Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
131v
Einzelbild herunterladen
 

Libertertius

latur cappari. Prīo qꝛ capparis vt dicitDiaſc̄. ē herba ſpinoſa. Et hͦ cōpetit patiētie rōne materie. Nā materia patiētie ſuntſpine .i. pūctiōes tribulationū ⁊ aduerſitatū: Ro. v. Tribulatio patiētiā oꝑat̉ Secūdo qꝛ eſt herba frōdoſa ſuꝑ terrā expanſa. Hoc cōpetit patiētie: q̄ nō eſt in celo vbinulla moleſtia. nec ſub terra .i. in infernovbi pena inuolūtaria ⁊ īfructuoſa: ſꝫ tm̄ ſuꝑ terrā vbi tribulatiōes abūdāt vires ſuaſ extēdit: qꝛ tm̄ ſuꝑ terrā tribulatiōes ſūtad virtutis exercitiū ⁊ ad laboris p̄miū: ⁊hoc eſt ꝑ patientiā ſine qua tribulationesnec ad virtutē nec ad meritū ꝑtinēt. Et iōBern̄. dicit in quodā ſermōe. In hͦ mūdoqͣſi in cāpo certamīſ poſiti ſumꝰ: ⁊ qͥ ibi dolores ⁊ plagas aut tribulatiōes nō ſuſceperit: in futuro inglorioſus apparebit. ⁊ Petrus rauen. dic̄ in qͣdā epl̓a ꝙ oīs cordis ⁊corꝑis virtꝰ circa meritū ⁊ fructū ſalutᶻ eſtſine ꝯdimēto patiētie. Tertio qꝛ ē herbavnctuoſa: eſt eī vnctiōe plena. Qd̓ cōpetitpatiētie ꝓpt̓ vnctionē gr̄e quā ꝯtinet quaom̄e durū mollit̉. vn̄ etiā vnctio capparꝭ dicit̉ virtutē ſplenis ſua virtute ſuꝑ oīa iuuare. Itē hac vnctiōe omnis dolor lenigatur. In cuiꝰ exemplū capparis dolorē dentiū d̓r mitigare. Hec etiā ē q̄ īuidoꝝ detrahētiū ⁊ mordētiū neqͥtiā d̓r ſedare. In cuiꝰſignū ſuccꝰ capparis auriū vermes necat.Hec etiā eſt virtꝰ .ſ. patiētia: ex qͣ cibꝰ aīe ⁊medicina p̄parat̉. Medicina enī eſt qͣ animi affectꝰ purgat̉ ⁊ rectificat̉. Naꝫ florescapparis poſtqͣꝫ ſūt aꝑti habēt virtutē digerēdi humorē in ore ſtomachi exiſtenteꝫ:qꝛ .ſ. tribulatiōeſ pn̄tes virtute patiētie humorē .i. affectū mūdanū digerunt ⁊ in affectū dei ꝯuertūt. Itē ip̄a ē cibꝰ vel ſalſa quoguſtꝰ mētis ꝯfortat̉ ⁊ excitat̉ ad appetitūſpūaliū ⁊ celeſtiuꝫ bonoꝝ. In cuiꝰ ſignumidē flores habēt virtutē appetitū excitādi?vt d̓r a Platōe. Et hinc ē ꝙ deſideria ſctōrū in ip̄is tribulatiōibꝰ creſcūt: ⁊ eoꝝ appetitꝰ magꝭ accēdit̉ circa eterna qn̄ eos atterūt tꝑalia flagella. Et iō dic̄ Greg. in. xxvj.libro Mora. ꝙ electoꝝ mētes eternitatꝭ p̄mia p̄ſtolātes: vires ex adu̓ſitatibꝰ ſumūt.qꝛ creſcēte pugna glorioſiorē ſibi nō ambigūt manere victoriaꝫ. Electoꝝ gͦ deſideriadū p̄mūt̉ aduerſitate ꝓficiūt. ſic̄ ignis flatu p̄mit̉ vt creſcat. ⁊ vn̄ qͣſi extīgui credit̉ īde roborat̉. Itē patiētia aſſimilat̉ ilici: ⁊

pͥmo rōne radicalitatꝭ. Nā ilex ē ſpēſquercus q̄ eſt arbor groſſe ⁊ ꝓfūde radicꝭ. hecradix ⁊ groſſa ⁊ ꝓfūda patiētie eſt charitas. vn̄ dicit Apl̓s ꝙ charitas eſt patienſꝫqꝛ patientē efficit. Et iō ſic̄ arbor ꝯtra vētūfirmat̉ ꝑ radicē: ita patiētia ꝯtra iniurie īpetū firmat̉ ꝑ charitatē. Et ꝓpterea dicebat Apl̓s Ephe. iij. In charitate radicati⁊ fūdati. vn̄ nō eſt patiētia ſine charitate:ſic̄ nec arbor ſine radice. Greg. ſuꝑ Ecech̓.Homel̓. vij. Patiētia vera ē q̄ ⁊ ip̄m amatquē portat. Nā tolerare ⁊ odiſſe nō ē virtꝰmāſuetudīs: ſꝫ velamentū furorꝭ Scd̓orōne fecūditatis. Eſt enī arbor glādifera:⁊ huiꝰ arborꝭ fructū antiqͥ habuerūt in cibū anteqͣꝫ haberēt frumēti vſū. Sic patiētia ml̓tū ē fructuoſa ⁊ magni meriti. ⁊ multū viguit in antiqͥs: vt ptꝫ ī Iob ⁊ Tobia⁊ ml̓tꝭ alijs. vn̄ Iudith. viij. Oēs qͥ placuerūt deo ꝑ multas tribulatiōes trāſierūt fideles. Tertio rōne vmbroſitatis: qꝛ llexhꝫ vmbrā iocūdā. Similiter patiētia grata vmbrā .i. refrigeriū ī eſtu tribulationuꝫp̄ſtat. ꝓpter qd̓ d̓r Eccī. lj. In medio ignisnō ſū eſtuata. Caſſio. ſuꝑ Psͣ. Patientiareligioſi viri eſt laboꝝ ac doloꝝ oīm ſpe futuraꝝ rerum ⁊ amore dn̄i grata tolerātia.Quarto rōne ſoliditatꝭ: qꝛ ilex ē ſolidiſſimi ligni ⁊ duriſſimi corticꝭ. vn̄ in aqͥſ lignūeiꝰ eſt multū durabile ⁊ qͣſi īputribile. ⁊ iōdū ꝓfūde ſub aqͥs ponit̉: qͣſi in lapidis ſoliditatē ꝯuertit̉. ⁊ quanto ꝑ tꝑa lōgiora inlocis humidis immorat̉: tāto ampliꝰ īdurat̉. vn̄ ⁊ Tulliꝰ dicit ꝙ patiētia ē honeſtatis et vtilitatꝭ cā reꝝ ⁊ arduarū ⁊ difficilium volūtaria ac diuturna ꝑpeſſio. ⁊ ideopoſſet ad patiētem referri qd̓ d̓r Iob .xlj.Cor eiꝰ indurabit̉ qͣſi lapis: ⁊ ꝯſtringet̉ qͣſi malleatoris incus Ca. LIAuper ſpū aſſimilat̉ abieti. Primo qꝛ abiesip̄a ſublimit̓ augmētat̉. vn̄ ẜm Iſid̓. dicit̉abies ab eūdo: eo ꝙ p̄ ceterꝭ arboribꝰ ī altū eūdo porrigit̉. Eſt eī exꝑs terreſtrꝭ hūo.ris: ⁊ iō arbor ē leuis. vn̄ ẜm Ariſto. qꝛ arbor ē ſubtil̓ hūorꝭ: iō calor eiꝰ natural̓ fortificatꝰ a calore ſolis hūiditatē illā ſurſū trahit: ⁊ cōuertēs illā in ſubſtantiam arborisarborē altā facit. Similit̓ ille qͥ eſt pauperſpū expers terreni amoris qͥ aīam grauatefficit̉ ſpūalit̓ leuis ad aſcēdēdū: ⁊ ſubtilis