Liberquintus
de corio cuiuſdā generis ſalamādre fiuntlicinia in lampadibus ⁊ lucernis q̄ nulloincēdio cōſumūt̉: ſꝫ ꝑpetuo ardore ꝓbantur: ⁊ ſi hoc fit potētia nature: quāto magis in dānatoꝝ corꝑibus fieri poterit diuina virtute: Eſaie. lxvj. Ignis eoꝝ nō extinguetur. ¶ Capl̓m:LXIIIAceſtū abhorrere equꝰ docet: qͥ maternū coitū ſumme refugit. Vnde narratAriſto. ꝙ rex ſeptētriōis habuit equā pulcherrima: q̄ peꝑit ei equū pulcherrimū: exqͥbus duobꝰ volēs extrahere equū aliumcooꝑuit vultū equi ne matrē agnoſceret.Qui tandē diſcoopertus matre ſe cognouiſſe vidēs fugit: ⁊ ſeipſū ab alto ꝓiecit etmortuus ē. Quantū ergo debet abhorrere rōnalis hō inceſtuoſā ſui ſanguinis conmixtionē qn̄ brutū anīal ſic abhorret. Itēcamelus coitū cū matre tm̄ abhorret vt dicit Ariſto. ꝙ cū in quadā ciuitate cooperta a poſterioribꝰ mat̓ eſſet: camelꝰ eā nō cognoſcēs ſuꝑ eā aſcēdit: ſꝫ tandē eā matrēſentiēs mox coitū nō cōplens deſcendit etingeniatorē inuaſit: momordit: dentibꝰ occidit. Erubeſcat hō infelix qͥ iudicio fultꝰ ērationis nō ſolū tale qͥd egiſſe: ſꝫ nimiruꝫfacere cogitaſſe. Deut̓ .xxvij. Maledictusqͥ dormit cū vxorē pr̄is ſui. ¶ Ca. LXIIIINconſtans hōſil̓is ē hiene cuius natura d̓r eēvt vna ⁊ eadē ſexū mutet: vndenunc maſculꝰ nūc femina inuenit̉. Similit̓homo inconſtās inuenit̉ aliqn̄ maſculꝰ .i.robuſtus ī ꝓpoſito: ſꝫ poſtea inuenit̉ feminaͣ in facto. Uel maſculus .i. virilis in pͥncipio: ſꝫ femina .i. debilis ī ꝓgreſſu. Luc̄.xiiij. Cepit edificare ⁊ nō potuit ꝯſūmare.Sed nota ꝙ p̄dictā mutationē ſexꝰ dicūtquidā fieri ſolū apparent̉ ex eo ꝙ vt dicūthiena ſemꝑ habet vtrūqꝫ ſexū ſicut hermaphroditus: ſed aliqn̄ vnus eſt occultus etalter manifeſtus. Et hoc forte variaturẜm tꝑa ꝓpter quod aliqn̄ apparet maſculus aliqn̄ femina. Vnde dicūt qͥdā ꝙ hiena concipit ſine mare: ſed Ariſto. hͦ negat.¶ Capitulum:LXVAcontinentiaconiugalē euitare cerui nos do
cēt: de qͥbus dicit Plini. ꝙ a tꝑe conceptꝰfemine a maribꝰ diſcēdunt donec a partuurgent̉. Et tn̄ tanta eſt quorūdā hoīm libido vt a grauidata vxore interdū abſtinere nō valeāt. Et nota h̓ aliqͥd exigentemateria qͣꝫuis nō ſit pulchrū audire tn̄ eſtvtile ſcire .ſ. qͣꝫuis matrix poſt impregnationē claudatur: tn̄ ex delectatiōe vt Auicena dicit mouet̉ ⁊ aꝑit̉: ⁊ ex hoc imminet ꝑiculum aborſus. Et iō Hiero. vituperat acceſſum viri ad vxorē pregnantē non tn̄ itaꝙ ſꝑ ſit pctm̄ mortale niſi forte qn̄ ꝓbabl̓rtimet̉ de ꝑiculo aborſus. ¶ Ca. LXVI.Nfirnutas corporꝭ aliqn̄ ē medicina cordis: qꝛſcꝫ cohibet vitia. Nā leo vt dic̄Solinus quartanā om̄i tꝑe patit̉. Et hūcmorbū deo ꝓuidente iō patit̉: vt eius iracundia tēperet̉. Sil̓r in hoībus diuerſe infirmitates corrigūt diuerſa vitiā: ꝓpt̓ qd̓dicit Sen̄. Infirmitati mee grās ago q̄ cogit me nō poſſe q̄ nō debeo velle. ¶ Itē infirmus hō debet ſue īfirmitatꝭ remediū p̄cipue a deo reqͥrere ⁊ etiā medicinalia cuꝫorōe ⁊ diuine virtutis inuocatōne reciꝑe.Nā elēphātes qn̄ egrotāt colligūt qͣſdāſalutiferas herbas ⁊ an̄qͣꝫ eas edāt erectoad celū capite etiā herbas ad celū leuāt ⁊quaſi quadā religiōe a deo auxiliū poſtulant. Multo gͦ magis hō cū patit̉ a deo debet auxiliū petere ⁊ medicina vtēs ab orōne inchoare: Iaco. v. Oratio fidei ſaluabit infirmum. ¶ Capl̓m:LXVIINgenium aliquando plus valet qͣꝫ vires: qd̓patet in leopardo quē leo mirabilit̓ odit. Un̄ leonē timēs: qꝛ minor illo ē:foueā facit orificiū duplex habētē: vnuꝫ ꝑqd̓ intrat: ⁊ alteꝝ ꝑ qd̓ exit: ⁊ eſt fouea invtroqꝫ orificio valde ampla: ſꝫ ī medio ſtricta. Veniēte gͦ leone ꝑ fouea fugit: quemleo inſequēs cū ip̄o foncā intrat: ſꝫ ad mediū veniēs ⁊ foueā ſtrictā reperiēs trāſiren̄ p̄t neqꝫ retro ſe vertē valet. Un̄ leopardꝰexiēs ꝑ aliā ꝑtē ⁊ pꝰ eū ingrediens: ip̄m atergo mordet ⁊ ſic ſepe de eo arte triūphatde qͦ triūphare viribꝰ neqͥbat: Leopardogͦ aſſimilat̉ hō cuius fouea ē pn̄s vita: hechabet ingreſſum per natiuitatem: et egreſſum per morteꝫ ⁊ vtrobiqꝫ ē larga hūilita