Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
169r
Einzelbild herunterladen
 

De animalibus terreſtribus

dinē in materijs capl̓is cōformiter ꝓſequēdo. Ad illius videlꝫ laudē gloriādocet nos ſuꝑ iumenta terre qui eſt deusbenedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Explicit ꝓlogus. Incipit liber quintus. Capl̓m: IOſtinētiain pluribꝰ hoībꝰ iramvel impatiētiā generat. Nam ſic̄ canis famelicꝰ ſi nimis fameexcrutiet̉ cōuertit̉ inrabiē. Sic etiā guloſus ſi paululū abſtineat ieiunet efficit̉īpatiēs furioſus: qꝛ delitijs aſſuetuspōt famē pati. Et tales erāt iudei ieiunantes qͥbꝰ dn̄s dixit Eſa. lviij. Ecce ad litesꝯtētiōes ieiunatꝭ ꝑcutitꝭ pugno impie. ꝯͣqd̓ dic̄ Maximꝰ in ſermone de natali: Ieiuniū pacē dꝫ nutrire iurgia. Quale aūtilld̓ eſt veſcerꝭ carnibꝰ de ore tuoeſca ſordidiꝰ egredit̉ maledictū: Iteꝫ abſtinētia deuota diabolū fugat. ſic̄ fames valida expellit lupū nemore: ita abſtinētia deuota diaboluꝫ expellit ab hoīe:Mar. ix. hoc genuſ demonioꝝ eijciturniſi in orōne ieiunio. Dic̄ Amb̓. ieiunus ſputo ſuo ſerpentē corꝑalē īterficit:qͣꝫto ergo magꝭ ieiuniū deuotū ſpūalē Iudith poſt ieiuniū caput Holofernis amputauit: Iudith. iij. Hiero. Sagittas diaboliardentꝭ ieiunioꝝ vigiliaꝝ frigore reſtringere debemꝰ. Psͣ. xxxiiij. Ego āt mihimoleſti eſſent iduebax cilicio: humiliabaꝫin ieiunio aīaꝫ meā Itē abſtinētia pluri eſt vtil̓ ad deponendā vetuſtatē praueꝯſuetudīs. ſerpēs qn̄ ſenio ſe grauatūſentit pellē veterē cupit deponere vt renouet̉: pͥmo a cibo abſtinet pluribꝰ diebꝰ:vt ſic pellis eiꝰ faciliter relaxet̉. Quid aūteſt vetuſta ſerpētis pellis niſi praua vetus ꝯſuetudo carnal̓ corruptiōis: quam ſiquis deponere appetit oportet pͥus abſtineat a cib̓ delitijs. Un̄ Leo papa dicitin ſermone de ieiunio. x. mēſis. volūtarias afflictiones abſtinētie caro ꝯcupiſcētijs morit̉ ſpūs virtutibꝰ renouat̉. Itēſuꝑ flue delectatiōes gule vindicāde ſunt afflictiones abſtinētie. leo cum ſe nimis ingurgitaſſe ſentit: plures dies nonmanducās abſtinet a cibis. Sic qͦꝫ ſuper-

fluitas voluptas cibi expiāda eſt in cibiſubtractiōe afflictiōe ieiunij. Grego. Caro leta traxit ad culpā: afflicta reducat adveniā. Un̄ Bern̄. dic̄: Per a licitꝭ abſtinemꝰ ea nob̓ que pͥus cōmiſimus illicitacondonantur. Capl̓m:Ccidie tētatioſil̓is ē morſui canis rabidi. Naꝫqui mordent̉ a cane rabido terfibilia ſomniāt: timēt in ſomno ꝯturbātur: ſine cauſa fiūt ſtupidi: oēs reſpiciūt eta nullo reſpici volūt: etiā ſi paſſio inualuerit oēꝫ potū reſpuūt: aquā timent latrāt vt canes: ita timidi fiūt vt timorecadāt: tales cito moriunt̉ niſi eis citiusſuccurrat̉. Ille igit̉ mordet̉ a cane rabidoqui tētat̉ de accidie vitio: tales ſomniātterribilia timēt ſine cauſa. Quaſi em̄ terribilia ſomniāt ea facilia ſunt difficiliaeſtimāt: idcirco ſine cauſa illa aggrēdi vl̓ꝑſeqͥ formidāt. Somniās em̄ aliqd̓ terribile timet vbi nullū ꝑiculuꝫ īminet: qꝛ illudqd̓ ſomniū cernit non vera res ſꝫ imagorei exiſtit. Eſt em̄ ſomniū ꝓut dic̄ Ph̓usfantaſma aliqd̓ extrīſecꝰ apparēſ in ſomno.Fātaſma aūt eſt ſil̓itudo rei imagīateip̄a res. Tal̓ em̄ accidioſus eſt cūqꝫ aliqd̓ laborioſuꝫ occurrit faciendū: deficienſſpū qͣſi ſtupidꝰ fit. Itē oēs laborātes intuet̉ ip̄e piger exn̄s: piger tn̄ videri vl̓ reputari patit̉. Et ſi in ip̄o accidie paſſioinualeſcit omnē potū .i. ꝑceptionē doctrine ſalutifere renuit: aquā pnīe timet refugit: pre tedio vite vt canis latrat: qꝛ inomnibꝰ impatiēs ſemꝑ conqͥrit̉ murinurat. Ad ſpūalia aūt virtuoſa ita accidioſi interdū timidi et puſillanimes ſuntomnia dimittētes in deſperationē ruunt:ꝓpter qd̓ tales amiſſa diuina gratia citiusmoriunt̉ in aīa niſi eis adhibeat̉ alicuiusſpūalis remedij qd̓ excitent̉ debita medicina. Et ideo Apl̓s dicit. ij. Corinth̓. vij.Triſticia ſeculi .i. accidia mortē oꝑat̉ .ſ. anime. Vnde ſicut mortuo corꝑe impoſſibiliseſt oīs aīalis motus: ita accidioſo animoimpoſſibile videtur eſſe omnē laborioſumopus. Un̄ Seneca dicit in epl̓a. lxxij.putāt accidioſi poſſe fieri quicqͣꝫ qd̓ facere pn̄t ex infirmitate ſua de virtute ferūt ſentētiā. hec ad que imbecilles fumus dura atqꝫ intoleranda credimus tor-

v 5