quintus¶ Liber
inuidus ⁊ maliuolus ſe manifeſtat ad inſultādū ⁊ nocēdū ei: ſicut fecit Semel Dauid. ij. Regꝭ. xvj. Sed in ſereno .i. dum videt hoīem in ꝓſperitate tacēdo: deficit ettriſticia cōſumitur. ¶ Scd̓o rōne frigoris.Nā tanti ē frigoris vt ignē extinguat ſicutglacies. Sic inuidia extinguit ignē charitatis. ¶ Tertio rōne oris. Nā ore venenūeuomit: ſcꝫ quādā ſaniē lacteā: que ſi corpus hoīs tetigerit: inde pilos cōtinue fluere facit. Sil̓r inuidus venenuꝫ euomit oredetrahendo ⁊ infamando: Psͣ xiij. Venenum aſpidū ſub labijs eoꝝ.Itē inuidusvbi alteri nocere credit qn̄qꝫ ꝓdeſt: ⁊ ideoaſſimilat̉ linci: cuiꝰ vrina in gēmā precioſam cōuertit̉: ⁊ ip̄e hͦ ſciens qͣſi homini inuidens ⁊ dolens. ſi gēmam hanc īueniretdū vrinā emittit: eā ſub terra abſcondit: ⁊tn̄ fallit̉: qꝛ ibi vt dicit Pliniꝰ: in lapidemcitius cōmutat̉ ¶ Itē inuidus aſſimilaturdraconi. Nā draco venenū ſuū habꝫ in lingua ⁊ in felle. dicit enī Pliniꝰ ꝙ ex vi veneni ſemꝑ lingua eiꝰ erigit̉: ⁊ ex calore flatus ſui aer inflāmat̉ vt aliqn̄ incendi videatur. Vim hꝫ in cauda: ⁊ plus nocet ꝟbere qͣꝫ ictu. quicqͥd aūt cauda ligauerit: occidit. raro dormit: ⁊ viſum acutiſſimū habet. vnde a remotꝭ predā ſuā videt. Similiter hō inuidus habet venenū odij in felle. i. interiꝰ in mente: ⁊ in lingua .i. in detractione. ⁊ lingua erigit̉ ad maledicenduꝫ ⁊ſuꝑbe loquendū ⁊ ad odia inflāmandū etincendendū. Habet etiā vim in cauda: qꝛſcꝫ retro ꝑcutit ꝑ occultā detractionē ⁊ occidit ꝑ infamationē. raro dormit .i. raro qͦeſcit a nocēdo ⁊ machinādo: ⁊ habꝫ acutiſſimū viſum circa defectꝰ ꝓximi: ita ꝙ a remotis videt qͥd de ip̄o caꝑe poſſit. ¶ Iteꝫinuidꝰ hō frequēter vnde credit ledere alium: ledit ſeip̄m. Un̄ eſt ſil̓is papilioni: quidū lumē extinguere nitit̉: in flāmā irruesip̄e cōburit̉: Psͣ .vij. Conuertet̉ dolor eiꝰin capite eiꝰ: ⁊ in verticē ipſiꝰ iniqͥtas eiusdeſcendet.¶ Ca. LXXII.Ipocritaⁱ ei queledit falſaꝫ cōpaſſionē on̄dit: ne excrudelitate ledere credat̉. Un̄ aſſimilatur crolodilo. de qͦ Phiſiol̓. dicit ꝙ ſihoīeꝫ iuxta litꝰ inuēit: eū occidit: ſꝫ poſteaeū plorat: ⁊ tn̄ eū deuorat. Tal̓ fuit hiſmael filiꝰ nathanie. de qͦ hr̄ Hiere. xlj. ꝙ cum
amicis Godolie quē ip̄e occiderat īcedēs⁊ plorans ibat: ⁊ tn̄ etiaꝫ illos cū qͥbus ſicibat occidit: vt d̓r ibidē. ¶ Itē hypocrita vl̓hereticꝰ aſſil̓at̉ panthere: quā ꝓpt̓ pulchritudinē exterioris pellis vl̓ varietatē colorū ⁊ odorē quē ex ore emittit oīa aīalia ſollicitant̉ videre: ſꝫ toruitate capitꝭ deterrentur. vn̄ ip̄a caput occultat: ⁊ dū ei aīal appropinqͣt: ip̄m accipit ⁊ māducat. ſic ꝓpterapparētiā exteriorꝭ ſctītatis ⁊ varia ſpūalia oꝑa q̄ hypocrita vel hereticꝰ exteriꝰ p̄tendit: ⁊ aliqn̄ ꝓpter famā doctrīe q̄ eſt vtodor oris: multe deuote ⁊ ſimplices ꝑſonedeſiderāt eū videre vl̓ ei adherere: qͥbꝰ ip̄ecaput ſue malicie .i. malignā intentionē vl̓corruptā fidē a pͥncipio abſcōdit. Sꝫ cū eialiqͥs credēdo familiariter adheſerit: tuncip̄m decipiēdo capit ⁊ manducat .i. eū ſibiincorporat: hͦ eſt corrumpendo aſſimilat.¶ Itē hypocrtia aſſimilat̉ eruce. Eruca eīeſt vermis noxiꝰ: qꝛ in folijs olerū creſcēspampinos fructꝰ: frondes ⁊ flores corrodit. Un̄ ab eradendo dicta ē eruca: vt dicitIſido. Sic qͦꝫ hypocriſis vitiū oēm fructūſpūalē ⁊ bonū hoīs deſtruit: ſcꝫ ⁊ floruꝫ .i.affectionū: ⁊ frondiū .i. locutionum: ⁊ fructuū .i. operationū: qꝛ in oībꝰ intendit hypoerita ſolū hūanū fauoreꝫ. ¶ Scd̓o qꝛ eſtvermis ingenioſus: ſcꝫ ad ſe ꝯſeruandumꝯtra tꝑis aſperitatē. Nā ſicut dicit Plinius: Eruca ī extremitatibꝰ arboꝝ ꝯſūptꝭ folijs ⁊ fructibꝰ texit de ſuis viſceribꝰ telasmore araneaꝝ: qͥbꝰ ſe ꝑ totā hyemē inuoluit cuſtodiens peſtifeꝝ ſemē ſuū. Egerit eīquedā oua de qͥbꝰ in vere erūpentibꝰ gemmis naſcit̉ multa ꝓles. Sic etiā hō hypocrita inſtāte hyeme .i. aſperitate alicuiꝰ aduerſitatis vl̓ tribulatiōis de viſceribus ſuis. i. ex ꝓprijs ⁊ occultꝭ malicijs ſuis texittelas .i. ordinat mirabiles ⁊ aſtutas viasqͥbus ſe inuoluere .i. cooꝑire ⁊ defenderepoſſit. Et in talibꝰ vijs ſe inuoluens .i. cooperiens: cuſtodit peſtiſeꝝ ſemē ſuū .i. malignū affectū. Et egerit q̄dā oua .i. facit q̄dam ſecreta oꝑa ex qͥbꝰ qn̄qꝫ oriunt̉ malamulta. ¶ Tertio qꝛ ē vermis maculoſus. ēenī eruca mollis ⁊ ſanioſa diuerſis coloribus diſtincta: de nocte lucens vt ſtella: indie deformis apparens. Sic hypocrita eſtmollis .i. delitioſus. vl̓ mollis .i. cedēs tentatiōibꝰ. Molle enī tangēti nō refiſtit ſꝫ cedit ¶ Itē eſt ſanioſus .i. putredīe pctōꝝ ſi-