Liberquintus
ne ſciatur: ꝙͣ potlꝰ ꝑmanet in ip̄o pctō. Sꝫqꝛ dū vnū pctm̄ retinet̉ trahit ad aliud: iōex pͥma fouea trāſit ad ſecūdā: qꝛ ex operepct̄ī trāſit ad ꝯſuetudinē peccādi: ꝓpt̓ quāhō fortit̉ ⁊ diutiꝰ a diabolo detinet̉: ita ꝙab ip̄o nūqͣꝫ dimittit̉ poſtqͣꝫ ab eo īcluſuseſt ꝑ praua ꝯſuetudinē. ¶ Itē accidit pctōri ſic̄ cani. Eſt enī q̄dā rana q̄ miſſa in oscanis ip̄ꝫ obmuteſcere fac̄. Canis gͦ ē peccator immūdꝰ: quē rana .i. hūana verecūdia obmuteſcere fac̄ ad cōfeſſionē pctī. Etſil̓r rana .i. timor mūdanꝰ fac̄ obmuteſcerecanē .i. p̄dicatoreꝫ a vitioꝝ redargutione.Eſa. lvj. Canes muti nō va. ⁊cͣ. Ca. XXIIIOnfidētiā ſanctorū viroꝝ nō ē in exteriori apparatū: ſꝫ in īteriori ſpū ⁊ ī xp̄iauxilio ⁊ ꝟtute. Sūt enī ſil̓es leonibꝰ qͦrūtota ꝟtus eſt ī pectore ⁊ firmitas ī capite.ſic ꝟtus ſanctoꝝ ē in pectore .i. intus ī corde: qꝛ cor ī pectore claudit̉: Apl̓s. Eph̓. iij.Det vobis corroborari ꝑ ſpm̄ eiꝰ ī iteriori hoīe ¶ Itē firmitas eoꝝ eſt in capite .i. inxp̄o: Psͣ .xxxij. Verbo dn̄i celi firmati ſt̓.ſ. ſctī. Ip̄e enī xp̄s qͥ ē ꝟbū dei ē caput ſctōrū .i. eccl̓ie. ẜꝫ illd̓ Apl̓i ad Ephe. j. Ip̄ꝫ dedit caput ſuꝑ oēm eccleſiā q̄ eſt corpꝰº eiꝰ.Prou .xxviij. Iuſtus qͣſi leo ꝯfidēs abſqꝫterrore erit. ¶ Capl̓m:XXIIIIOmpaſſionemet auxiliū dn̄t hoīes īpēdere eiqͥ cecidit in pctm̄ vel in aliqd̓ gͣue infortuniū. exēplo .ſ. elephātiū. Dicit eīPh̓s: ꝙ cū elephas qͥetꝭ gr̄a arbori ⁊ maxime palme ſe appodiat qn̄qꝫ arborē frangit ⁊ in terrā cadit qͥ caſū ſuuꝫ irrecuꝑabilē videns miro mō barrit: ad cuiꝰ barritūmultitudo iuuenū accedit ſubito elephantiū qͥ ſeniorē ꝓ viribus releuāt ⁊ vt eū erigant miro affectu ſe inclināt. Tūc aūt hōquieſcere volēs arbori ſe appodiat: qn̄ mūdo vl̓ delectatiōi pctī inheret vt deſiderioſuo ſatiſfaciat: ſꝫ arbore fracta cadit: qꝛ vl̓mūdo deficiēte vel delectatiōe trāſeūte inaduerſitatē vel pctm̄ ruit. Et tūc caſū ſuuꝫmiſerabilē agnoſcēs dꝫ barrire .i. alioꝝ auxiliū flebilit̓ īplorare clamādo ad ſanctosvel ad hoīes pios ⁊ hūiles. ⁊ tūc alij fortiores vl̓ potētiores dn̄t ei cōꝑati ⁊ iuuare ꝓpoſſe vt ſubleuet̉: Ecc̄s. iiij. Si vnꝰ cecide
rit ab alio fulciet̉. ¶ Capl̓m:XXVOmpunctiōishūilitas repellit tētationū ſagittas. Dic̄ eī Ariſto. de capreolo ꝙ qn̄ vulnerat̉ ciminū q̄rit ⁊ comedit qͥſagittas de corꝑe ſuo eijcit. Quaſi aūt ſagittaꝝ iacula ſūt tentationū incendia: qͥbꝰcū ſe aliqͥs ꝑcuſſū videt ciminū comederedꝫ. Et tūc aliqͥs ciminū comedit cū ad cōpunctiōis hūilitatē ſollicite ſe reducit. hecenī eſt q̄ tumorē elatiōis repͥmit: ſic̄ ciminiſemē ventrꝭ inflationē reſtringit. Hec igit̉cōpūctiōis hūilitas dū cor forti cuſtodiamunit: tētationū ſagittas lōgius repellit.Greg. Si cōpūctiōis virtꝰ nos in intimisafficit: oīs ſtrepitus praue cogitatiōis obmuteſcit.¶ Capl̓m:XXVIQnſcientie ſuedomū dꝫ hō qͥlibet edificare an̄oīa deinde alijs ītēdere exēplobōbicis .i. illiꝰ vermis ex culꝰ textura bōbinū ꝯficit̉. Hic eī pͥmo domū fabricat ī qͣhītat ⁊ ī qͣ ꝯͣ frigꝰ ſe defenſat. poſtea ꝟo telas texit more araneaꝝ. Domꝰ īterior hoīſꝯſciētia ē: quā ſapiētia edificat: pnīa purgat: charitas ornat: ⁊ talibꝰ an̄ oīa hō intendere dꝫ: Eccī. xxxij. Percurre pͥor ī domū tuā ⁊c. Hec domꝰ cū ē bn̄ p̄parata efficitur dei habitaculū: pacis domiciliū: delitiarū celeſtiū refectoriuꝫ: ⁊ ꝯtra frigꝰ .i. ꝯͣaſperitatē cuiuſqꝫ aduerſitatꝭ fortiſſimumꝓpugnaculū. Hac gͦ domo prius cōpoſitapōt ſecure hō telas exteriꝰ texere: id ē exterioribꝰ rebꝰ ītēdere ordinādiſ ad alioꝝ vtilitatē. ¶ Itē domꝰ ꝯſcīe cū labore edificat̉ſꝫ facil̓r deuaſtat̉. Un̄ aſſimilat̉ arenaꝝ tele q̄ cū labore multo cōponit̉ ⁊ tn̄ faciliterdiſſipat̉. Sic ꝯſcīa ꝑ vnū actū pctī mortal̓:Iaco. ij. Qui offendit ī vno factꝰ ē oīm reXXVIIus.¶ Capitulum:Ontemplatioet orō ꝯgruit ꝑ ſil̓itudinē hītatiōi aīaliū terreſtriū: qͦꝝ q̄damvt dic̄ Auic̄. Habitāt ī mōtibꝰ vt cerui etet hmōi: Psͣ. ciij. Mōtes excelſi ceruis: q̄dā ꝟo ī cauerniſ vt vulpeſ ⁊ talpe ⁊ hmōi:Matth̓. viij. Uulpes foue. ⁊cͣ. q̄dā vero incāpis ⁊ planis locis vt oueſ ⁊ hmōi: Psͣ.