¶ De animalibus terreſtribus
ad charitateꝫ. Vnde Tobias iunior dixitvxori ſue: Exurge ⁊ deprecemur hodie dominū ⁊ cras ⁊ ẜꝫ cras: qꝛ his tribus noctibus iungimur deo: tertia aūt trāſacta nocte in nr̄o erimus ꝯiugio: filij quippe ſanctorum ſumus ⁊ non poſſumus ita coniūgi ſic̄ ⁊ gentes q̄ ignorāt deum: Tob̓. viij.¶ Capitulum:LXIOmīlis hō aſſimilat̉ damule .i. ſilueſtri capreq̄ eſt anīal timidū ⁊ ībecille: neqꝫ ſcit ſe defendere niſi bn̄ficio fuge. hꝫ em̄ꝓ armis mēbroꝝ agilitatē ⁊ fuga. Un̄ ẜmIſido. d̓r damula eo ꝙ de manu effugiat:mōtuoſa ⁊ nemoroſa diligit: gramina aromatica comedit ⁊ ramuſculorum extremitates carpit: qn̄ vulnerat̉ dracōteā māditet ſic telū de corꝑe excutit. Damulā ſerpētes odiūt: ⁊ eiꝰ anhelitū ſuſtinere nō pn̄t.Sic quoqꝫ hō hūilis ſꝑ timet dei offenſā ⁊imbecillē ſe reputat ex virtute ꝓpria: defēdit ſe vitioꝝ fuga: armat ſe agilitate obediētie ⁊ ſuꝑbie fuga: ⁊ ſic effugit manꝰ tētatiōis diabolice: diligit mōtē ꝯtēplationis:nemus ſolitudinis ⁊ qͣſi graminibꝰ aromaticis paſcit̉ ſanctoꝝ exemplis. Ramuſculorū extremitates .i. hūilia oꝑa carpit. Uulneratus pctō dracōteā q̄ eſt herba medicinalis .i. penitētiā mādit: ⁊ ſic telū tentationis vel pctī de corde trahit. Serpēs quoqꝫ infernalis .i. demō maxīe hūc odit ⁊ eiꝰanhelitū .i. voluntariū deſpectū ſuſtinerenō pōt. Eccī. xiij. Abomīatio ē ſuꝑbo hūilita ¶ Itē hūil̓ ſui recognitio liberat hoīeꝫa pctō. Nā pardus qn̄ īfirmitatē īcurrit: fimū hūanū comedit ⁊ euadit. qͥd eī ē hoīsfimus niſi abomīabil̓ pctī actus. fimus qͥdem ꝓpt̓ vilitatē: hūanuſ ꝓpt̓ ꝓprietatē:qꝛ ſolius hoīs int̓ aīalia ꝓpriū ē peccare.Hūc gͦ fimū comedit qͦ turpitudīeꝫ pctī ſuihūilit: recognoſcit: ⁊ tal̓ ab īfirmitate mortifera euadit: ex eo ꝙ apud piū iudicē ē īpetratio venie ip̄a recognitio culpe: vt dic̄Grego. in Psͣ. l. Quoniā iniqͥtateꝫ me. e.co. ⁊cͣ ¶ Itē ꝓfūda hūilitas anī ⁊ diligēsauditus verbi dei iuuāt hoīes ꝯtra tentatiōes diaboli. cuius exēplū ē: qꝛ ſic̄ dicūtAriſto. ⁊ Auicēna: Coruus valde odit aſinum ⁊ tētat eū roſtro excecare: ſꝫ luuat aſinū ꝓfūditas oculoꝝ ⁊ ſpiſſitudo corij ſuꝑcilioꝝ cū qͦ tegit viſū. Cui etiā valet ꝓceri
tas ⁊ mobilitas auriū cū qͥbus ſe defēdit.Coruus eſt diabolus. aſinus hō ſimplex ⁊dei ſeruitio deputatus: cui diabolꝰ īfidiat̉vt eruat oculos .ſ. bonā fidē ⁊ bonā volūtatē. ſꝫ ſi habeat eos ꝓfundos .i. ī hūilitate fundatos ⁊ abſconditos ſub ſpiſſo ⁊ duro corio .i. ſub deſpecto ⁊ groſſo habitu vl̓exteriori aſpectu: ⁊ ſi hēat aures magnaset mobiles .i. ad auditū diuini ẜmonis ꝓlixaſ: ⁊ ad motū īplēdi ⁊ obediendi parataſeuadit ab eiꝰ malicia. Itē hūiles ⁊ pauꝑeſſūt ꝓmptiores ad bn̄ ꝯꝑandū qͣꝫ magni etdiuites: ſic̄ dicit Ariſto. ꝙ aranee parue ſt̄acute ⁊ velocis motus: ſꝫ magne ⁊ nigretardiores: ⁊ he ſolent texere iuxta terra: ⁊foramībus ſꝑ latēt donec ī rete ſuū aliqͣ beſtiola cadit quā cōp̄hēdit ⁊ fugit ⁊ qn̄qꝫ reponit donec famē habuerit. Sic qͥ parui ſt̄reputatiōe ꝓpria ſic̄ hūiles: vel reputatione alioꝝ ſic̄ pauꝑes ſūt ad bn̄ oꝑandū acuti .i. ꝑſpicacꝭ ⁊ velocis motꝰ .i. ſolliciti ⁊ prōpti. Nā ꝑſpicacēs ad ꝓuidēdū ⁊ ꝯſiderādū facit eos hūilitas: ſꝫ veloces ⁊ expeditos facit eos pauꝑtas. Sed magni ⁊ diuites qͥ apud mundū magni reputantur ſūtad bene operandū tardi: ⁊ circa terrā texunt quando ſolum ad terrena diſponenda vel cōgreganda intendūt. beſtiolas .i.ſimplices fraudulent̓ ⁊ īſidioſeʳ decipiūt ⁊eoꝝ bōa diripiētes ſibi ī ſuū yſū aſſumūt:vl̓ ꝓ futuro tēpore reponūt. ¶ Itē hūilitaſmētis et reſtrictio carnis ꝑducunt hominem ad magnū culmen contemplationis.Nam formice cū ſint parue ⁊ ſtricte circaventrē creſcentes fiunt pennate ⁊ volāt.Sic qͥ eſt apud ſeip̄m paruus ꝑ humilitatem: ⁊ circa ventrē ꝑ abſtinentiā ſtrictꝰ creſcit in ſpiritu ⁊ pennis virtutū efficit̉ pennatus et tūc ſequit̉ cōtemplationis volatus. ¶ Item humilitas plus fructificat qͣꝫſuꝑbia. Nam animalia parui corporis ſūtplurium filioꝝ qͣꝫ illa q̄ maximi. Opera eīdeo placentia ſunt opera humilia que maximi: id eſt ſuperbi facere dedignantur: etideo permanent ſteriles.LXII¶ Capitulum:Gnis infernipoſt diē iudicij humana corꝑacruciabit: ⁊ tn̄ n̄ occidet neqꝫ ꝯſumet neqꝫ īcinerabit. Cuiꝰ exēplū apparet ī ſalamādra q̄ ī medio ignis viuit. Et