De homine ⁊ membris eius
no cene diuturnitas .i. eternitas bonorū:Psͣ. v. In eternum exultabunt ⁊ habitabis in eis. Eſt eī eternitas ẜm Boe. diuturnitas ſine fine ⁊ carens om̄i mutabilitate: ſed dei eternitas nō ſolum fine caretſed etiā initio. ¶ Decimo quietꝭ ſuauitas:Eſa. xxxij. Sedebit populꝰ meꝰ in plenitūdine pacis: ī tabernaculis fiducie: ⁊ in requie opulēta. Vn̄ ī illa beata vitā ſicut dic̄Proſper de vita ꝯtēplatiua ē certa ſecuritas: ſecura trāqͥllitas: felix eternitas: eterna felicitas: vbi eſt amor ꝑfectꝰ: timor nullus: dies eternus: alacer motꝰ ⁊ vnus oīmſpūs. ¶ Itē oīm maloꝝ īmunitas: Psͣ. xc.Non accedet ad te maluꝫ ⁊ flagellum ⁊cͣ.Augꝰ. Quāta erit ibi felicitas vbi nullūerit malū: nullū latebit bonū: vacabit̉ deilaudibꝰ qͥ exit oīa ī oībꝰ. ¶ Ca. XIIIHaritas aſſimilatur dorſo ꝓpter qͣttuor. ¶ Primo qꝛ dorſum eſt onerū portatiuum: vn̄ dorſum a duricia eſt dictū eo ꝙ ſitforte ⁊ durū ad onus portandū ⁊ durabile ad diutius ſuſtinēdū vt dicit Iſido. Etdorſi cutis ſpiſſior ⁊ durior ē qͣꝫ in ceterispartibus aīalis. Hec aūt oīa cōpetūt charitati: de qͣ Apl̓s dic̄. j. Corī. xiij. ꝙ oīa ſuffert .ſ. onera ꝓ xp̄o Augꝰ. Sarcina xp̄i q̄infirmitati grauis ē lęuis efficit̉ charitati.Cantꝭ. viij. Fortis eſt vt mors dilectio ⁊cͣ.Et iō dorſū charitatis facil̓r portatonꝰ tribulatiōis vn̄: Psͣ. lxv. Poſuiſti tribulationes in dorſo noſtro. Sed nota ꝙ dorſum in homīe etiā vocat̉ tergū: eo ꝙ illo reſupini in terra iacemꝰ qd̓ nullū anīal facitniſi hō. Un̄ bruta in vētre aut in latere iacent. Sed homo reſupinus dū tergo terreinheret oculos ad celū habet: q̄ etiā charitati cōueniūt q̄ ⁊ terrena bene diſpenſat ꝑactiuā: ⁊ celeſtibus ſemꝑ intendit ꝑ vitaꝫcontemplatiuā. Ad primū em̄ horū inclinat amor proximi: ad ſecundū vero faciliꝰerigit amor dei: vn̄ Apl̓s dicit Eph̓. iij. Incharitate radicati ⁊ fundati: vt poſſitꝭ cōprehendere cū om̄ibus ſanctis que ſit latitudo longitudo ſublimitas ⁊ ꝓfunditas.Eſt em̄ charitatꝭ ſublimitas in altitudinecontemplatiōis. Eſt vero charitatis ꝓfudum in humilitate actionis. ¶ Scd̓o quiadorſum eſt omniū alioꝝ oſſiuꝫ fundatiuū:quia om̄ia fundata ſunt ſupra ipſuꝫ ſicut
ſupra carinam nauis: ⁊ ſic charitas eſt fādamentum quoddā omniū virtutū: ⁊ primus lapis huiꝰ fundamenti eſt xp̄s: quiaipſe exemplum ⁊ mandatū primum attulitperfecte charitatis. Vnde dicit: hoc eſt p̄ceptum meum vt diligatis inuicē ⁊cͣ. ¶ Secundi vero lapides huius fundamēti fuerunt apoſtoli ⁊ ꝓphete: etiā per fideꝫ xp̄iventuri in fundamēto eccleſie collocati: etſuꝑ hos poſtea alioꝝ fidelium eceleſie fabrica ē erecta. Vnde Apl̓s dicit eis: Eph̓.ij. Eſtis ciues ſanctorū ⁊ domeſtici dei ſuperedificati ſuꝑ fundamētū apoſtolorumet prophetarum ip̄o ſummo angulari lapide xp̄o ieſu. ¶ Tertio qꝛ dorſū eſt viſcerūdefenſiuum ⁊ opertiuum. Uiſcera fecem ⁊turpidinē continentia ſūt peccata que charitas operire dicitur in homine penitente.j. Pe. iiij. Charitas operit multitudinempeccatorū. Prou̓ x. Vniuerſa delicta operit charitas. Ip̄a etiā charitas peccata excuſando ⁊ purgando defendit apud iudicium dei: vel ip̄a defendit viſcera .i. interiores virtutes in quibus nutrimentū aīecontinetur ne a tentationibꝰ vel ꝑſecutiōibus ledātur. Grego. Charitas ſancta corpacificat ⁊ mentem in tentationibus corroborat Glo. interli. Apoc̄. vj. Nullū permittit deus cadere qui ei ſeruit vero amore. ¶ Quarto quoqꝫ qꝛ dorſum eſt multarū leſionū ſuſceptiuum. Dorſum enī patit̉verberationem ⁊ excoriationem ⁊ multaalia mala. Sic ſancti ꝓpter dilectionē deiet proximi ſuſtinuerunt ⁊ excoriatiationē:ſicut patet de beato Bartholo. apl̓o. et ꝟbera. ẜꝫ illd̓: Alij ꝟo ludibria ⁊ ꝟbera experti: Heb̓. xj. Et multa alia mala vt ſubdit̉ ibideꝫ: ⁊ multa etiā ex charitate ꝓ aliorū peccatis ſuſtinuerūt. Psͣ. cxxviij. Supra dorſum meum fabricauerunt peccatores. ¶ Item charitas aſſimilatur ſenſui tactus ꝓpter quīqꝫ. ¶ Prīo ratione organi.Nam organuꝫ tactus ſicut dicit Ph̓s. ij.li. de Anima nō eſt caro: quia in nullo ſenſu poteſt fieri ſenſatioſi tangatur organū:vt ſi quis aliqd̓ corpus ponat albuꝫ in ſuperficie oculi non videtur: ſed tactus ſentit ſenſibilia poſita ſupra carnem: et ideocaro nō ē organū tactꝰ: et idcirco ſic̄ Arꝭ.dic̄ ī li. de ſenſu ⁊ ſenſato: organū ſenſꝰ tactus ē aliqd̓ ītrinſecū circa cor. organū eītactꝰ et ſi non poſſit eſſe a qͣlitatibꝰ tangi-