū ſine qͦ nō ineſt aīalibus aliqͥs ſenſꝰ: ſꝫnō ecōuerſo. Un̄ ſenſus tactus de neceſſitate ineſt oībus anīalibus ſine qͦ nullumanimal̓ eſſe poteſt: vt ꝓbat Ph̓s in. iij. li.de aīa. Alij aūt ſenſus nō inſūt de neceſſitate: ſꝫ ſūt de bene eſſe. Neqꝫ eſt inſtantiade guſtu qͣꝫuis nullū aīal̓ poſſit viuere ſine alimēto: qꝛ guſtus ꝓut ſuſceptiuus eſtalimēti eſt quidam tactus. ꝓut aūt diſtinguitur a tactu: ſic eſt diſcretiuꝰ ſapoꝝ quifaciūt alimētū delectabile vel triſte vt ac-