Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
143r
Einzelbild herunterladen
 

De vegetabilibus plantis

num: vn̄ magꝭ deberet eſſe ponderoſū tūcredit ad ſummū: vt dic̄ Augꝰ. Sil̓r poſitus in aqͣ tribulatōis: ſi fundū petierit .i.ſi ꝓfūde ſe humiliauerit reſtituet̉ ad ſummum gradū: etiā interdū tal̓ exaltat̉ adſummū. Un̄ de xp̄o d̓r. Philip. ij. humiliauit ſe ip̄ꝫ factꝰ obedīes pr̄i vſqꝫ ad mortem: mortē aūt crucis: ꝓpt̓ qd̓ deꝰ exaltauit illū ⁊cͣ. Itē tribulatiōis flagellumaꝑiat oculos cordis: vt ē ſupra dictū eo tollat cecitatē inductā pctm̄: pꝫ etiālactuce a qͥbuſdā erarchea d̓r ſil̓itud inēet exēplū. Hmōi lactucē folia ſūt breuiaet rotunda: cuiꝰ ſuccuꝫ accipitres herbamſcalpēdo extrahūt: tangentes eo oculoscecitatē diſcutiūt ſeneſcūt. Succꝰ lactuce talis eſt acerbitaſ tribulatiōis: ſcꝫcecitatē accipitrū .i. hoīm pctōꝝ p̄cipuetyrannoꝝ fugat. Un̄ tribulatio figurata ēin illo piſcē. Tob̓. vj. cuius fel .i. amaritudo valet ad inungēdos oculos: Apoc̄. iij.Collyrio .i. tribulatiōiſ aſꝑitate inūge oculos tuos vt videas Itē amaritudo tribulatiōis cauſat dulcedinē ꝯſolatōis cuiꝰ exēplū apparet ī radice: qꝛ qn̄qꝫ amara radixdulcē fructū ꝓducit: ſic̄ in vite oliua natura on̄dit: in qͥbꝰ ꝯſil̓ibꝰ amaritudo radicalis humorꝭ digerit̉ dulceſcit beneficio aeris calorꝭ celeſtis materiā penetrātis. Sic dolor cordis vel tribulatiōis bn̄ficio aeris circūſtātis .i. alicuiꝰ boni viri velangeli aſſiſtētis: bn̄ficio gr̄e celeſtis anima ip̄aꝫ tribulationē purgātis: vertit̉ īmagnā dulcedinē ꝯſolatiōiſ. Psͣ. xciij. Secundū multitudinē doloꝝ in corde meoſolatiōes tue letificauerūt aīaꝫ meā Itētribulatio aſſimilat̉ rhāno: lcꝫ ſit arbormulte amaritudinis: in radice̓ ī folijset in ramis: multū tn̄ ē medicinal̓. Naꝫ exſucco radicis medicamētū fit: oculos claros reddens: ſemē etiā ſecundinas ex vtero trahit. Sic tribulatio licet ſit amara: etin radice cordis ad cōſiderādū in folijs.i. in verbis ad audiendū: in ramis .i. infactis ad tolerandū: tn̄ medicinal̓ ē ꝯtrapcta: p̄cipue qꝛ oculos cordis clarificatvt. dictū ē: qd̓ p̄cipue radix rhāni fac̄. i.cōſideratio cauſe ip̄ius tribulationis .ſ.aliqͥs ꝯſideret reputet ſe pati ꝓpter peccata ſua manifeſta vl̓ occulta Iteꝫ deuotio mētis ſecundinas .i. delectatiōes concupiſcentias voluptatū educit: qꝛ malicia

vniꝰ hore obliuionē facit luxurie: vt dicit̉.Eccī. x Itē tribulatio humil̓r portata aſſimilat̉ rute. pͥmo qꝛ ruta habet vim purgatiuā: purgat em̄ īmundiciā matricis etinde fetū mortuū educ̄. Sic tribulatio duꝫhominē ad penitētiā humiliat: īmūdiciaꝫmētis purificat: inde ꝟtute pnīe mortalepctm̄ euacuat. Vnde Augꝰ. ſuꝑ Psͣ. dic̄ flagellū tribulatiōis excitat torpenteꝫ:humiliat ſuꝑbientē: purgat penitētē: coronat innocentē. Secūdo qꝛ ruta habꝫvirtutem illuminatiuā .ſ. qꝛ ruta cruda comeſta viſū acuit: ſic etiam tribulatis acuitviſum mentis: quia intellectū tribuit: Eſaxxviij. Tātummō vexatio dabit intellectū. Tertio: qꝛ ruta habet vim mortificatiuā: dn̄t enī mulieres grauide ab eſu rute abſtinere: qꝛ fetū occidit ī vētre. Quaſiaūt fetus ī ventre eſt pctm̄ cōceptū qd̓ tribulatiōis vis penitus extinguit: Eccī. iij.Ignē ardentē .i. incentiuū peccandi extinguit aqua .ſ. tribulationis. Quarto qꝛruta habet vim ſerpentū bufonū expulſi: vn̄ debet plātari ī hortis: qꝛ ab eisvenenoſū depellit: debet iuxta ſaluiamplantari: qꝛ ſerpentes diligunt bufoneſ. Per ſaluiā calidā humidā appeti intellige ſenſitiuū ſenſualitas noīat̉.Serpentes autē ſūt motꝰ in ordinati paſſiones ꝟtutis iraſcibilis. bufones ꝟo ſūtpaſſiones cōcupiſcibiles: hec oīa in ſaluia fouent̉ qꝛ oēs hmōi motꝰ in ſenſualitate nutriunt̉. Sed hec oīa repͥmit ruta: id ētribulatio humil̓r portata. bufones .i.ꝯcupiſcibiles paſſiones: puta gaudiū delectationē: hmōi extinguit vis tribulationis. Sed ſerpētes .i. motus iraſcibilis:puta odiū irā hmōi repͥmit vis patiētie humilitatꝭ. Math̓ .xvj. Serpētes tollēt: Capitulum:LXXIXErDum Dei aſſimilatur ſemini: ẜm illud: Luvce. viij. Semen eſt verbum dei.Prīo ꝓpter ꝟtutē attractiuā: qꝛ ſic̄ ſe attrahit ad ſe humorē terre: ita verbūdei attrahit affectionē aīe. Et ſic attrahebatur Dauid dicēs. Psͣ. cxviij. Ꝙͣdulciafaucibꝰ meis. ⁊cͣ. Et Petrꝰ dicēs. Ioh̓ .vj.Dn̄e ad quē ibimꝰ? verba vite eterne habēs. Secūdo ꝓpter virtutē mundificati. Propter ſemē terra mūdat̉: ipſuꝫ

x 3