Liberquintus

arboribꝰ deijciunt̉ cū maioꝝ facta mīoribꝰcōparant̉. Sꝫ tūc ea velut hericiꝰ qͥs ſpinulis ſuis īfigit ⁊ dorſo deferenda ſuſcipit qn̄illa ꝓ poſſe ſe ſeqͥ acutꝭ affectibꝰ diſpōit: ettūc inde filios paſcit qn̄ ex eoꝝ imitationeſua oꝑa dirigit ⁊ nutrit Tertio docet noſeſſe prudētes circa varietatē tꝑm. dic̄ enimAriſto. ꝙ hericij faciūt foramē vnū ꝯͣ ventos ſeptētriōales ad qd̓ ꝯfugiūt in calore:⁊ alid̓ ꝯͣ auſtrales ad qd̓ ꝯfugiūt dū frigſentiūt. vn̄ d̓r ꝙ qͥdā fuit in ꝯſtātinopoli qͥꝑ hericiū quē habebat p̄dicabat oēs ventos futuros: nec ſciebat aliqͥs vn̄ hāc ſcientiā haberet. Sic hō prudēs in calore ꝓſperitatis dꝫ refugere ad vētū ſeptētrionaleꝫfrigidū .i. ad memoriā adu̓ſitatꝭ: vt .ſ. ꝑ timorē a ſuꝑbia ⁊ intēperātia liberet̉. Sꝫ ī tēpore frigoris .i. aduerſitatꝭ debet refugeread ventu auſtralē calidū .i. ad memoriā ꝓſperitatꝭ ne a triſticia .ſ. nimia abſorbeat̉:Eccī. xj. In die bonoꝝ ne immemor fis maloꝝ: ⁊ in die maloꝝ ne īmemor ſis bonoꝝ.¶ Itē prudētie exēplū habemꝰ in formicꝭ.¶ Prīo in ꝓuidēdo. ꝓuidēt eī tꝑa futura.Nā in eſtate ꝯgregāt vn̄ in hyeme viuāt.ſic nos debemꝰ in vita ꝓuidere nob̓ de tꝑemortis: Prou̓ .vj. Uade ad formicam o piger ⁊ ꝯſidera vlas eiꝰ ⁊ diſce ſapīam: q̄ cūnō habeat ducē nec p̄ceptorē nec pͥncipemparat eſtatę cibū ſibi ⁊ ꝯgregat ī meſſe qd̓comedat. ¶ Itē ī ꝯgregādo. Cōgregat triticeū granū n̄ curās hordeū. Sic hō dꝫ cōgregare ſpūalia ⁊ eterna: ⁊ nō curare d̓ tēporalibꝰ ⁊ periturꝭ: Mat. xiij. Triticū congregate in horreū meū ¶ Itē in ꝯſeruādo.Nā qn̄ pluuia ſuꝑ eiꝰ triticū deſcēdit: illd̓ſoli expōit vt iteꝝ deſiccet̉. Sic qn̄ aliqͣ tentatio vl̓ corruptio ī nob̓ accidit qͥ poſſit triticū .i. nutrimētū vl̓ meritū nr̄m ſpūale corrūpere ⁊ ꝑdere. debemꝰ illd̓ reparare calore ſolis .i. feruore ꝯtritiōis: vl̓ māifeſtatione ꝯfeſſiōis: qꝛ illd̓ qd̓ ſoli expōit̉ in lucemꝓducit̉ vl̓ ꝑ feruorē orōnis. ¶ Itē in cuſtodiēdo pͥmo ſuū cibū. Nā ſic̄ dic̄ Plini. formice grana colligūt: cumuloſ cōponūt: ⁊ īſecretiori ꝑte domicilij abſcōdūt: ne ab auibus rapiant̉: vl̓ a vēto diſꝑgant̉ ¶ Iſta grana ſūt dei ꝟba: qͥbꝰ aīa nutrit̉ et paſcit̉: ſic̄formica de granis de quibꝰ in ſecretiori ꝑte aīe .ſ. in memoria debemꝰ cumulū ponere .ſ. de his q̄ audiuimꝰ plura memorie cōmenddāo: ⁊ ibi occultare ꝑ hūilitatem ne

ab auibꝰ rapiāt̉ .ij. a demonibꝰ: ſic̄ ſemē qd̓cecidit in via: ⁊ volucres celi comederūt illud. Vel iſta grana ſūt bōa oꝑa: vt elemoſyne ⁊ hmōi qͥ debemꝰ cumulare multiplicādo ⁊ abſcōdēdo ꝑ humilitatē: nec iactātes oſtēdēdo ne a vēto vane gl̓ie diſꝑgāt̉.vel ab auibꝰ .i. ip̄is demonibus auferant̉.¶ Itē īueniunt̉ prudētes in cuſtodiēdo aurū ¶ Nā in ethiopia dicunt̉ eſſe formice adformā canis: q̄ arenas aureas pedibꝰ eruunt: ⁊ ne auferant̉ cuſtodiūt: qͣfi arene auree ſūt virtutes ſpūales aīe qͣs pedibꝰ .i. affectionibꝰ vl̓ greſſibꝰ bonoꝝ opeꝝ debemꝰeruere ⁊ cū omi ſtudio cuſtodire ne a nob̓anferant̉ ¶ Itē prudētia ſerpētū ē in exemplū nob̓ ml̓tiplicit̓ ¶ Prīo qꝛ ſerpēs docetnos xp̄m diligere. Nā ẜpēs ſuꝑ oīa caputcuſtodit: qꝛ ī ip̄o p̄cipite eiꝰ vita ꝯſiſtit. vn̄dic̄ Pli. ꝙ ſi caput ſerpētꝭ cū duobꝰ digitꝭeuaſerit: nihilominꝰ viuit: ꝓpter qd̓ totuꝫcorpꝰ ꝓ ſeruādo capite feriēti opponit: vt.ſ. noſ caput nr̄m in nob̓ cuſtodiamꝰ .ſ. xp̄ꝫ⁊ ꝓ ip̄o a qͦ habemuſ vitam gr̄e ⁊ gl̓ie oīaalia negligamꝰ: ẜm illd̓ Philip. iij. Om̄iadetrimētum feci: ⁊ arbitror vt ſtercora: vtxp̄m lucrifaciā ¶ Scd̓o docet nos peccatūabijcere .ſ. ꝑ īnouationē penitētie. Nā ſerpēs ſic̄ dic̄ Ph̓s qn̄ ſentit ſe ſenio grauatūpl̓ibꝰ diebꝰ abſtinet a cibo: vt ſic pell̓ eiusfacilit̓ relaxet̉: deinde guſtata herba qͣdaꝫamara ꝓuocat̉ ad vomitū ⁊ euomit hūorem virulētū q̄ erat cauſa ſue infirmitatiſ:tādē vi cutē rigidā tēperet in aqua ſe balneat ⁊ q̄rēs anguſtā rimā in petra ꝑ eā intrat ⁊ ꝑ violētiā trāſiēs ab exuuia ſe denudat .i. a pelle q̄ vocat̉ exunia ab exuēdo: qꝛeā exuit ⁊ depōit: ⁊ tādē ſe ſoli exponēs deſiccat ⁊ nouū coriū reparat: ⁊ ſic reſūptis viribꝰ videt clariꝰ: incedit fortiꝰ: ⁊ comeditauidiꝰ. Hoc idē dic̄ Auicē. ⁊ Pli .ſ. de īnouatiōe. Nos igit̉ exēplo ſerpētis debemuſvitā innouare ꝑ oꝑa penitētie. ¶ Prīo ieiunādo nō tm̄ a cibis ſed magis a vitijs.¶ Itē amarā herbā ꝯtritiōis cordis guſtādo venenū pctī ꝑ ꝯfeſſionē euomēdo: aqualachrymaꝝ vl̓ doctrīe nos abluēdo. In arto foramīe pnīe exunias veterꝭ hoīs .i. male ꝯſuetudīſ d̓ponēdo: ad calorē ſol̓ .i. amorē xp̄i molliciē ⁊ ꝓnitatē peccādi deſiccando ⁊ nouū coriū .ſ. hominē qͥ ẜm deū creatus ē induēdo. Vires bn̄ agēdi reſumēdo.Clariꝰ ſpūalia ꝯtēplādo: fortiꝰ deū ⁊ ꝓxl-