quartusLiber
humilē ac ſublimē. Secundus defectuseſt ꝙ tal̓ amicitia nō eſt fidel̓. Nā ſic̄ dicitIſid̓. in. iij. li. de ſūmo bono nō ſūt fidelesin amicitia qͦs munꝰ nō gr̄a copulat: nā cito deſerūt niſi ſemꝑ acceperīt. dilectio enīq̄ munere cōglutinat̉: eo ſuſpēſo diſſoluit̉.¶ Tertiꝰ defectꝰ ē: qꝛ tal̓ amicitia nō eſt firma nec ꝑmāſura diu. Un̄ Tulliꝰ ī li. ſuo deamicitia. Si vtilitas amicitias ꝯglutinaret eadē cōmutata diſſolueret: ſꝫ qꝛ naturamutari nō pōt: idcirco vere amicitie ſempiterne ſūt. Prou̓. .xvij. Omni tempore diIX.ligit qͥ amicus eſt. ¶ Ca.Uaricia reddithoīeſ īſociales ⁊ crudeleſ n̄ ſolūXad extraneos: ſꝫ ēt ad ſuos domeſticos. Cuiꝰ rei exēplū apparet ī auibꝰp̄de: ī qͥbꝰ repn̄tant̉ auari affectu vel effectu rapaces. Oēs enī tales aues: vt dicitAriſto. ij. de anīalibꝰ ſolitudinē diligūt ⁊cū aliqͦ ſocioꝝ habitare nō poſſunt. Nā ſicut charitas q̄rit cōicatione et ſocietatem:ita cupiditas appetit ſolitudinē ⁊ ꝓprietatem. Vult eī cupidꝰ ſolus habere ⁊ iō ſuſpectū habet cuꝫ ſocio mane̓. Un̄ poſſeſſiotꝑaliū ē mat̓ diſſenſionū: ꝓpt̓ qd̓ de Abraam ⁊ Loth. Gen̄. xiij. d̓r ꝙ erat ſubſtantiaeoꝝ multa ⁊ nō quibāt habitare cōit̓. Un̄facta ē rixa inter paſtores Abraā ⁊ Loth.Itē tales aues p̄de vt idē diē pullos ſuos poſtqͣꝫ volare pn̄t a ſe pellūt ⁊ ſecū viuere nō ꝑmittūt: qꝛ .ſ. pleruqꝫ auari etiamſuos domeſticos ⁊ filios abijciūt ⁊ graueſibi reputāt ſi eis expenſas debitas impēdant ¶ Itē auari aſſimilant̉ gryphibus qͥcuſtodint mōtes in qͥbus gēme p̄cioſe ſūt:nec eas inde auferri ꝑmittūt: vt dic̄ Iſid̓.et propt̓ hāc cauſā rarus ē illuc hominuꝫacceſſus. Nā viuos hoīes deglutiūt ⁊ eqͥtem armatū cū equo rapiūt: ſed tn̄ de gemmis illis qͣs ita acerrime cuſtodiūt: ipſi ꝓſe nullā vtilitatē ſumūt. Sic ſimilit̓ eſt deauaris quibuſdā theſauros ita cupide cuſtodiūt: vt ſi qͥs eis vl̓ modicū qͥd aufert:ipſum ſi poſſent viuū deglutirent. Ad tales diuites pauꝑes hoīes accedere nō paſſunt: qꝛ turpiter eos repellunt: ⁊ iō timētpauperes accedere ad eos. Uerūtn̄ ipſi dehis que ſic tenaciter poſſident etiam ꝓ ſeexpendere nō audent: ſed alij poſt eos deilloruꝫ diuitijs gaudēt. Psͣ. xxxviij. The
ſauricat et ignorat cui congregabit ea. EtEcc̄s. v. Qui amat diuitiaſ fructuꝫ nō capiet ex eis. ¶ Itē auarus qͥ in diuitijs appetitus ſui ſatietatē q̄rit: eſt porco marinoſimilis. Nā piſcis ille marinus qͥ porcusdicitur: ſicut Iſidorus dicit more terreſtrꝭporci arenā fodit ⁊ in ea cibū ſuum ⁊ ſatietatem querit. Quia igit̉ oē aurum tanqͣꝫarena eſt exigua: vt d̓r Sapiē. vij. Auarquiſqꝫ dū in auro vel argento ſatietatē q̄rit: quaſi porcus ī arena cibū quo repleripoſſit effodit. cū tn̄ ſcriptū ſit Ecc̄s. v. Auarus nō implebit̉ pecunia. ¶ Ca.Taſphematesdeum vel ſanctos ſil̓ies ſūt cornicibus. Nā cornix aquilā ⁊ alias aues p̄de quas tangere formidat garritu ſuo infeſtat: ſed aliquādo nō lucruꝫ inde reportat: qꝛ poſt ſimulationē longā eāꝑcutit ⁊ occidit. Sic etiā blaſphemi nepharij deum ⁊ ſanctos quos factis nō poſſuntledere: maledictis nitūtur impetere quosaquila .i. deus ſiue xp̄s poſtqͣꝫ diu eoruminſaniā ꝑ patientiā tolerauit eos nonnunqͣꝫ in corꝑe monſtruoſis infirmitatibꝰ ꝑcutit: ſed tandem ſi nō penitēt eterne mortꝭſupplicio eoſdē affligit. Et nota ſicut dicitquedam Gloſa ſuꝑ Eſa. xviij. Omne peccatum blaſphemie cōparatū leuiꝰ eſt. Un̄blaſphemia etiā ex ſurreptione ⁊ abſqꝫ deliberatiōe prolata poteſt eſſe peccatū mortale: qͣꝫuis aliquando poteſt eſſe veniale.Nam cum aliqui ſubito ex aliqua paſſiōein verba inimaginatiua prorumpit quorūſignificationem non conſiderat: tunc ē veniale peccatum: ſed quando aduertit hoceſſe blaſphemiam conſiderans ſignificataverborum: tunc non excuſatur a peccatomortali: ſicut ille qui ex ſubito motu aliquem occidit iuxta ſedentem.XI¶ Capitulum:Oni ac virtuoſiviri aſſimilātur apibus quo adtria. ¶ Primo qͦ ad innocentiā.Nam apes dicte ſunt eo ꝙ ſine pedibꝰ naſcunt̉. Boni viri gͦ quiqꝫ recte ſunt ſimiles aꝑibus qui ſunt ſine illis pedibus: deuibus ſcriptum eſt. Prouer j. Pedes lilorum ad malum currunt. Sunt enim pedes anime peccatricis quibus ad malum