Liberquartus
ad lr̄am faciūt qͥdā fraudulēti luſores qͥ ludēdo ficte cū qͥbuſdā īprudētibꝰ in ſocietate ⁊ ī partcipatiōe lucri acqͥrēdi ſe ponūt:⁊ ſub ſocietatis ſpē eos in manꝰ veroꝝ ſuorū cōſocioꝝ deducunt. ⁊ qn̄qꝫ ſe vīci ⁊ expoliari ab illis ꝑmittūt: dōec ꝑ ip̄os īprudētes illi nō veri ſocij totā ſuaꝫ pecuniamamiſerint. Sil̓r etiā faciūt ſocij qͦrūda p̄donū qͥ cū viatoribꝰ ſe ponūt: ⁊ ſub ſocietatisſpecie in manꝰ ſpoliātiū deducūt: ⁊ qn̄qꝫ ſimul cum eis ab alijs ſe ſpoliari ꝑmittūt nealij fraudē aduertāt: ⁊ talibꝰ ſimilia faciūt̉multi alij deceptores. ¶ Scd̓o rōne curioſitatis. Nā colūba ē curioſa: qꝛ ſuꝑ arboreꝫſedēs multū circūſpicit ſuꝑ quē ramū ſcādere poſſit vel velit: ⁊ qͣſi deliberādo collūvndiqꝫ circūflectit. ſꝫ ſepe dū tantū deliberat an̄qͣꝫ volatū arripiat eā ſagitta ꝑforat.⁊ iō volatū nō ꝑficit: qꝛ qd̓ diutiꝰ face̓ potuit tꝑe qͦ potuit nō fecit: vt ait Gregꝰ. Sicaccidit pctōribꝰ illis qͥ quāqͣꝫ de ramo arboris .i. de actu vel cōſciētia alicuiꝰ criminis recedere ꝓpoſuerint: ⁊ ad melioreꝫ ramū .i. ſtatū ꝑ pēitētiā ſe trāſferr̄ d̓creuerīt:tn̄ tātū ꝓcraſtinādo deliberant ⁊ aduerſacircūſpiciētes implere ꝓpoſitū tardant: ꝙmortis ſagitta vel vindicte diuine eos ſubito nō ſolū in corpore ſꝫ etiā in aīa multotiens ꝑforat. ⁊ iō cōſulit̉ Eccī. v. Ne tardesꝯuerti ad dn̄m: ⁊ ne differas de die in diē.ſubito enī veniet ira illiꝰ: ⁊ in tꝑe vindictediſꝑdet te. ¶ Tertio rōne hūane hūilitatꝰ.Nā in ſyria vt dicit Ambro. docet̉ colūbavt lr̄aꝝ ſit gerula: ⁊ ꝓuīcie ad ꝓuīciā int̓nūcia. Nā ligat̉ ei lr̄a ſub aſcella: q̄ ſic dimiſſa eleuat ſe in aera: ⁊ ſic redit ad ꝓpriavt fuit edoctā. ſꝫ qn̄qꝫ ab hoſtibꝰ cognita īpetit̉ ſagitta ⁊ occidit̉ ꝓ lr̄a. Hō gͦ indoctꝰvel ſimplex ſil̓is eſt colūbe: cui tunc lr̄a addeferēdū cōmittit̉: qn̄ ad p̄dicādū alijs ſacras ſcpͥturas expōit̉: ⁊ ei tūc lr̄a ſub aſceltis ligat̉ qn̄ ei p̄dicatio ex officio impōit̉:qͥ lr̄as deferēs ſe in aera ſubleuat: qn̄ q̄ ip̄enō ītelligit alijs expōere tētat: quē niſiʳ adꝓpria citiꝰ hūilitas reducat: verſutꝰ hoſtis¶ Ca.LIIſagitta errorꝭ necat.Quachi et ſolirarij aſſimilāt̉ piſcibꝰ. Dic̄ enimAmbro. ꝙ magna int̓ piſces etaqͣs vicinitas ⁊ cognatio eſt. Nā exͣ aqͣs viuere nō pn̄t diu. Sꝫ qd̓ ē piſcibꝰ aqͣ hͦ ē mo-
nachis ⁊ ſolitarijs cella. vn̄ beatꝰ Antonius dic̄: ſic̄ hr̄ in vitiſpatrū: ꝙ ſicut piſces ſine aqua ſi tardauerint in ficco cito moriū/tur: ita etiā monachi tardātes exͣ cellā velcū viris ſcl̓aribꝰ immorātes: a qͣetꝭ ꝓpoſito reſoluūt̉. vn̄ d̓r etiā Eſa. l. Cōputreſcetpiſces ſine aqua .i. monachi ſine cella.Capitulum: LIII.Ortis et iudicitimoroſa memoria ſiue conſideratio debꝫ nobis p̄ ocul̓ iugit̉ eſſe. Nā gallus timēs aquilā ⁊ accipitre p̄dones terrecū ſint acuti viſus. vnū oculū ad victū īferiꝰ depͥmit. alteꝝ in aera dirigit vt aduētūaqͥle vl̓ vulturꝭ ſcire poſſit ſic̄ Pli. dic̄. Aqͥla ſignat xp̄m: ⁊ accipit̉ ſignat mortē. Vtriuſqꝫ gͦ aduētū .ſ. xp̄i ad iudiciū: ⁊ mortꝭ adinteritū vir ſctūs timere dꝫ: qͥ in gallo deſignat̉. vn̄ ēt corpꝰ reficiēs ⁊ corporis īteritūtimeat: ad ipſāqꝫ d̓ſtructionē corꝑis oculūmētis intēdat. ⁊ aduētū qͦꝫ diſtricti iudicꝭpauida ꝯſideratiōe reſpiciat. vn̄ Hiero. dicit loquēs de die iudicij. Quotiēs diē ꝯſidero illū corde cōtremiſco. ſiue eī comedoſiue bibo ſiue alid̓ aliqͥd facio: ſꝑ illa terribil̓ tuba ſonare videt̉ in auribꝰ meis. Sungite mortui venite ad iudiciū ¶ Itē mortꝭmemoria ānihilat oīs pulchritudīs gl̓iamqd̓ exēplo pauonis patet. Pauo enī dumpēnarū ſuarū pulchritudinē cernit: caudāerigit ⁊ ad modū retis vel arcꝰ ꝑ gyrū capiti circūponit: ſed dū inter hec deformitatē pedū circūſpicit plurimū erubeſcit: ⁊ obliuiſcēs ſue pulchritudīs caudā depͥmit etdeponit. Pes gͦ qͦ mediāte corpꝰ terrā cōtingit mortē homīs ſignat: ꝑ quā corpꝰ interrā redit. Quicunqꝫ gͦ gl̓iat̉ de aliqͣ pulchritudine corporis reſpiciat corporis pedē .i. ipſius fineꝫ: qꝛ ſi bn̄ reſpiciat qͣle poſtmortē corpꝰ fuerit. potius ſibi aderit triſticia qͣꝫ gl̓ia. vn̄ d̓r Eccī. x. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis? ¶ Itē mortis memoria animamdirigit et a tētatiōibꝰ defendit. Nā aues ⁊piſces regūt ſę cauda ſua. Iumēta auteꝫ etboues ſe a muſcis cū cauda ſua defendūt.Sic hoīes vitā ſuā dirigūt: ⁊ tētatiōes excutiūt mortis memoria. Iob. xij. Interroga iumēta volucres qͦꝫ celi ⁊ indicabūt tibi: ⁊ enarrabūt piſces maris. ¶ Ca. LIIII.Undiciam me