Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
175r
Einzelbild herunterladen
 

De animalibus terreſtribus

catꝭ occidit mētē ſic̄ potꝰ murē. Dicit enimAriſto. mus potat ſi potauerit morit̉. Tūc delectatio pctī potat̉: qn̄ in eaꝫꝯſentit̉. Psͣ. cviij. Intrauit ſicut aqͣ in īteriora eiꝰ. tūc aīa occidit̉: qꝛ pctm̄ conſūmatū fuerit generat mortē. Item delectatio eſt cauſa mortis anīe: ſicut dulcedomellis ē mortis vrſi. Nāqꝫ vrſus aliqn̄altiſſimas arbores ſcādit fructꝰ melrit ibi ſepe eſurit ad eūdē locū redit.Un̄ venator circa pedē arborꝭ ſudes atqꝫpalos accutiſſimoſ vndiqꝫ circūcīgit an̄apturā vn̄ exit mel malleū pōderoſū fune ſuſpēdit: veniēs vrſus eſuriens melde arbore trahere cupiēſ malleū īpedit̉:tūc ille malleū a ſe abijcit: ſꝫ qͣꝫto fortiꝰpellit: tāto grauiꝰ rediēs caput eiꝰ ꝑcutit:et ſic tādiu fit qͦuſqꝫ ex frequēti ictu caputeiꝰ debile deficit: cadēs ſuꝑ palos ruit:ſit ꝓpria ſtulticia ſe occidit. Sil̓r dumdulcedinē ſiue delectatiōes pctī q̄rit malleus diuini ſermōis de. Hie. xxiij. Verba mea quaſi malleꝰ ꝯterēs petras: pctm̄ip̄ꝫ ꝓhibēs ei reſiſtit: quē pctōr abijcitet a ſe ꝓijcit: ẜm illud: Psͣ. xlix. Proieciſti ſermōes meos retrorſū: ī ip̄ꝫ fortiꝰ īpingit final̓r deficiēs ī pctm̄ ruit qd̓ ad eter interitū trahit. Capl̓m: XXXVIEſideria cordiſbona tūc habēt efficaciā perducūt ad bona oꝑa qn̄ ſūt charitate īformata. Boues ille ſūt excellentes ad oꝑa hn̄t cornua lata: nigri ꝟo etparua cornua hn̄tes reputant̉ ad opꝰ īertes. Quaſi enī cornua capitꝭ ſūt deſideriamētꝭ tūc dilatant̉ qn̄ charitatē īformāt̉: tūc tales boues .i. hmōi hoīes excellent̓oꝑant̉: qꝛ amor dei nūqͣꝫ ē ocioſus: oꝑat̉ei magna ſi ē. Greg. Psͣ. lxviij. Placebitdeo ſuꝑ vitulū nouellū cornua ꝓducentē.Sꝫ boues nigri .i. hoīes ī pctō obſcuri: qꝛcharitatꝭ extēſiōe carēt: hn̄t parua cornuai. parua bona deſideria. Et ad bn̄ oꝑā pleni ſūt inertia. Un̄ in tali boue deficiēte calore charitatis abūdāte frigoreiniqͥtatis abūdat pigritia aratri .i. fructuoſi oꝑis: ẜm illd̓ Prou̓. xx. Propter frigꝰpiger arare noluit. Ca. XXXVIIEtractor aſſimid Olatur ſerpēti. Prīo qꝛ ſerpēſ ſi

lenter morſū infigit. ſic̄ d̓r de dypſa: priꝰoccidit qͣꝫ ſentiat̉: neqꝫ triſticiā morituro īducit. Tal̓ ē detractor occultꝰ. Ecc̄s. x. Simordeat ſerpēs ī ſilentio: ita nihil minushꝫ occl̓te detrahit. Scd̓o qꝛ ſerpēsrecte ſꝫ tortuoſe īcedit. Un̄ ẜm Iſid̓. vocatur anguis qͣſi anguloſus: qꝛ nūqͣꝫ inceditrecte: talis ē detractor fraudulētꝰ incipit a cōmēdatiōe vt recte credat̉ ex odiodicere: ſꝫ pꝰ recōmēdationē retorquet̉ advituꝑationē. Tertio qꝛ ſerpēs terrā comedit. ſūt enī qͥdā ſerpētes latitāt in cauernis lingūt puluerē ſugūt terre hūo vt dicit Pliniꝰ. tal̓ ē detractor inſidioſꝰet maliuolus actibꝰ alioꝝ īſidiat̉ latent̓.et ſolū illud qd̓ videt terrenū .i. vile vel deſpectū comedit .i. mordēdo detrahendodicit. bona aūt ſi nouit occultādo ſuppͥmit: Eſaie. lxv. Serpēti puluis panis eiꝰ. Capitulum:XXXVIIIEuoti homīesqͣꝫto magis a ſe remouēt̓ delectabilia carnis: tāto magis ꝓficiūt in bonitate ſapore mētis. aīalianatural̓r hūida ſūt meliora magis ſapida: qͣnto magis ſūt a lacte remota ſic̄ pꝫ īcarnibꝰ porcinis. Sic multꝭ lachrymis hūidi .i. hoīes deuoti qͣnto plus a lacte ip̄iuscarnalis dulcedinis elongant̉: tāto magiſin ſapore īterne ꝯſolatiōis augmentātur:Psͣ. lxxvj. Renuit ꝯſolari aīa mea .ſ. ī carnalibus. ſeqͥt̉: Memor fui dei delectatus ſū: Eſa. xxviij. Quē docebit ſcīam quē ītelligere faciet auditū? ablactatoſ alactę: auulſos ab vberibꝰ ⁊cͣ. Ca. XXXIXIabolus aſſiſnilat̉ dracōi. de Psͣ. ciij. Draco iſte quē formaſti ad illudēdūei. draco hꝫ malū ſibilū: qꝛ ſibilandoflatū ꝯtagioſū emittit aerem inficit ſicmorbuꝫ peſtilentē gignit. Sic diabolꝰ hꝫmalū ſibilū .i. malā ſuggeſtionē quā īmittendo cor inficit morbū peſtilentem pctī delectationē īducit. Itē draco hꝫ ma morſū: Dic̄ Ariſto. morſꝰ draconis venenoſꝰ malꝰ ſit: piſces ab eo mordent̉ ſubito moriūt̉. Iſte morſus dracōisi. demōis ē ī ꝯſenſu pctī: ī mox aīa moritur. Itē diabolꝰ ē ſil̓is ſerpēti timet hominē nudū inſilit ī veſtitū: ſic diabolꝰ ti

x 3