DDe animalibus terreſtribus
tum: ⁊ illarū herbaꝝ ſucco imbute filijs lailis exhibēt nutrimētū. filios aūt ad curſis exercēt ⁊ fugere eos docent: ⁊ ad p̄rupta eos ducūt: ⁊ ſaltādi modū eiſ oſtēdūt.Due ergo herbe q̄ faciūt ceruā ad nutriendum filios lacte abundare: due virtutesſunt que faciunt prelatos ſubditos ſuogdebito alimento nutrire .ſ. ſapientia quefacit eos abundare lacte ſpiritualis doctrine⁊ miſericordia que facit abundanter dare nutrimenta corporaliſ elemoſyne. debētctiā eos ad currendū ꝑ viā mandatorum:id eſt ad velociter obediendum inſtruere.Item ad peccata fugiēda inducere: precipitia tentationum eis nota facere: ⁊ modūſaltandi eis: id eſt euadendi oſtendere.Item ſicut prelati preſunt in dignitatibꝰita debent preeſſe in virtutibus. cuius exemplum eſt: quia omne animal cornutuꝫ ēquadrupes: excepto quodā ſerpēte in egypto qui dicitur ceraſtes. quod intelligendum eſt ꝙ ſi cornua ſunt de natura oſſis ꝓpter teſtudines ſiue limaces cornua mollia habentes. Per animal ergo cornutumintellige hominem in dignitate leuatū: ſignant enim cornua capitis eminentiam dignitatis. Tales debent habere quattuorpedes: ſcilicet iuſticiā: temperantiam: fortitudinem: prudentiam. Ceraſtes autē ſiue ſerpens cornutus: id ē hypocrita in dignitate poſitus: cornua ſine pedibꝰ habet.quia dignitatem tenet et virtutibus caret.Similiter limax habens cornua mollia ſignat prelatū carnalē habētē remiſſa oꝑa:q̄ etiā pedibꝰ caret: qꝛ īteriores virtutes n̄habet. ¶ Itē p̄latꝰ virtuoſus tūc facilit̓ adꝯtēplationē diuīoꝝ erigit̉ cuꝫ ſe abſtrahita tꝑalibꝰ curis. cuiꝰ exemplū ē: qꝛ aīalia q̄dētes nō habēt ī ſuꝑiori mādibula ſūt cornuta: qꝛ materia trāſit ī cornua ¶ Per aīalꝟo cornibꝰ munitū: p̄latū intellige in virtutibus ornatū. Cuius inferior mādibulaē terrenoꝝ diſpēſatio ꝓuida in qua ē multitudo dentium .i. multiplicitas laborioſorū operū ⁊ duroꝝ: ſed quaſi mādibula ſuperior eſt diuinoꝝ cōtēplatio altior que dꝫeſſe vacua dentibꝰ .i. a tēporaliū curis ⁊ laboribꝰ ſemota. Vtraqꝫ tn̄ debet vti ꝓ tꝑeqͥ vult virtuoſe p̄eſſe. ¶ Itē p̄latiōis honore digni nō ſūt qͥ ſolū q̄ ſua ſūt q̄rūt. vndenullū aīal habēs dentes recuruos vt aperhabet cornua: eo ꝙ illa materia trāſit ī cul
mos. Ille quippe p̄latus ſuos dētes recuruat qui ea que agit ad ſemetip̄ꝫ reflectit ⁊replicat: ſed non eſt dignus cornibꝰ dignitatis qui alios negliges tm̄ ſeip̄m paſcit:Ezech̓. xxxiiij. Ue paſtoribꝰ qui paſcunt ſe¶ Ca. CImetipſos.MRoficere ⁊ creſcere pōt hō virtutibꝰ qͣꝫdiu durat pn̄tꝰ vite tp̄s. Ceruis eī creſcūt cornuavſqꝫ ad. vij. ānū: qꝛ vſqꝫ ad. vij. ānos om̄iāno pullulāt eiꝰ cornua vnū ramū. vn̄ eoꝝetas dep̄hēdit̉ ꝑ cornua: qꝛ gͦ ſeptēnariꝰ ēnumerꝰ vniu̓ſalis tꝑis .ſ. quo vniuerſū tp̄svite nr̄e voluit̉. ſic̄ ptꝫ in ſeptē diebꝰ ſeptimane accipiamꝰ in ſeptenario annoꝝ totūtp̄s dierū nr̄oꝝ. Scpͥtū eſt enī Eze. iiij. Diem̄ ꝓ anno dedi tibi. ⁊ Psͣ. lxxxix. dicit:Dies annoꝝ nr̄oꝝ in ip̄is ſeptuagīta āniſ.Septenariꝰ eī ꝑ denariū ml̓tiplicatꝰ ī. lxx.ꝯſurgit: vt īnuat̉ ꝙ totū tp̄s annoꝝ nr̄oꝝdebemꝰ dedicare ꝓfectui virtutū quē ſigͣtaugm̄tatio cornuū: ⁊ hͦ fit ꝑ ſeptēnariū virtutū: qꝛ ſūt qͣttuor virtutes cardinales: ettres theologice. vl̓ ꝑ ſeptenariū opeꝝ miſericordie cū obſeruatiōe decalogi. Ca. CIIAudētiā docetnos hēre hericiꝰ triplicit̓. Primo cōtra inſultū tētationū. Naꝫhericius dum ſe infra corium durū ſpinisaſperis vndiqꝫ circumſeptū includit: ſe abinuadentibus protegit. Nā mox cū aliqͥdſentit ſe in globū conuertit: et ferienti ſpinas opponit. Eſt itaqꝫ dura ⁊ ſpinoſa pellis aſpera penitentia et dura afflictio carnis: in qua dū homo ſe per humilitatē abſcondit et eam tentationi opponit: eius tētationes euadit. vnde Psͣ. xxxiiij. Ego ātcū mihi moleſti eſſent induebar cilicio: humiliabam in ieiunio animā meaꝫ ⁊cͣ ¶ Secundo docet nos habere prudentiā qͣꝫtuꝫad nutrimentum operum. Eſt enim hericijtalis prudentia: quia aſcendit ī vitē vl̓ aliam arborem ⁊ vuas et poma deijcit ⁊ poſtea ſe ſuper illa inuoluit ⁊ ſuis ſpinis infigunt̉: ⁊ ſic portat eſcas filijs ſicut Iſid̓ dicit. Ille ergo ī vites vl̓ arbores aſcēdit quiad ſanctoꝝ virtutes vel vitas conſiderandas per mentis contēplationē ſe erigit. Ettūt ex eis poma deijcit qn̄ ex eoꝝ cōꝑatiōeſuos defectꝰ agͥſcit. Quaſi enim poma de3 2