¶ De homine ⁊ mēbris eius
illi ſpūi: de qͦ d̓r Matth̓ .xij. Ambulat ꝑ loca ari. ⁊ in aqͦ. q̄. re. ⁊ nō inueīt. Sene. Egrianimi ē iſta iactatio diſcurrere ⁊ locoꝝ varietatibꝰ inqͥetari: ſꝫ qꝛ in oī loco ſuū tēdiūſecū portat nō inueniēs alicubi requiē neſcit qͦ ꝑgat. Hec qͦꝫ īſtabilitaſ loci vl̓ animietiā generalit̓ cōpetit pctōribꝰ ꝓpt̓ ml̓tiplicitatē deſiderioꝝ qͥbꝰ eſtuāt ⁊ īpellunt̉ īteriꝰ: Eſa. lvij. Impij qͣſi mare fer. qd̓ qͥeſce.nō pōt. ¶ Tertio melā colia p̄dicta fac̄ hominē ſuſpitioſuꝫ ⁊ īcautū. Nā aliqn̄ tal̓ cauet ſibi ab hoībꝰ qn̄qꝫ āt nō cauet negligēſh̓ ⁊ paꝝ diſcernēs id qd̓ videt ⁊ ei fit pn̄s.Hō aūt accidioſus qn̄qꝫ etiā appetit occultare pigriciā ⁊ triſticiā ſuā hoībꝰ. ⁊ iō aliqn̄ ſibi ab eis cauet: qn̄qꝫ etiā tāta ē pigricia ꝙ negligit hec: ⁊ nō veret̉ neqꝫ curat ꝙab eis cogͦſcat̉. ¶ Quarto fac̄ hoīeꝫ pauidū: ⁊ iō tal̓ qn̄ vadit videt̉ ſꝑ eſſe qͣſi in fuga: ſꝫ fuga eiꝰ ē abſqꝫ ordīe. Un̄ aſſimilat̉ illi ꝟmiculo ſiue beſtiole q̄ natat in ſuꝑficieaq̄: q̄ ẜm Auic̄. d̓r cutibuth q̄ dū mouet̉ inſuꝑficie aq̄ mō vadit huc mō illuc: ⁊ mouetur ad diu̓ſas ꝑtes abſqꝫ ordīe: ⁊ qn̄ aliqͥdobuiat vel occurrit ei fugit ab eo ⁊ iteꝝ ſtatī apparet. Eodē itaqꝫ mō fuga ⁊ īceſſio p̄dicta melā coliā patiētꝭ diu̓ſa ē ⁊ īcerta qͣſiigͥrātꝭ in qͣ ꝑte ire debeat: ⁊ ē qͣſi fugiēs abaliqͦ ſibi apparēte ⁊ obuiāte: ⁊ iteꝝ apparēte ſibi altero adhuc fugit ab illo. Que oīaſatꝭ ꝯgruūt accidioſo hoī: qꝛ oīa oꝑa īminētia refugit tā qͣꝫ difficillima vel īpoſſibilia: ⁊ iō neſcit qͥd faciat: qꝛ qn̄ aliqͥd faciendū ei occurrit ſtatī expaueſcit ⁊ refugit timens ne ſit nimis difficile. Et qn̄ occurritaliud adhuc facit ſil̓e: ⁊ ita nō oꝑat̉ aliqͥdcertū. Sꝫ mō incipit facere vnū mō aliud⁊ nihil ꝓſequit̉ vel ad ꝑfectū deducit. Sꝫꝯͣ hͦ d̓r Eccī. v. Eſto firmꝰ in via dn̄i ⁊cͣ. Seneca: Certꝭ ingenijs īmorandū ē. Eccī. xj.Fili mi ne ī multꝭ ſint actꝰ ⁊cͣ. ¶ Ca. IICtiui ⁊ cōtemāplatiui ſunt ſil̓es mādibul̓ ꝓpt̓tria. ¶ Prīo qꝛ mādibule ſuntſitualit̓ diſtincte. Nā mādibulaꝝ alia ſuperior alia inferior. Sūt em̄ ſic̄ due mole admolēdū ⁊ ꝯterendū cibū ꝯtinue ſe mouenteſ. Un̄ mādibule nutrimentū toti corporiſubmīſtrāt. In ſuꝑiori igit̉ mādibula dentes ſuꝑiores īfigunt̉: in īferiori ꝟo īferiores radicant̉. Mādibula gͦ ſuꝑior eſt vita
ꝯtēplatiua q̄ circa ſuꝑiora intēdit ſic̄ circaceleſtia. Inferior ꝟo ē vita actiua q̄ inferiora mīſtrat .ſ. tēꝑalia. Per vtrāqꝫ em̄ cibꝰmīſtrat̉ qͦ corpus eccl̓ie ſuſtētat̉. Per ꝯtēplatiuā em̄ vitaꝫ diſponit̉ ⁊ p̄parat̉ cibusſpūal̓ .ſ. doctrīe ⁊ orōnis ⁊ aliaꝝ elemoſynaͣꝝ ſpūaliū qͥbꝰ etiā ꝓxīoꝝ aīe ſuſtētant̉⁊ nutriunt̉. Per actiuā ꝟo diſpēſat̉ ⁊ miniſtrat̉ ⁊ nutrimētū corꝑale .ſ. cibi ⁊ potꝰ ⁊aliaꝝ elemoſynaꝝ corꝑaliū qͥbꝰ corꝑa vegetant̉. Dētes āt ſuꝑiores ſunt viri ꝯtēplatiui ⁊ ꝑfecti qͦꝝ ꝯuerſatio in cel̓ ē. Inferioresꝟo dētes ſunt viri puri ⁊ fortes qͥ ꝓxīorūvtilitatibꝰ inſeruiūt. Ubi attēdēdū ē ꝙ mādibula ſuꝑior in oī aīali ē fixa ⁊ īmobil̓ addeſignandū ꝙ vita ꝯtēplatiua q̄ eſt circaet̓na: ⁊ īmobilia bōa attēdit ⁊ reqͥrit ſtabilitatē ⁊ qͥetē ab exterioribꝰ exercitijs. Auguſti. Ociū ſctm̄ q̄rit charitaſ ꝟitatꝭ. Psͣxlv. Uacate ⁊ videte. Bern̄. Abſit vt quideo vacat ad tumultuoſaꝫ aſpiret fratꝝ officialiū vitā. Mādibula ꝟo īferior .i. actiua vita tā ꝑ cōpaſſionē animi qͣꝫ ꝑ actū miniſterij neceſſario mouet̉: ita vt poſſit dicide ſeruiētibꝰ deo ī laboribꝰ vite actiue: ẜmillud Iob. iiij. Ecce qͥ ſeruiūt ei nō ſūt ſta.Crocodilꝰ em̄ ꝯͣ naturā oīum aīaliū mādibulā ſuꝑiorē monet ⁊ inferiorē fixā tenet.Sic̄ dic̄ Ph̓s in. iij. de aīalibꝰ. Et tal̓ ē hōpctōr qͥ tꝑalibꝰ corde affigitur. circa ſpūalia ꝟo nulla ſtabilitate firmatur: Thren̄. j.Peccauit hierl̓m ꝓpterea īſtabil̓ facta eſt.Scd̓o mādibule ſunt ex durꝭ ꝑtibꝰ cōpoſite .ſ. ex durꝭ oſſibꝰ ⁊ dure neruiſ ⁊ lacertꝭ.⁊ hͦ fuit neceſſariū ꝓpter motꝰ ꝯtinuitatē ⁊apertiōiſ ⁊ clauſiōis neceſſitatē: vt dic̄ Cōſtātinꝰ. In oſſe itaqꝫ duro ⁊ forti ītellige fidē: de qͣ. j. Petri. v. Cui reſiſtite fortes ī fide. In lacerto ꝟo ſiue maſculo in qͦ ē ꝟtusmotiua: vn̄ etiā in qͦlibet mēbro ē qͣſi lococordis: ſignificatur ſpes .ſ. q̄ mouet ad bn̄oꝑandū: ſic̄ ſpes p̄cij ad bn̄ laborādū. Inneruo aūt colligāte ītellige charitatē queẜm Apl̓m ē vinculū ꝑfectiōis. Et hec trianeceſſaria ſūt tā adꝯtinuādū oꝑa vite actiue qͣꝫ ꝯtemplatiue. ¶ Tertio qꝛ mādibuleſunt pluribꝰ munimētꝭ circūdate .ſ. gīgiuis⁊ labijs. Gīgine dicūtur a dētibꝰ gignēdisqꝛ in eis dētes gignūtur nutriūtur ⁊ ſtabiliūtur. Labia etiā appoſita ſunt ad decorēexteriorē: ⁊ etiaꝫ ad defenſionē tā illaꝝ qͣꝫdētiū ab exterioribꝰ nocumētꝭ. Gīgine gͦ re
A 5