Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
142r
Einzelbild herunterladen
 

De vegetabilibus plantis

Criptura ſacranutrit nos ī ꝟbis edificat inexēplis purificat ī memorijs.Un̄ ip̄a aſſimilat̉ fago: cuiꝰ glādes ſt̓ exteriꝰ triāgule: leni cortici īcluſe: ſt̓ dulceſnutribiles. Un̄ de eis hoīes antiqͥtꝰ viuehāt. Sic ſacre ſcripture ꝟba ſūt triangularia inqͣntū inſtruūt nos de fide beatiſſimetrinitatis. Vel inquātū nos de tribustutibꝰ theologicis informāt. Uel qꝛ continent ſub lr̄a triplicē ſenſū myſticū .ſ. ānagogicū: allegor cum tropologicum ſiuemoralē. Et ſūt ſpūales ſacre ſcripture ītelligentie ſub leni cortice .i. ſub facili lr̄a intercluſe. ſūt dulces valde: ẜm illd̓ Psͣ.cxviij. Ꝙͣdulcia faucibus meis eloquiatua ſuꝑ melori meo. Et ſūt ſpūs nutritiuei. ſpūalis vite ꝯſeruatiue: Math̓. iiij. Nonin ſolo pane viuit: ſꝫ in om̄i ꝟbo qd̓cedit ab ore dei. Un̄ Moyſes in mōte quadraginta diebꝰ iſto ſolo cibo ꝑmanſit .ſ.allocutiōis diuine ſine aliqͦ corꝑali cibo:ſimilit̓ alij antiqͥ patres cibo ſpūali alitiſunt. Ite fagus ē arbor edificijs aſſeribus valde apta. Sic ex ſacra ſcriptura trahunt̉ aſſeres .ſ. ſanctoꝝ patꝝ exēpla: exbus cōſtruūt̉ ſpūaliū ꝟtutū optimā edificia Itē fagus ē arbor cuiꝰ ſubſtātia pura a vermibus corroſa ē arti vitree valde neceſſaria: qꝛ ex eiꝰ cineribꝰ alijs adiunctis vitrū maxime fit. Cinis aūt fagi ēmemoria mortis ad quā nos ſacra ſcpͥtura inducit. ex fit vitrū puritatꝭ. Et huiuſmodi memoria hoīem a pctōrū ſordibꝰpreſeruat: ẜm illud Eccī. vij. Memorarenouiſſima tua ī eternū peccabis Itēſacre ſcpͥture doctrīa aſſimilat̉ nūci. Quiafructus nucis vt dic̄ Iſid̓. tantā vim habet vt miſſus inter fungos cibos venenoſos quicqͥd in eis ē virulentū effundatrapiat extiguat. Sic ſacra ſcpͥtura qͥcqͥdē virulētū vl̓ noxiū ī hūanis diſciplinis ſiue ſciēcijs corrigit ꝯdēnat. Un̄ de ip̄a ſacra ſcpͥtura dic̄ Augꝰ. ij. li. de doc trīa xp̄iana: qͥcqͥd didicerit ſi noxiū ē ibi damnat̉ ſi vtile ibi īuēit̉: Itē ſacra ſcpͥtura aſſimilat̉: auellane Prrio rōne cōitatꝭ: qꝛ ſic̄dic̄ Iſid̓. Ex eo ī publico loco qͣſi ī ſiluaorit̉ ab oībꝰ euellit̉: auellana vocat̉.Sil̓it̓ ſacra ſcpͥtura ita publice cōit̓ docet̉vt ab oībꝰ ꝑticipari hēri poſſit. Un̄ p̄ci-

cipuꝰ eiꝰ auctor doctor xp̄s diſcipul̓ ſuisp̄cepit: Predicate euangeliū ⁊cͣ. Mar. xvj.Scūdo rōne difficultatꝭ etiā vtilitatꝭ.Quia auellane ſt̓ qͥdē ad digerēdū dure:ſꝫ ſi ſūt bn̄ digeſte ml̓tū ſūt nutritiue. Sil̓rſentētie myſtice ſacre ſcpͥture lꝫ ſint ad digerēdū dure .l. difficiles: tn̄ bn̄ ītellecte vl̓expoſite ſūt ſpūs mirabil̓r nutritiue. ꝓpt̓qd̓ dic̄ dn̄s: Matth̓. iiij. vt. allegatū ē: in ſolo pane viuit ⁊cͣ. Tertio rōneobſeruabilitatꝭ: qꝛ auellane ſi exterioripellicula fuerīt māducate ſt̓ nociue: qꝛ ml̓te inflatōis ſūt generatiue: ſūt a pellicula ſpoliāde. Sic q̄dā ſūt ī ſacra ſcptura ſi ẜm exteriorē pelliculā .i. ẜꝫ lr̄aꝫ fuerītobſeruata: ꝓdeſſēt obſeruātibꝰ: ſꝫ pl̓imūnocerēt: ſic̄ cerimōialia figuralia veterislegꝭ lꝫ ad lr̄aꝫ obẜuare: qꝛ eoꝝ ꝟitaſquā figurabāt īpleta ē xp̄m. Un̄ Apl̓sij. Cori. iij. dic̄: Obſeruāda ſunt lr̄a ſedſpū: qꝛ lr̄a occidit: ſpūs aūt viuificat:detrahēda abijciēda ē ab hmōi exteriorpellicula .i. ſenſus lr̄e exterior accipiēdꝰeſt ſenſus meſticꝰ interior. Ca. LXXIIIIO cietas ſct̄orūviroꝝ ml̓tū qn̄qꝫ ꝓdeſt hoī pctōri. Cuiꝰ exēplū apꝑet ī oleaſtro ē ſilueſtris olea ſic dcā: eo olle ſit ſimillima: lꝫ eiꝰ folia magꝭ lata. e arbor īcultaſteril̓ amara. Sꝫ ſi ramꝰ eiꝰ oliue inſertꝰfuerit mutat radicꝭ .i. ī ꝓpriā ſuā ꝯu̓titlitatē. Quaſi āt oleaſter pctōr ē lꝫ innat̉a ſiue ī hypocriſis figura ſit ſil̓is viroiuſto: tn̄ ī vita vl̓ aīa: qꝛ ē īcultꝰ verāpnīaꝫ ſteril̓ ad oꝑa meritoria amarꝰ inꝯſcīa. Si tn̄ īſerat̉ oliue .i. ſi ſctō viro ſocietur: mutabit̉ vis radicꝰ .i. affectꝰ cordis: etꝯuertet̉ ꝟbiſ exēpliſ illiꝰ trahet̉ ad vitāꝯſil̓eꝫ: Apl̓s. Ro. xj. Tu āt oleaſter eēsinſertus es in illis ⁊cͣ. Seneca. ī epl̓a. Nulla res magꝭ anīos induit honeſtos ī prauum inclinabiles reuocat ad rectū qͣꝫ bonorū viroꝝ ꝯuerſatio. Paulatī enī deſcēdit vim p̄ceptoꝝ obtinet: frequent̓ aſpicifrequenter audiri. Ca. LXXVQualis nodꝫ vacare ocio: ſꝫ vno bono oꝑecōpleto dꝫ ad alid̓ ſe ꝑare: cuiusexēplū apꝑet ī ficū p̄cipue egyptiaca. Eſtęī ficꝰ illa arbor ſingl̓os ānoſ fructū fa