De natatilibus et volatilibus
tis quā debet hō diligere: exēplo ſuo apesoſtendūt. Nā mira inter apes mūdicia ē:quia nll̓as ſpurcitias dimittūt in oꝑa ſua.foras enī egerūt qn̄ pn̄t. egeſtiōes qͣs intuſfecerūt qͥdā in vnū locū cogerunt ⁊ poſteaforas eijciūt: qꝛ nullū fetorē ſuſtinere poſſūt. Sic hō debet facere oꝑa munda .i. ſinepctī ſpurcitia. ⁊ cū acciderit ꝙ alicuiꝰ pctīimmūdicia intꝰ ſit polluta cōſciētia: eiectisper penitentiā ſordibꝰ eſt ſollicite purganda: vt nulliuſ pctī fetorē intꝰ ſuſtineat aīa:Iaco .j. Abijciētes oēꝫ īmūdiciā. Ca. LVEgligētia et prgritia aīe aliqn̄ expellit̉ flagelloꝑcuſſionis diuine: ⁊ qn̄qꝫ ſubtractione tꝑalis ſubſtātie. qd̓ ptꝫ exemploaquile. Nā aquila vt dicit Ambro. pullosſuos adultos ad volandū ꝓuocat ſuꝑ eoſvolitādo: ⁊ ſi ad exeūdū pigri fuerint: eosroſtro ꝑcutit: cibū ſubtrahit: ⁊ ſic exire cōpellit. Sic aquila rex auiū .i. xp̄s qui ē rexregū ⁊ dn̄s dn̄antiū. pullos ſuos .i. homines a ſe creatos vl̓ fideles ſuos baptiſmate regeneratos tā verbis qͣꝫ exemplis prouocat ad volandū .i. ad deū feruent̓ amandū. Nā amor dei ⁊ ꝓximi ſūt due ale anime: quibꝰ ad vitā volat eternā vel ꝓuocatad volandū .i. ad bn̄ ⁊ ſollicite viuēdum ⁊agendū. Nā nō locis ſꝫ actiōibꝰ bonis tēdimꝰ ad deū ẜm Augꝭ. Ip̄e volitat ſupereos vt volare exēplo doceat: qꝛ eos ad bn̄agēdū ſuis exēplis īformat. vn̄. Deut̓. xxx.ij. Sic̄ aqͥla ꝓuocans ad volādū pullos ſuos ⁊ ſuꝑ eos volitās. Sed dū ad exeūduꝫſiue de nido pctī: ſiue de nido ocij pigritantes inuenit: roſtro flagelli ꝑcutit: qꝛ eos iuſta ſua ſentētia aduerſitatis iaculo ferit: qͥbus etiā cibū ſubtrahit: qꝛ ſubtractꝰ diuitijs eos ad tēporalis inopie nōnūqͣꝫ extrema ꝑducit. qͥ dū ex ꝑte vna aculeo aduerſitatis pungunt̉. ex ꝑte ꝟo alia pauꝑtatꝭ nuditate ꝯfundunt̉. de nido ſue pigricie ſaltēcoactiōis vel vtilitatis ꝯfuſiōe trahuntur.Quod bene ille ꝓdigus filiꝰ ad extremaꝫpauꝑtatē deductus in ſe indicauit dicēs:Quāti mercēnarij in domo patrꝭ mei abūdant panibus: ego aūt hic fame pereo. ſuigam ⁊ ibo ad patrē meū ⁊cͣ. Luc̄. xv. Itēnegligentes ⁊ pigros ſubditos debent eorum prelati diſciplinis et abſtinentijs corrigere ad laborē. Cuius correctiōis exem-
plum apparet in accipitribus. de quibꝰ Baſilius dicit: ꝙ cū eoꝝ filij ſunt ad volandūabiles: cibū eis ſubtrahūt: eos roſtro percutiunt ⁊ de nidis expellunt. Hoc vt dicūtAmbro. ⁊ Beda nō faciūt ex crudelitate:ſed vt eos ad predandū exercitent ne fortetēpeſcant ocio ⁊ cibū q̄rere negligāt. Sūtergo a p̄lato ſubditi tāqͣꝫ ab accipitre filijde ocij vel negligentie nido nō verboꝝ tm̄percuſſione: ſed ciborum etiam ſubtractione pellendi: vt panem ſuum non in ocio ſꝫin operis labore manducent: Apl̓us. ij. adTeſſalo. iij. Si quis non vult operari necmanducet. Prouer. xxxj. Panem ocioſa¶ Ca. LVInon comedit.Fferre debethomo religioſus ſeipſū totuꝫdeo ſcꝫ corpus per caſtitatemet animam ꝑ charitatē. vndeet in lege moyſi de auibus turtur et columba iubebātur offerri: qꝛ ī turture caſtitas:in colūba ꝟo charitas deſignat̉. Sed turtur quādoqꝫ ī lege depilata iubebat̉ offeiri. ſicut patet in purificatiōe puerpere: Leuiti .xij. vbi iubebāt̉ a pauperibus offertpar turturū aut duo pulli columbarū. vbinota quo ad litterā ꝙ nō dicit duos pullos turturū ſicut duos pullos columbaꝝ:qꝛ pulli colūbaꝝ ſemꝑ inueniunt̉. pulli turturū aūt nō ſemꝑ: nec etiā dixit par columbarū ſic̄ par turtuꝝ: qꝛ colūba eſt auis libidinoſa: ⁊ iō eā in ſacrificio ſuo deꝰ noluit offerri: turtur autē eſt pudica auis. Duplex autē turt̉ deo offerri iubet̉ vt duplexcaſtitas in homīe deſignet̉ .ſ. mētis ⁊ corporis. Vel qꝛ caſtitas duo reqͥrit .ſ. cōtinētiācarnis ⁊ humilidatē cordis. vn̄ ⁊ n̄ ſolū inbeata virgīe chriſto placuit abſtinētia carnis: ſꝫ eiꝰ etiā hūilitas cordis. Iuxta verbū eiꝰ: Quia reſpexit ⁊cͣ. Nā ſic̄ dic̄ Greg.Nulla ē caſtitas carnis quā non cōmēdathūilitas mētꝭ: Et hīc ē ſic̄ idē Gregꝰ dic̄ ꝙcū de ipſa continentia mens elatione tangitur: plerunqꝫ omnipotens deus ſuperbiam deſtruens in immundiciam oper hanccadere permittit. immo etiam Auguſtinuſdicit ſuper Matth̓. Homelia. liiij. Audeodicere continentibꝰ: experit cadere vt in eoipſo in quo ſe extollunt humilient̉. Quidenim prodeſt ſi cui adeſt continentia ⁊ dominetur ſuperbia. Duo aūt pulli eolūbaꝝ
t 2