De homine ⁊ membris eius
ils ⁊ oneroſus. Aduerſatur nāqꝫ caro ſpiritui vt hoſtis periculoſus: vtpote cuiuspugna grauis et continua: Galath̓. v. Caro concupiſcit aduerſus ſpiritum: et ſpiritus aduerſus carnem. Hec enim ſibi inuicem aduerſantur ⁊cͣ. Et propter ea vt dicithieronymus. Nos geſtamus laqueuꝫ nobiſcum: circumferimus inimicum carnemnoſtram: loquor de peccato: natam in peccato nutritam corruptam nimis ipſa origine: ſed multo amplius praua conſuetudine vitiatam. Hinc eſt ꝙ tam acriter aduerſus ſpiritum concupiſcit ꝙ aſſidue murmūrat et impatiēs eſt diſcipline: ꝙ illicite ſuggerit: ꝙ nec rationi obtemperat: nec timore vllo inhibetur. ¶ Item eſt corpus anime vt peſtis pernicioſa. Et ideo Apl̓s ꝯq̄rebatur dicēs: ad Roma. vij. Infelix egohomo quis me liberabit de corpore mortis huius? Nam caro animam cruciat: debilitat et exterminat. Cruciatur ſiquidemanima ex corporis amore: quia ſicut dicitIohannes Caſſiodorus de inſtitutis monachorum: Corporis nimius amor nos inquietat: ſollicitudinibus onerat: contumelijs afficit. ¶ Item cruciatur anima ex corporis languore. Nam ſicut Seneca dicit:Multa nos incōmoda exagitant̉: qͣꝫmale cōueniat nobis huiuſmodi corpus: nūcde capite: nunc de ventre: nunc de pectore aut de faucibus conquerimur: aliquando nerui nos: aliqnando pedes vexant:nunc contractio: nunc diſtillatio: aliquando ſuper eſt ſanguis: aliquando deeſt: hīcatqꝫ illinc tentamur: hoc euenire ſolet inalieno habitantibus: hoc enim corpus nōdomus: ſed hoſpitium. Debilitas quoqꝫcorporis anime debilitatem inducit. Namſicut in quadam epiſtola beatus Hieronymus dicit: Corporis debilitas nimia etiam vires anime frangit: mentis quoqꝫ ingenium marceſcere facit. ¶ Item caro nutrita delitijs et voluptatum illecebris dedita: penitus exterminat ſpiritum ⁊ vitaꝫeius extinguit. Vnde Apoſtolus ad Romanos. viij. Si ẜm carnem vixeritis moriemini. Auguſtinus ſuper Iohānem: Spiritus deficit vbi caro requieſcit: vt enimcaro mollibus: ſic ſpiritus duriſ nutritur:illā blāda refouent: hūc aſꝑa exercēt. Eſtinſuꝑ corpus aīe velut carcer penalis ⁊ anguſtioſus intm̄ vt Pſalmiſta clamaret di-
cēs: Educ de carcere deus aīaꝫ meā: vt cōfiteat̉ noī tuo: me expectāt iuſti donec retribuas mihi. Alia aūt lr̄a hꝫ: Educ de cuſtodia aīaꝫ ad ꝯfitēdū noī ⁊cͣ. Psͣ. cxlj. Inqͥbus verbis ꝓpheta oſtendit ꝙ a carcerecorporis cupienat educi triplici de cauſa.¶ Primo qͥdem vt aſſeq̄ret̉ mētis iocūditate. In iſto em̄ carcere ſancti ſunt ſemꝑ intriſticia: ſed exeūtes ſemꝑ erunt in leticia.Et ideo ꝓpheta poſtqͣꝫ dixit: educ d̓ cuſtodia ſiue de carcere: ſtatim ſubiūxit: vt ꝯfiteat̉ noī tuo .i. vt laudet ⁊ gl̓ificet nomentuū: in qͣ laude erit maximus iubilus ⁊ leticiā. Eſa. lj. Veniēt in ſyō cum laude ⁊ leticia ſempiterna ſuꝑ capita eoꝝ. ¶ Secūdovt aſſequeret̉ ſanctoꝝ ⁊ ꝓboꝝ viroꝝ ꝑpetuam ſocietatē. Vnde ſubdidit: Me expectant iuſti a qͥbus ip̄i expectati etiā cū magna leticia colligunt̉. Prouer. x. Expectatio iuſtoꝝ leticia. ¶ Tertio vt aſſeq̄ret̉ celeſtis mercedis plenā facultatē. Ideo adiunxit: donec retribuas mihi. Psͣ. xviij.Retributio multa. Licet aūt anīa habeatcorpus in ſuis oꝑibus comitē ⁊ ꝯſortē: eſttn̄ eius ſocietas viliſ ⁊ oneroſa. Vn̄ Hugode ſancto victore in li. de clauſtro aīe dicit:Nihil aliud eſt caro cū qͣ tāta eſt ſocietasniſi ſpūmā caro facta fragili decore veſtita. Sꝫ erit qn̄qꝫ cadauer miſeꝝ ⁊ putriduꝫ⁊ cibus vermiū. Sꝫ ſi diligēter ꝯſideres:quid ꝑ os ⁊ nares ⁊ ceteros corꝑis meatꝰegrediat̉ vilius ſterqͥlinium nunqͣꝫ vidiſti.Si ſingulas eius miſerias enumerare velis qͣꝫ ſit onerata peccatis: irretita vitijs:pruriens ꝯcupiſcentijs: occupata paſſionibus: ꝓna ſemꝑ in malum ⁊ in omne vitiuꝫꝓcliuis: plenam tm̄ confuſione ⁊ ignominia inuenies. Sed qͣꝫqͣꝫ corpus anime ſitita vilis ac oneroſus ſocius: eſt tn̄ ei a deonon ocioſe vnitus videlꝫ tribus de cauſisquaꝝ duas pͥmas ponit Grego. naziancenus. Et pͥma earum eſt vt anima in corpore ſeu in carne ⁊ ꝑ carnem merita multa acquireret. Plura em̄ ſunt quibus ꝑ carneꝫanima meretur: in quibus ſine carne velcorpore per ſe ſola mereri non poſſet: ſicuteſt contra carnales concupiſcentias decertare: ieiunare: ꝑegrinationē facere: ⁊ martyriū ſuſtinere. ¶ Secūda eſt vt anima ip̄aꝫcarnem tanqͣꝫ fidelem conſeruam cuſtodiret: ⁊ eam in ſupernis ſedibus collocaret.Caro em̄ ſola vt per ſe beatitudinis ſuſce-
A 4