Liberquartus
duplicē ſignificant affectū ex eharitate diligentiū .ſ. dei ⁊ ꝓximi. Aliqͥ tamē dicūt ꝙilli offerūt turturē q̄ eſt auis ſoliuaga: quiſectant̉ vitā cōtēplatiuā. Illi autē offerūtcolumbā: q̄ eſt auis gregatim volās: qͥ ſectant̉ vitā actiuā. Et vtraqꝫ bina ponit̉: ⁊vtraqꝫ ꝓ cātū gemitū habere ꝑhibet̉: bina qͥdē id eo ponit̉: qꝛ vita cōtēplatiua debet habere duplicē oculū: ⁊ vita actiua duplicē hab et actū. Debet enī cōtemplatiuꝰhr̄e vnū oculū quo ꝯtēplet̉ celeſtia ad deſiderādū. aliū qͦ ad tꝑalia ad ꝯtēnēdū ¶ Itēactiuꝰ dꝫ exercitari erga ſe ad ſui correctionē ⁊ erga ꝓximū ad eius edificatiōeꝫ ⁊ ſuſcitationē. Vtraqꝫ ēt vita ī hac valle miſeriein gemino gemitu cōſolat̉. Gemit enī ꝯtēplatiuꝰ ex amore ꝓ deſiderio celeſtꝭ pr̄ie: ⁊ex deuotiōe ꝑ ꝯſiderationē paſſiōis dn̄ice.Gemit actiuꝰ ex cōpūctiōe ꝓ pctīs ꝓprijs.Psͣ .vj. Lanabo per ſingulas noctes lectū meū: lachrymiſ meis ſtratū meū ri. ⁊cͣ.Itē ex cōpaſſiōe ꝓ pctīs vel miſerijs alieniſ: Hier̄. ix. Quis dabit capiti meo aquā⁊ oculis meis fontē lachrymaꝝ: ⁊ plorabodie ac nocte interfectos filie ppl̓i mei.¶ Capitulum: LVIICcupatio aliqͣlicita vel nō periculoſa hominibus tētatis. vl̓ ad male agendū accēſis dāda eſt: vt videlicet circa eā detēti vitēt magis ꝑnicioſa. Et huiꝰ rei quidē exēplū natura ſtructhiōis on̄dit cui natura dedit ẜꝫAuicē. maxīa oua facere ⁊ duriſſime teſtevt circa eoꝝ generationē calor occupatꝰ tēperet̉ in eis: ne eo incenſo citiꝰ moreretur.Sic homini calido multū .i. vehemēter adpeccādū accēſo: ſiue fortiter tētato ſūt magna et dura ona .i. fortia ⁊ difficilia exercitia vl̓ officia imponēda. vt ex difficili occupatiōe illoꝝ vitioꝝ refrigeſcat incēdinꝫ etferuor tētationū. vn̄ Eccī. xxxiij. Mitte illū in opera tu a ne vacet. multā enī maliciādocuit ocioſitas.¶ Ca. LVIIIPera meritoria nō pn̄t ab anima exire ſine fide ⁊ dilectiōe: qd̓ ptꝫ exēplo aqͥle. que duos lapides p̄cioſos noīe eſchiteſin nido ſuo pōere dicit̉: ſine quibus parerenequit. Hi ergo duo p̄cioſi lapideſ qͥ ponūtur in nido aquile vt poſſit pullos parere:
duc virtutes ſūt .ſ. fides ⁊ charitas: que niſi in nido mētis fuerint .ſ. fides in intellectu ⁊ charitas in affectu. nō pōt aliqd̓ opꝰdeo acceptū parere. Nā ſine fide īpoſſibileeſt placere deo vt dicit̉ Heb̓. xj. ⁊ fideſ perdilectionē operat̉: vt dicitur Gal̓. v.¶ Capitulum: LIX.Pera remiſſa⁊ mollia licet ſint laborioſa tn̄parū ſūt fructuoſa: qd̓ apparet ꝑ exemplūin miluis. Miluꝰ licet ſit auis patiens laboris: tn̄ volatꝰ eſt mollis. vn̄ miluus quaſi molliter volās eſt dictus: quia molli pēna et qͣſi immobili ſuꝑ aera fert̉: ⁊ leui tactu aerē mouere videt̉. hic cibū querēs etterrā reſpiciēs volādo ꝑ aera mollit̓ circūit ⁊ famē quā ſepe patit̉ querula voce prodit. Eſt ergo qͣſi miluus hō mollis ⁊ ī opere tepidus: qͥ licet in modico cibo .i. in paruo oꝑe multū patiat̉ laboris. tepiditas tn̄⁊ mollicies eiꝰ īpedit mercedeꝫ oꝑis: ſicqꝫfit vt dū multū circūit ⁊ parū fructificat qͣſi miluꝰ famē patiēs .i. mēdicꝰ ſꝑ ⁊ q̄rulusīcedit. vn̄ ꝑ Salomonē Prou̓. xviij. dicit̉:Qui mollis ⁊ diſſolutꝰ eſt in oꝑe ſuo: frat̓eſt ſua oꝑa diſſipātis.Capitulum: LXAuꝑes ſicut inhoc mūdo cōtemnunt̉ ita in alioglorificant̉: ſed diuites ecōtra. Nam gallina iuuenis in domo diuitis vilipēdit̉: itaꝙ ſi intrauerit domū turpit̉ eijcit̉: ſꝫ accipiter vel falco honorabilit̓ in domo ſuꝑ perticā ponit̉ ⁊ ſollicite de bōis morſellis nutritur: ſed ſi gallina mortua fuerit cū reuerētia magna ⁊ lumīe corā dn̄o portat̉: ſꝫ atcipiter poſt mortē in ſterqͥliniū ꝓijcit̉. Sicpauꝑes ⁊ ſimplices in hͦ mūdo vilipēdūt̉⁊depͥmunt̉: ſꝫ poſt mortē ab angelis ad mēſam regis cū honore deportant̉. Sed econuerſo diuites hic honorant̉: ſed poſt mortē in ſterquiliniū inferni eijciunt: Lu. xvj.Mortuꝰ eſt mēdicꝰ ⁊ portatꝰ in ſinū abrae:⁊ in eodē: Mortuus eſt diues ⁊ ſepultꝰ eſt¶ Ca. LXIin inferno.Acem communem perturbātes: ⁊ mutue ſocietatis dulcedinē auferre volētesomnino eſſe cohibendos vl̓ ab ipſo cōgre-