Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
200v
Einzelbild herunterladen
 

Liber ſextus

ptiua eſt niſi mediāte aīa ſtolā īmortalitatꝭ īdueret. Tertia ē vt deꝰ ſuū vniuerſum ꝑficeret. em̄ ſit q̄dā creatura purecorꝑalis ſic̄ creatura ſenſibil̓: q̄dā pure ſpiritual̓ vt angelꝰ. oportuit ad vt dei vniu̓ſuꝫ cōpleret̉ alia fieret creatura carne ſpū eſſet cōpoſita ſic̄ ē homo: Deut̓. xjDei ꝑfecta ſunt oꝑa. Quarto hꝫ aīa corpus velut exēplar qͦddā ex in ſui regimine īformat̉ regulat̉. ip̄a diſpoſitiocorꝑis atqꝫ mēbroꝝ figura patēter on̄dūthōī qͣlit̓ mēbra eadē ab aīa ſunt regenda.Cur em̄ līgua ē inferiꝰ lata ſuꝑiꝰ acuta niſi vt on̄dai ad euacuādū vulnerādū coreſſe facil̓ parata. Vt qͥd etiā ē in hūido .i.in ſaliua poſita niſi ad loq̄ndū monſtraret̉eſſe labil̓ lubrica. Sꝫ qͣre ē infra denteſlabia īcluſa niſi vt eſſe noſcat̉ diligēter cuſtodiēda? iuxͣ illd̓ Mich̓. vij. Diligēt̓ cuſtodi clauſtra oris ⁊cͣ. Idē qͦꝫ mēbris ceterꝭpariter ē eſtimādū. Ex ip̄is mēbroꝝ igit̉ figuris diſpoſitionibꝰ etiā phyſonomi iudicāt ad qͦs bonos vel malos mores aīa īclinet̉. In diuerſis qͦꝫ corꝑis mēbris naturales reꝑiunt̉ ꝟtutes ſpūales: ꝟtutes aīe quādā ſil̓itudinē deſignātes. Accidūtvarij morbi in diuerſis ꝑtibꝰ corꝑis diuſis aīe vitijs plurimū aſſimilant̉. Nihilqꝫreꝑit̉ in corꝑe hūano qd̓ vel vacuuꝫ ſit abofficio: vel vacans ab exemplo. Et idcircōpoſt exēpla īducta in libris p̄cedētibꝰ irrationabiliū aīaliū varijs ſpēbꝰ: Cōſeq̄nt̉eſt nr̄m ꝓpoſitū in ſexto huiꝰ oꝑis librode corꝑe hūano ꝑtibꝰ accidētibꝰ eiꝰ moralia exēpla inducere. Interdū ſiqͥdē ītroducent̉ exēpla de his ex qͥbus corpꝰ hūa naturalit̓ generat̉ ſiue efficient̉: vt ſuntmaſculꝰ femīa qͣꝫqͣꝫ femīa generationē efficiat materiā mīſtrādo: ſiue materialit̓ vtſunt qͣttuor elementa. Qn̄qꝫ ꝟo inducent̉exēpla de ꝑtibꝰ ex qͥbus corpꝰ integrat̉: videlicet de interioribꝰ de exterioribꝰ membris. Interdū qͦꝫ de his ex qͥbus corpꝰplexionat̉: vt ſunt qͣttuor humores. Aliqn̄aūt de his ex qͥbꝰ ip̄a cōplexio corꝑis variat̄: vt ſunt etates tꝑis ip̄iꝰ vite hūane.nunqͣꝫ ꝟo de his ex qͥbus ſtatꝰ hoīs nobilitari vel ignobilitari videt̉: vt ſunt ꝯditiones ẜuitutꝭ dominij. Qn̄qꝫ ꝟo de hisex qͥbꝰ vita corꝑis reſtaurat̉ cōferuat̉: vtſunt cibꝰ potꝰ ſomnus ſil̓ia. Et de hisqꝫ introducent̉ exēpla ex qͥbus ip̄m corpꝰ

humanū corrūpit̉ vaſtatur: vt de morb̓ doloribꝰ varijs etiā de mortē. Ceterummaterie ſingule qͥbus hec adaptātur exēpla ẜm ordinē in ſuꝑioribꝰ habitū ſingillatim capl̓a varia ſb̓ alphabeti lr̄is diſtinguent̉ ad honorē .ſ. illiꝰ gl̓iaꝫ formauithoīeꝫ de limo terre: īſpirauit in faciē eiꝰſpiraculū vite ē trinꝰ vnꝰ deꝰ in ſecl̓a bn̄dictus. Amē. Explicit ꝓlogus libri ſexti. Incipit liber ſextus. Capl̓m: IEcidia aſſimilat̉ melā colie. Eſtem̄ ẜm Auic̄. lib̓. iij.dam ſpēs melancolieplurimū eueniēs ī februario qͣttuor mala accidētia cauſat inhoīe. Primū ē qꝛ fac̄ ſolitariū. Facit em̄ vt patiēs diligat fugere ab oībꝰ hoībꝰ viuis: cupiat appropinqͣre mortuis ſepulchris. Un̄ tal̓nocte vadit de die ſe abſcōdit qd̓ ſolū facit: qꝛ diligit ſolitudinē elōgationem abhoībꝰ. Sil̓r accidia fac̄ fugere ab hoībꝰ viuis .i. ab hoībꝰ ſollicitꝭ oꝑoſis appropīqͣre mortuis .i. deſidioſis ocioſis ſunt qͣꝫ mortui nihil oꝑant̉ boni. Itē accidioſus de nocte vadit .i. tꝑe qͥetꝭ ē ſollicitꝰ inqͥetꝰ: ſꝫ in die .i. in tꝑe oꝑandi ē occultꝰ ſomnolētꝰ. tꝑe qͥetꝭ inqͥetat̉te temꝑe oꝑis pigreſcit corꝑe: Iob. xvij.Noctē ꝟter̄t in diē. Cōpetūt etiā generalit̓ pctōribꝰ mal̓: qꝛ malꝰ fugit viuos iuſtos deo viuētes: q̄rit mortuos ī peccatꝭ .i. iniqͦs tāqͣꝫ ſil̓es ſibi: Eccī. xiij. Oīscaro ad ſil̓e ſibi ꝯiū. oīs ſi. ſui ſo. Diligūt etiā ſepulchra vbi ſunt cadauera fetida .i. oꝑa carnis corrupta. Itē odit pctōrdiē diligit noctē: qꝛ oīs male agit oditlucē: Ioh̓. iij. Dilexer̄t hoīes ma. te. qͣꝫ lu.Scd̓o melā colia p̄dicta fac̄ hoīeꝫ inqͥetūqꝛ .ſ. patiēs qͥeſcit in vno loco pluſqͣꝫvna hora: īmo ceſſat diſcurrere ābulare in ceſſiōe diu̓ſa igͦrās vadat. Sil̓r accidioſus ꝓpt̓ triſticiā aggͣuātē animū eiꝰin loco cito attediat̉. Et ſtatī cupit lo mutare ſperās hr̄e ex mutatiōe loci ſubleuationē tēdij. efficit̉ gyrouagꝰ .ſ. ſinſ