Liberquintus

menta reputātes mortificari ac pͥma luceexcitari: nō iſta difficilia ſunt: ſꝫ nos fluidiIII⁊ exiles ſumus. ¶ Capl̓m:Duerſitas hoTminibus ſuꝑbis ⁊ aridis magꝭꝓdeſt qͣꝫ ꝓſperitas. Nā carnesanimaliū in quibꝰ caliditas ⁊ ſiccitas dominat̉ vt ſunt cameline in eſtate ſunt male: ſꝫ in hyeme ſunt optime. Eſt autē velutcalor eſtatꝭ: fauor ꝓſperitatis qui pluresmalos efficit du in ſuperbiā extollit: ſꝫ qͣſi aſperitas hyemis eſt afflictio tribulationis q̄ dū ad humilē ſui recognitionē mente reducit: ad optimi diſpoſitionē ꝑducit.⁊ ideo Grego. dicit ꝙ pn̄tis vite ꝓſperitasinnocētie teſtis nō eſt: multi ad ꝑennē vitā ꝑ flagella redeunt ⁊ pleriqꝫ ad infinitaſupplicia ꝑducēdi ſine flagello moriūtur.Plerūqꝫ ergo de hoībꝰ accidit ꝙ facit hyem̄s aduerſitatis bonos: qͦs fecerat eſtasꝓſperitatꝰ malos. ¶ Itē ꝓſperitas temꝑalis aliquibꝰ ꝓdeſt ⁊ aliquibꝰ obeſt ẜm defectū vel abudantiā charitatis. Nam carnes animalium qͣ ſunt calide ⁊ humide vtpecorine in hyeme ſūt bōe ⁊ ī autūno poſſunt cōpetere: ſꝫ frigide ⁊ ſicce ſicut capri: ⁊ frigide ⁊ humide vt porcine a medioeſtatis vſqꝫ ad finē ſunt optime: in hyemepeſſime. Sil̓r etiā homīes qui ſunt charitatis amore calidi ⁊ lachrymaꝝ deuotionehumidi: temꝑe hyemis .i. aduerſitatꝭ ſuntboni: quia charitaſ patiēs eſt ⁊ nō irritat̉.Sꝫ etiā in autūno .i. abūdantia ꝓſperitatis: qꝛ autūnus abundat fructibus: talescongruēter ſe habet: quia ſciūt abūdare ⁊penuriā pati. Sꝫ illi qui ſunt frigidi calore .ſ. charitatis carētes: ⁊ ſicci humorē gr̄enō habētes: vl̓ frigidi ad ſpūalia: ⁊ humidi. i. fluxibiles ad carnalia. Iſti ſunt peſſimi in hyeme .i. in aduerſitate: quia aſperitatē aduerſitatis nequeunt ſuſtinere: poſſent tamē eſſe boni a media eſtate .i. ꝓſperitate: quia ſi ꝓſperitate mediocriter ⁊ tēperate vterent non eis obeſſet ſed potiusꝓdeſſet. Eſt em̄ in ꝓſperitate vt ſit proficua neceſſaria temꝑantia alioquin eſt nociua. Unde Seneca dicit. lxxxv. epiſtola:ꝙ ip̄a felicitas niſi temꝑet̉ premit vel preterit: multaꝝ vrbiū in ip̄o flore luxurioſaimperia ceciderūt. Et quicqͥd virtute partum erat intemꝑantia corruit.

Fflictio carnisTeindiſcreta plus obeſt anime qͣꝫꝑſit: vt patet exemplo taxi. Nāſicut dicit Ariſto. Eſt quedā ſpecies taxique cū ſua femina cibos contra hyemē colligit: ſed poſtea timens ne deficiat femināvſqꝫ ad ſaturitatem comedere nō ꝑmittit.At illa patientiā ſimulat ⁊ maſculo cedēscauerna exit ⁊ ꝑ partē alteram latibulumintrat maſculo ignorāte: cibos deuorat etconſumit. Sūt quaſi taxus ⁊ femina ſpūs⁊ caro humana: ⁊ dū carni ſpūs pluſqͣꝫ neceſſe eſt ſubtrahit qͣꝫuis corpus ad tempꝰſuſtineat: tamen ꝑ alterā partē .ſ. ꝑ infirmitatē aliquā vel debilitatē virtutis quā incurrit plus improuide ſpūi ſubtrahit ⁊ ſibi aſſumit qͣꝫ illi ſpūs ante ſubtraxerit: etſic indiſcrete abſtinens vel laborās vndecredit lucrari ꝑdit. Et ideo Grego. dicit inHomel̓. ⁊ etiā. xxx. Moral̓. Plerūqꝫ dumplus iuſto caro reſtringit̉: ab exercitatione operis boni eneruatur: vt ad orationeꝫvel p̄dicationem non ſufficiat: dum incentiua vitioruꝫ in ſe funditus ſuffocare feſti¶Capl̓m:nat.Mbitio ſic tenet hominē in ſtatu periculoſo vt ip̄m ꝓpter periculū dimittere nō velit. Sicut em̄ canis os carneū inuite dimittit: ⁊ etiam carnes calidas ad ignē qͣꝫtūcūqꝫ ei noccāt vl̓minis expellat̉. Sic etiā ambitioſus nonvult dimittere dignitates qͣꝫtūcūqꝫ occaſiōe illaꝝ anguſtias multas ⁊ pericula ſuſtineat: Prouerb̓. j. Vſqꝫ quo paruuli diligitis infantiā: ⁊ ſtulti ea q̄ ſibi ſunt noxiacupiēt? Puer eī difficiliter aſcendit equūſed dum paꝝ equitauit non poteſt deponidonec cadit ſubito: ſic ambitioſis vix dignitates derelinquit: donec ſubito moritur: Psͣ .xxxvj. Vidi impiū ſuꝑ exaltatuꝫ⁊ eleuatum ⁊cͣ. ¶ Item ambitioſus acciditſicut canibus: comeſtis enim carnibus oscanibus ꝓijcitur. Magni canes oſſe relicto inter ſe litigant: interim alius paruuscanis veniens os inuenit ⁊ comedit in pace: magnis de eo certantibus ⁊ nihil indehabentibus. Sic vacante magna prebenda dum vnus ex vna parte alius pro ipſa