Libertertius
cit ⁊ vno matureſcēte ſtatī orit̉alt̓: vn̄ ficꝰ ēdicta a fecūditate: Sic q̄dā ſūt oꝑa q̄ hōex neceſſitate p̄cepti ꝑ ſingl̓os ānos faceretenet̉: q̄dā qͥdē ſaltē ſemel om̄i anno. ſicutꝯfiteri in qͣdrageſima ⁊ cōicare in paſcha.Hoc eī eſt p̄ceptū eccl̓ie: ⁊ ſi pluries hͦ fecerit aliqͥs meliꝰ faceret qͣꝫuis ex p̄cepto nōteneat̉. Quedā vero tenet̉ qͥs facere pluries in anno: ſicut ieiunare ⁊ ſeruare ieiunia ab eccleſia inſtituta q̄ in anno pluriesoccurrūt: ſicut qͣdrageſima ⁊ qͦrūdā ſctōꝝſiue feſtiuitatū vigilie: ⁊ ieiunia qͣttuor tēporū q̄ quater in anno occurrūt. Quedāalia ſūt q̄ hō debet facere qͦtidie: vt elemoſyne ⁊ oratiōes ⁊ hmōi. Et ī talibꝰ vno bono oꝑe facto ⁊ cōpleto: ſtatī deberet hō cogitare de alio faciēdo: qꝛ in via dei nō progredi: regrēdi ē vt dicit Bern̄. Apl̓s Coloẜ. j. Fructificātes ⁊ creſcētes ⁊c̄.LXXVI¶ Capitulū:Actus laſciuiet diſſoluti ꝯcupiſcētiā excitantet inflāmāt. Vn̄ aſſimilant̉ vrtice q̄ cū ſit nature ignee ⁊ feruide: ē ſe tangentiū vrtiua. Talis gͦ eſt caro humana q̄ſemꝑ ſecū portat ignē ꝯcupiſcētie. Un̄ noſine ꝑiculo tāgit̉. ꝓpter qd̓ vt refert Grego. in li. dial̓. dixit qͥdā ſanctꝰ hō infirmuset qͣſi in extremis poſitꝰ mulieri ip̄m tā gēti: Ml̓ier tolle palmā qꝛ adhuc igniculusviuit. Et nota ꝙ dicūt doctores: ꝙ lꝫ tactꝰ⁊ oſcula āplexus ⁊ hmōi poſſint bono aīofieri ⁊ ſine pctō .ſ. ꝓpter ꝯſuetudinē pr̄ievel ꝓpter aliquā neceſſitatē aut rōnabilēcauſā: tn̄ qn̄ fiūt ex libidine .i. ꝓpt̓ delectationē carnis ſūt pctā mortalia. Quia nonſolū conſenſus in actū luxurie illicitū velcuiuſcūqꝫ alteriꝰ pctī mortal̓ ē mortale peccatū: ſed etiā cōſenſus in delectationē ip̄iꝰpctī mortal̓ ē mortale pctm̄: Eccī. xiij. Quitetigerit picē coinqͥnabit̉ ab ea. Hec enimpix ē caro ml̓ieris inflāmabilis ⁊ inflamLXXVII¶ Capl̓m:mans.Inior dei aſſimilat̉ feniculo. ¶ Prīo ꝓpt̓ ꝟtutē apertiuā: qꝛ feniculꝰ vt dic̄Pla. h̓ab et virtutē diureticā ⁊ aꝑtiuam.Sil̓r timor dei aꝑit viā amori. Un̄ dic̄ Augu. ꝙ timor introducit amorē ſic̄ ſeta ī coriū calcificis introducit filū. ¶ Secūdo qꝛ
habet virtutē inciſiuā .ſ. ex ſubtilitate ſubſtantie ſue ⁊ ſuis qͣlitatibus: vt d̓r ī Pro.Sil̓r timor dei incidit vinculū affectꝰ amoris mūdi Nā ſic̄ dic̄ Ioh̓es Caſſia. ī li de īſtitutis monachoꝝ. De timore dei naſcit̉.cōpunctio ſalutaris: ⁊ de cōpūctiōe cordiſabrenū ciatio .i. nuditas ⁊ ꝯtemptus oīmfacultatū. ¶ Tertio ꝓpter virtutē renouatiuā: qꝛ fenicl̓i guſtū vt fert̉ ſepētes oēꝫſenectute deponūt. Sic hō dei timore compunctus ſenectutē nō tꝑis ſed peccati perconfeſſionē annuatim deponit. Quia ſaltē ſemel in anno vt ſupra dictū fuit tenet̉hō ex p̄cepto eccl̓ie ꝯfiteri. Eccī .j. Timordn̄i expellit pctm̄. ¶ Quarto ꝓpter ꝟtutē illuminatiuā: qꝛ etiā feniculi guſtu ipſiſerpentes caliginē oculoꝝ detergūt. Plinius dic̄. Un̄ ⁊ hoīm intellectū ⁊ caliginēoculoꝝ dicunt ex eo maxime releuari. ⁊ iōex eiꝰ lucco fit collyriū ocul̓ valde aptum.Sil̓r timor dn̄i oculos mētꝭ purificat ⁊ caliginē ſuꝑbie fugat. ⁊ lumine vere ſapientie mētem illuſtrat: ⁊ iō d̓r Iob .xxviij. ꝙtimor dn̄i ipſa eſt ſapientia ⁊cͣ. ¶ Quītoꝓpter virtutē defenſiuā. Quia ſemē feniculi cū vino potatū valet ꝯͣ morſus ſerpentū ⁊ ꝯͣ ictus ſcorpionū: ⁊ radix eiꝰ cocta cūvino canis morſū ſedat. Hec eī oīa oꝑat̉ feniculꝰ hortēſis. ⁊ adhuc fortiꝰ oꝑat̉ fenicūlus agreſtis. Sil̓r tīor dei ⁊ precipue agreſtis .i. fortis reſiſtit morſibꝰ ſerpentū .i. tentationibꝰ diabolicis. ¶ Itē ictibus ſcorpionū .i. motibꝰ carnaliū tetationū q̄ an̄ delectant ⁊ retro cruciant ſic̄ ſcorpio an̄ palpādo īcedit: ſed retro cauda ferit: vt dic̄ Grego ¶ Itē morſibus canis .i. tētatōibꝰ mūdi biandientis vel ꝑſequētis. Quia caniſaliqͥbus cauda blandit̉: aliqͥbꝰ vero latratet eos morſibus ledere molit̉. Un̄ Grego.dicit: ꝙ in via dei timor fortitudinē gignitſ. ꝯͣ carnē diabolū ⁊ mūdū. Ca. LXXVIIIRibulatio aſſimilatur celidonie q̄ ē herba cuius ſucco oculi irundinū ſtercore leſi ad ſtatū pͥſtinū reuertunt̉: vt Iſid̓.⁊ Pliniꝰ dicūt. Sil̓r vt dic̄ Grego. oculosqͦs culpa claudit pena aꝑit. Item tribulatio nō nocet ſe humilianti: ſꝫ potius eū exaltat. Cuiꝰ exēplū apparet in ficu egyptiaca cuiꝰ lignū in aqͣ miſſū ꝯͣ naturā aliaꝝ ficuū mox fūdū petit: ⁊ poſtqͣꝫ fuerit aqͣ ple