Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
174r
Einzelbild herunterladen
 

De animalibus terreſtribus

vel orātiū reqͥrit mōtē .i. altitudinē ꝯuerſatiōis: Eſa. ij. Venite aſcēdamꝰ ad. ⁊cͣ.In cuiꝰ ſignū dn̄s orare volēs mōtē aſcēdit: Mat. xiiij. Itē reqͥrit cauernā .i. latibu ſecuritatꝭ ſolitudīs: Math̓. vj. Tuoraueris ītra cubiculū tuū clau. ⁊cͣ. Itēplaniciē latitudinē dilectiōis vel planiciem .i. baſſitudinē hūilitatꝭ vel planiciemi. tēperiē ſobrietatꝭ .ſ. vt ꝯtēplator non plꝰſapiat qͣꝫ oportet ſapere: dn̄t p̄ſūptionē aſcēdere: ſꝫ ſe ī hūilitate tene̓: Eccī.iij. Altiora te ne q̄ſierꝭ. Itē ꝯtēplatiōises aīas īpinguat: ſic̄ ſōnꝰ īpinguat glires.Glires ſūt lōgi mures qͦs ſomnꝰ effic̄guēs. Tota enī hyeme dormiūt reqͥeſcūtqͣſi mortui. Significāt eos ſūt in cōtēplatiōe diutiꝰ ꝑſiſtētes: ītrorſus ī ſemetip̄is ab exterioribꝰ tumultibꝰ ſemoti:diutius ī ꝯtēplatiōe ꝑſiſtut: qͣſi lōgo ſōnoqͥeſcētes īterna ꝯſolatiōe pīgueſcūt:exeterioribꝰ curis actibꝰ moriunt̉ mirabili pīguedīe gr̄e interiꝰ imbuunt̉. Iteꝫꝯtēplatio vel orō facit nos cognoſcere ſta mētis nr̄e eiꝰ defectū. onager qn̄neſcit vbi femīa ſua ſit: ī mōtē altū aſcēditet ſolo flatu ꝑcipit vbi ſit. Sic vbi .i. īquo ſtatu ſit mes ſua vel ꝯſcīa neſcit: dꝫꝯtēplationē orationē in altū aſcēdere etibi illuminatꝰ ſi viſiōe .i. certa cognitione: ſaltē tn̄ qͦdā odore .i. qͣdā ꝓbabiliiecturatiōe ꝑpēdet cognoſcet de ſtatu vl̓de defectu anīe ſue: Eſa. lij. Ecce ītelligetſeruꝰ meꝰ: exalta. eleua ⁊c̄. Tūc ſeruꝰ deiītelliget qͣlis ſit in altū contēplationisexurgit. Capitulū:XXVIIIOntritio humilis trahit de corde pctōris vene culpe: mitigat morſū triſticiā ꝯſcīe ſic̄ muſce ꝯtrite: ſuꝑ morſū aranee venenoſe appoſite venenū extrahūtdolorē leniūt vl̓ alleuiāt. ꝯtritio mūſca īmūdaꝝ ē ꝯtritio pnīa turpiūactionū.Morſus āt venenoſe aranee ē cōſenſus vl̓ꝑpetratio actiōis: ſeu tētatiōis male. Un̄circa exēplū nota muſca viua fit aranee eſca: mortua aūt ꝯtrita fit morſꝰ aranee medicina. In ſignat̉ pctm̄ in hoīeviuēs diabolū paſcit. Sꝫ pnīaꝫtritionē mortificat̉: ꝟtꝰ diaboli euacuat̉.Uel muſca mortua cōtrita: eſt caro vitijsmortificata pnīe afflictōibꝰ attrita ara

nearū morſibus obſiſtit: qꝛ demonū tētamenta repellit. Capl̓m: XXIXOrdis vitiū diaboluſ ſuꝑ oīa diligit: īmo vt ip̄ꝫnutriat interdū oīa vitia extinguit extrīſeca. Et diabolꝰ ſil̓is ē ſui.ſus ſic̄ dic̄ Pli. īterdū vigīti filios paritqn̄qꝫ oēs deuorat p̄ter pͥmū: quē ceterisamat: pͥmo pͥmā mamillā dat. Sil̓r diabolus qͣꝫuis in hoīe multa vitia qͣſi ml̓tosfilios pariat: tn̄ qꝛ pͥma radix oīm ē in corde: corruptionē cordis ſuꝑ oīa fouet etamat: ꝓpter ip̄am cōſeruādā nutriēdāetiā alia vitia extinguere curat: qd̓ maxime apparet in hypocritis qͦꝝ qͣſi oīa vitia oriunt̉ ex intentiōe cordis ſiniſtra. Adquā nutriendā ꝯſeruādā ī eis curatīmo gaudet diabolꝰ oīa vitia exteriorareſtringat .ſ. vitiū gule reſtringat abſtinentiā: vel luxurie ꝯtinētiā vel līgue doctrinā ſanctā: vel auaricie elemo ſy ſic de alijs oībus curat diabolus:dūmō cordis intētio ē vt pͥmogenita eiꝰꝑmaneat cōſeruet̉ corrupta. Scit diabolus bn̄ ſi ē praua intētio p̄cedit peruerſū eſt opus qd̓ ſeqͥt̉ qͣꝫuis rectū eſſevideat̉: ſic̄ Grego. dic̄ Itē dꝫ prīo cor reparari: deīde ext̓iora oꝑa reformāda vl̓ ordinādā ſt̓. Un̄ aranea fracta tela egredit̉ ad venādū niſi priꝰ illa reformata quāſꝑ a medio īcipit reꝑare nihil extrema reputās qͣꝫdiu mediū ē fractū. Sic aīaꝫ ſiuevitā pctm̄ fractā: pͥmo dꝫ repararepnīam īcipiēdo a medio .i. a corde anteqꝫegrediat̉ ad oꝑa ext̓iora faciēda: qꝛ remanēte īteriꝰ fractura pctī: eēt meritoriaoꝑa ext̓iora. Mat. xxiij. Mūda pͥus qd̓ ī.⁊c. Grego. ī moral̓. Si ſemel cor ītētiōe corrūpit̉: ſeq̄ntꝭ actiōis medietas terminusab hoſte calido ſecure poſſidet̉. Qm̄ totāarborē ſibi fructꝰ ferre ꝯſpicit: quā venenidente in radice vitiauit. Ca. XXXAudeleſ Hoīeſſt̓ ſil̓eſcā ibꝰ ꝑcuſſū canē vlulātē oēs lacerāt ꝑſequūt̉. Itaēt hoīeꝫ adu̓ſitate ꝑcuſſū crudeleſ adiuuāt: ſꝫ potiꝰ detrahēdo lacerāt dicendobn̄ meruit. Psͣ. lxviij. Suꝑ dolorē vul. ⁊cͣ.Boe. Hic malis noſtris cumulꝰ accedit miſeris aliqͥd grauitatis infligit̉ per

x 2