¶ De natatilibus ⁊ volatilibus
currit ip̄e interiores nequitiē ⁊ affectꝰ malignitatis. ¶ Scd̓o qͦ ad ſolertiā ⁊ prudentiā: qꝛ apes ſic̄ dicit Iſido. valde ſolertesſunt ī gignēdo mella ⁊ fauū: ⁊ ſua domicilia mira arte cōponunt: ⁊ ex varijs floribꝰmirabili artificio fauū recolligūt. Sic viriboni ſolertes qͥdeꝫ ſunt et mella gignunt:ſolertes quidem ſunt .i. ſubtilit̓ ⁊ cito perpendētes qͣliter ē agēdū vl̓ loquēduꝫ. Eſtenī ſolertia facil̓ ⁊ ꝓmpta cōiecturatio circa inuentionē medij: vt tradit Ph̓s in. j.poſterioꝝ. ⁊ iō cū ea q̄ dicunt ꝑ debita media on̄dūt: ⁊ illa q̄ operant̉ ꝑ debitas viasꝑficiūt quaſi apes ſolertes alijs mella gignūt: qꝛ ſcꝫ melliſiua ꝟba loq̄ndo audientibꝰ ꝓferūt: ⁊ etiā melliflua facta ꝟbi operando on̄dūt. Domicilia qͦꝫ ſua .i. ꝯſcientias ꝓprias vl̓ ꝓprias familias mira prudētie arte ſiue ſagacitate cōponūt: qꝛ ſi ſciūtcōponere vl̓ ordinare aliena: multo magisꝓpria. Un̄ ex odoriferis floribꝰ .i. ex placidis ⁊ gratioſis alioꝝ factis vel dictꝭ colligunt. fauū .i. doctrinā ⁊ modū qͦ ſuas thecas ſiue habitacula .i. ꝯſciētias vl̓ domosordinant et cōponunt. ¶ Apparet etiam inapibꝰ prudētia mirabil̓ triplicit̓. ¶ Prīoreſpectu tēpoꝝ: qꝛ prudētes diſcernūt tꝑalaboris ⁊ qͥetꝭ. Nā hyemis tꝑe latēt: qꝛ ſcꝫvires nō babent qͥbus ventis niuibus etpluuijs reſiſtere poſſint: ex quo īnuitur ꝙmaxime ꝑſecutionis tꝑe licet debilioribꝰ fidelibꝰ ꝑſecutionē declinare ⁊ latere: ẜm illud dn̄i Matth̓ .x. Si vos ꝑſecuti fuerintin vna ciuitate fugite in aliā. In tꝑe auteꝫveris apes exeūt nec in illo ocioſe ſūt: ſedpͥmo fauos ꝯſtituūt: cerā fingūt: cellulasfaciūt: ⁊ ſobolē tandē ⁊ mella cōficiūt. Exquo videlicet erudimur ꝙ tꝑe ꝓſperitatis⁊ pacis ocio nō vacemꝰ: ſꝫ in varijs exercitijs vtiliter laboremꝰ. Tūc ſcꝫ cōſtituendiſunt faui .i. actꝰ exercēdi virtutis qͥbus adceleſtis hereditatꝭ dulcedineꝫ ꝑueniamꝰ.Dicit̉ enī Eccī. xxiiij. Hereditas mea ſuꝑmel ⁊ fauū. Tūc quoqꝫ fingēda eſt cera .i.cōponēda ꝯſcientia: q̄ ſcꝫ velut cera ad diuerſas ſuſcipiēdas figuras vitioꝝ ⁊ virtutū eſt apta: Psͣ xxj. Factū ē cor meū tanqͣꝫ cera liqueſcēs. Tūc etiā faciēde ſūt cellule .i. ſenſus corꝑis vl̓ interne vires anīediſponēdi. Tandē aūt intendēdū eſt vl̓ adbonoꝝ opeꝝ ſobolē ꝑ actiuā vitaꝫ: vel admellis obtinendā dulcedinē ꝑ vitā cōtem
platiuā. ¶ Item apes de nocte vſqꝫ ad mane quieſcunt donec vna oēs excitet vno vl̓triplici bombo ſicut aliqͥ dicunt: ⁊ tunc ꝑuolant vniuerſe ſi dies fuerit mitis: ſꝫ ſi futuros viderint imbres vel ventos tūc ſe cōtinent in theca: atqꝫ adueſperaſcente domos intrant ⁊ ſtrepūt: donec qui eas excitat: eodē ſigno ad quietē inuitat. Quo videlicet exēplo nos inſtruit: ꝙ videlicet nocturno tempore quies preſtet̉ corpori: dietamen incipiente luceſcere a lecto ſomni etpigricie eſt ſurgendū: ẜm illud Rom̄. xiij.Nox p̄ceſſit: dies autē appro. abijciamꝰ gͦopera tenebraꝝ. Nam poſt quieteꝫ noctisſurgendū eſt ad oꝑa laboris: ſed poſt noctem culpe illuceſcente die gratie ſurgēdūeſt ad opera penitētie: ad que quidē prelatus vel p̄dicator triplici bombo .i. triplicimodo debet alios excitare: ſcꝫ exhortationis verbo: cōuerſatiōis exemplo: ⁊ etiamorōnis ſuffragio: ẜm illud. j. Timo. iiij. Exemplum eſto fideliū in verbo: in cōuerſation: in charitate. Adueſperaſcente vero .i.adueniente nocturno tꝑe vel tenebroſa tētatione debet ſe ad domū recolligere: ſiuecorporalē vt quieſcat ⁊ honeſtius maneat:ſiue ad domū mentis ne eū hoſtis tentansforis vagantē capiat: ibiqꝫ debet ſtreperevel legēdo vl̓ orādo vl̓ peccata cōfitendo ⁊alia huiuſmōi faciendo: quouſqꝫ tentatione repulſa tempꝰ quietis adueniat. Ꝙ autem audito ſigno aut tumultū ceſſant: religioſos admonet clauſtrales: vt quietis tēpore vel audito ſigno ad hoc ſtatuto ſuuꝫſilentiū teneant: ita vt volentes quieſcerevel orare tumultū ſuo nō impediant. ¶ Itēapes locū frigidū querūt in eſtate ⁊ calidūin hyeme: docētes bonos tempore ꝓſperitatis refrigerio ſe tueri humilitatis: et tempore aduerſitatis calore ſe defendere chatis: qꝛ charitas patiēs eſt. ¶ Item apes inueniuntur prudētes reſpectu opeꝝ. ¶ Primo qͣꝫtum ad materiā: qꝛ ex floribꝰ recentibus materiā colligunt: ex qua mella et ceram colligunt ⁊ conficiūt: ⁊ qn̄ flores vicini cōſumpti ſunt: ſpeculatores mittunt adalia paſcua reqͥrenda: et ſi eas nox apprehendat ſupine excubant vt alas ſuas a rore ⁊ a pluuia ꝓtegant: ⁊ facto mane abſqꝫimpedimēto volare valeant. Quaſi ergoflores naſcentes in arboribus ſunt affectiones bone creſcētes in cordibus: ex qͥbus