quintusLiber

ferāt meruiſſe credūt̉. Aliqn̄ etiā tales crudeles hoīes nō tm̄ maledictꝭ: ſꝫ ēt factꝭ ⁊ īiurijs ꝑſequūtur: ſꝫ illud Psͣ. cviij. Perſecutus ē hoīem inopē ⁊ mēdicū ⁊c̄.¶ Capitulum:XXXIRuXCriſtidiabolū ligauit ⁊ eius virtutē proſtrauit. Cuiꝰ exēplū habet̉ ī boue ſilueſtri: qͥ odit ⁊ ꝑſequit̉ oē rubeū: ⁊ iōvenator ſe rubeis induit: ⁊ ſic eū ad ſe īducit. Cū aūt ſibi appropinqͣre viderit: pꝰ magnā arborē ſe abſcondit. Ac bos ita fortit̉arborē ferit cornibꝰ: ꝙ ea ſic in ligno infigit vt extrahere illa nō poſſit: ⁊ ſic dū aliūoccidere q̄rit: ſeip̄m occidit. Hic gͦ bos ſilueſtris gerit ſil̓itudinē demonis qͥ oē rubeum odit: qꝛ ſanctoꝝ ſanguinē fundere ſitit. Sꝫ xp̄s venator celeſtis venit ⁊ rubeoſe induit qn̄ paſſibilē carnē induit et aſſūpſit: q̄ ex puriſſimis ſanguinibꝰ beate virginis formata fuit: vt dic̄ Damaſc. Ul̓ tūcrubeo indutꝰ fuit qn̄ eiꝰ ſanctiſſimū corpꝰſanguine rutilauit: ſicut ī oratiōe ⁊ flagellatione ⁊ crucifixiōe: Eſa. lxiij. Quare rubrū eſt indumētū tuū ⁊cͣ. Uidēs aūt xp̄stꝑe paſſionis magis ꝓpinquū ſibi diabolū ꝑſequētē: poſt magnā arborē ſe abſcondit: qn̄ .ſ. occultando ſue deitatꝭ potentiaꝫcruci ſe affigi ꝑmiſit: quē dū diabolꝰ crucifigi fidelit̓ ꝓcurauit in ip̄aꝫ crucē forter īpegit: ⁊ ſic dū tenere ⁊ ꝓſternere credidit:ip̄e detentus ⁊ ꝓſtratꝰ fuit. Hoc enī ſic̄ dicit Eccleſia ordo noſtre ſalutis depopoſcerat: multiformis ꝓditorꝭ ars vt arte falleret ⁊ medelā ferret inde hoſtiſ vn̄ leſerat.¶ Capitulum:XXXIIIpiditas auac ricie ꝑducit ad interitū aīe. Eſtenī cupidus ſil̓s leopardo: qͥ dūcomederit aliqͥd venenoſū tūc q̄rit ſtercuſhumanū: vt cū eo extīguat venenū: vndevenatores fimū illū ſuꝑ arborē in vaſe ſuſpendūt: in quē leopardus ſaliēs vt ſtercꝰaccipiat interim ip̄m venatores īterficiūt.tūc gͦ leopardus veneno inficit̉ cū auaruſcupiditate accēdit̉: qꝛ venenū charitatꝭ eſtcupiditas vt Augꝰ. dicit. Sꝫ tūc ad expellēdū venenū q̄rit hūana ſtercora qn̄ ad ſatiandū cupiditatē ſectat̉ tꝑalia lucra: de qͦbus Apl̓s ait ad Philip. iij. Om̄ia detri-

mentū feci ⁊ arbitror vt ſtercora vt xp̄ꝫ lucrifaciā: ſꝫ tūc venatores hͦ ſtercora ſuꝑ arborē ſuſpēdūt qn̄ cupide mēti demones vteā īflāmēt tꝑaliū diuitiaꝝ magnificētiamon̄dūt. Sic fecit diabolꝰ xp̄o qn̄ duxit euꝫin mōtē excelſū ⁊ on̄dit ei oīa regna mūdiet gloriā eoꝝ. ⁊ poſtea dixit: hͦ oīa tibi dabo. qd̓ gͦ fecit xp̄o aꝑta viſiōe hͦ facit freq̄ntius hoī cupido occulta ſuggeſtiōe. vn̄ cuꝫcupidꝰ ad capiēdū tꝑaliū diuitiaꝝ ſtercora ꝑ lucra nō licita nitit̉: a venatoribus .i.demonibus vita anīe pͥuat̉ vn̄. j. Tim̄. vj.Qui volūt diuites fieri incidūt in tētationē ⁊ in laqueū diaboli: ⁊ deſideria multa ⁊inutilia q̄ mergūt aīas ī interitum.¶ Capitulum:XXXIIIOra et occupatio tꝑaliū ml̓ta euacuat hoīeꝫ aꝟtutē interiori. Cuiꝰ exēplū apparet in boͣbice .i. in illo ꝟmiculo ex cuiustextura bōbicinū ꝯficit̉ qui telas texit admodū araneaꝝ. Sꝫ ſic̄ dic̄ Iſi. Dū fila egerit euacuat̉ ⁊ nihil in eo remanet niſi aer.Ille enī ad telas texendas fila egerit: quiad tꝑaliū reꝝ diſpoſitiōes ⁊ occupatiōesvite ſue ſtudia cōuertit: qꝛ dū ſeculi negocijs tota lit̓ implicat̉: interiꝰ ꝟtutibꝰ penitus euacuat̉: Un̄ Apl̓s dic̄. ij. Timoth̓. ij.Qd̓ nemo militās deo negocijs ſecularibus ſe īꝑlicat vt ei placeat cui ſe ꝓbauit.¶ Capitulum: XXXIIIIGrioſitaſ nouiatum eſt inſtrumētum diaboliAd aīas occidēdas. Sūt enī curioſi hoīes ſilu eſtribꝰ ceruis ſil̓es: qͥ tanteſimplicitatis exiſtūt: ꝙ oēm mirant ⁊ ſtupēt nouitatē: vt equo vl̓ bubalo ad eoſaccedente ita in eū reſpiciūt: ꝙ hoīem iuxtaſe venientē ⁊ ſagittis eos impetētē nō aduertūt. Ita curioſe mētes cū circa qͣſdā nouitates īutiles: ſꝫ eis admirabileſ occupātur: iaculo erroris vl̓ elatiōis vl̓ alicuiꝰ alteriꝰ pctī a diabolo feriūt̉. Et Apo. j. Timot. vj. dic̄: Prophanas vocū nouitatesdeuita. Sic curioſi fuerūt atheniēſes de qͦbꝰ d̓r. Actꝭ. xvij. ꝙ ad nihil aliud vacabātniſi vt aliquid noui dicerent vl̓ audirent.XXXV.Capitulum:Electatio pec