Liberquartus
pperſiſtunt. Sed tunc quaſi pullos diligenter emittunt: cū cepta bona non deſerunt:ſed ea ꝯgruentibꝰ modis quaſi nutrientes⁊ alentes ad debitā perfectionē ꝑducunt.¶Item cōtemplatio homīs in carne viuētis nō poteſt eſſe diuturna ꝓpter grauedineꝫ corporis. Eſt enim hō mortalis aui perdici ſimilis: que ſcꝫ eſt multe carnis ⁊ pauce pennoſitatis: ⁊ ideo pauci volatꝰ. Naꝫin volando parū a terra ſe erigit: ⁊ ſtatimpoſt paululū terrā petit. Sil̓r quia hō habet in vita iſta multū de corporis grauitate ⁊ imbecillitate: ⁊ parū de pennoſitate .i.de virtutū ſpiritualiū leuitate: ⁊ ſi aliqn̄ aterrenis ad celeſtia capienda ꝑ ꝯtēplationis volatū ſurgere nitit̉: corruptibilis tamen carnis pondere vl̓ infirmitate grauatus poſt modicū ad inferiora reuertit̉. Unde dicit̉ Sap̄. ix. Corpus quod corrumpit̉aggrauat animā: ⁊ deprimit terrena inhabitatio ſenſum multa cogitantē. ¶ Item cōtemplatio diuinorū tentationuꝫ impulſosfugat: ⁊ ſeuientis ſeculi ꝓcellas ſedat. qd̓patet altionis exemplo. Altio enī vt dicitAmbroſius auis maritima eſt q̄ qͣſi in medio hyemis quādo magis ſcꝫ mare ventorum ac fluctuū tempeſtatibꝰ ſeuit: oua ſuain litore maris ⁊ arena facit: ⁊ ibidem verſus mare reſpiciens: ꝑ ſex dies ſuꝑ ea incubando ꝑſiſtit: poſt quos naſcunt̉ pulli: qͥbus natis ad eos nutriendos alios ſepteꝫdies adiungit: ⁊ per omnes hos. xiiij. diesmare tranquillū ꝑmanet ⁊ ſecurū. Un̄ induſtria naute hos. xiiij. dies ſerenitatꝭ adnauiganduꝫ obſeruant: ⁊ eos altionidasvocant: vt dicit Ambro. Si eſt ergo tantavirtus auicule vt ſue contemplationis intuitu mare ſeuiens tranquillū efficiat: qͣnto magis ſi rational̓ anima ad imaginemdei facta ad eternū ac immutabile bonumInteriores oculos cōtemplando vl̓ orandodirexerit: mare ſiue cordis fluctuātis ſiuemundi ſeuientis tranquillū protinus atqꝫpacatū habebit: Iob. viij. Tu quoqꝫ ſi diluculo cōſurrexeris ad deum ⁊ omnipotentem fueris deprecatus: ſtatim quoqꝫ euigilabit ad te ⁊ pacatū reddet habitaculū iuſticie tue. Docet ⁊ nos hec auicula vt propter ꝑſecutiones vl̓ tentationes ſurgētes:neqꝫ bona timeamꝰ aggredi: nec etiā vſqꝫad perfectū ea negligamus ꝓſequi. Nonenim auis hec qꝛ marę ꝓcelloſum viderat
aut ſe ponere ad oua cubandū in litore metuit: aut etiā vſqꝫ ad debitā pullorum nutritionem recedit.Ca. XVIIOntinentia caſtimonie cōfert ad longitudinēvite. Qd̓ in vulturibꝰ patet: qͥsdicunt cōcubitu nullo cōmiſceri ⁊ ſine omni cōcubitu pullos generari ⁊ centum annis viuere: vt dicit Iſido. Ex quo colligit̉ꝙ diutius viuūt qui a carnal̓ operis reſolutionibꝰ ſe reſtringūt. Nā ẜm Ph̓m animalia que ſunt multi coitus vt paſſeres ethuiuſmodi ſunt breuioris vite. Vnde nota ꝙ luxuria minorat vitā corporalē: dehoneſtat vitā ciuilē ⁊ necat vitam ſpiritualē.ꝓpter primū dicit̉ Luc̄. xv. de iuuene ꝓdigo ⁊ laſciuo qͥ diſſipauit ſubſtantiā ſuam:nō tm̄ ꝑſonalē: ſed etiā temporalē viuendoluxurioſe. Eſt enim in actu luxurie euacuatio humidi ⁊ expiratio calidi: in qͥbꝰ duobus vita cōſeruat̉. Et ideo ex frequētatione actus venerij vigor ⁊ vita corporꝭ eneruatur. Vnde Hugo de ſctō victore: Luxuria inquit eſt īmoderata carnis petulātia:dulce venenū: importuna lues: pernicioſapotio: que humanū corpus debilitat: ⁊ virilis animi robur eneruat. Et Innocentiꝰdicit de vilitate cōditionis hūane: O inquit extrema libidinis turpitudo que nōſolum mentem effeminat: ſed corpus eneruat: ⁊ nō ſolū fedat animā ſed fedat perſonam. Om̄e nanqꝫ peccatū quodcūqꝫ fecerit homo extra corpꝰ ſuū eſt: qui aūt fornbcatur: in corpus ſuū peccat: ſemꝑ illā p̄cedunt ardor et petulantia: ſemꝑ comitant̉fetor ⁊ immūdicia: ſemꝑ ſequunt̉ dolor etpenitētia ¶ Item luxuria dehoneſtat vitāciuilē: qꝛ tollit homini gloriā inferēs ignominiā ⁊ infamiā. Vnde dicit̉ de luxurioſis: Eſa. xxxiiij. De cadaueribꝰ eorū aſcendet fetor ſcꝫ infamie. Vnde Ualeriꝰ dicit īlibro. ix. de vitijs carnalibꝰ loq̄ns: Quidinquit his vitijs fedius: qͥd etiā dānoſiuſ:qͥbus virtꝰ atterit̉: victorie relangueſcūt:ſopita gloria in infamiā cōuertit̉: animi etcorporis vires expugnant̉: adeo vt neſcias an ab hoſtibꝰ an ab illis capi ꝑnicioſiꝰhabendū ſit. ¶ Item luxuria perimit vitaꝫſpiritualē: Roma. viij. Si ẜm carnē vlxeritis moriemini. Hiero. Qui luxuriat̉ viuēsmortuus eſt. Etiā ferreas mētes libido do-