¶ De vegetabilibus ⁊ plantis
Qui timet deum faciet bona. Et p̄cipue timor reuerētie ſiue filialis: qꝛ iſte eſt nobiliortimor qͥ poſſit eſſe in homine. Amor ꝟoad bene operādū fructificat: ita vt nūqͣꝫ ſitocioſus ſic̄ Grego. dic̄. ¶ Secūdo rōne defēſionis: qꝛ fructꝰ generatꝰ cooꝑculo foliorū defenditur. hoc cooꝑculū ē humilitas:q̄ bonorū opeꝝ fructū interdū abſcōdēdoꝯſeruat. ꝓpter qd̓ dn̄ſ dixit Mat. vj. Attēdite ne iuſticiā vr̄am faciatꝭ corā hoībꝰ vtvideamini ab eis. nota etiā ꝙ fructꝰ om̄esgeneralit̓ in loco ſicco meliꝰ ꝯſeruant̉: ⁊ inhumido citiꝰ corrūpunt̉. Sil̓r in humido.l. in mollicie delitiaꝝ bona oꝑa corrūpunt̉dū homīes in delitijs reſoluunt̉ ⁊ carnaleſefficiunt̉. In ſicco ꝟo abſtinētie meliꝰ conſeruant̉ ¶ Tertio rōne maturatiōis. maturatio enī fructꝰ a calore eſt. nā calore exteriore interiorē ꝯfortāte et humorē terreumdiſſoluente ⁊ digerēte fructꝰ: crudi fiūt maturi. Sic calor amorꝭ īterior aīe ꝯfortatꝰ abexteriori calore. vl̓ alicuiꝰ ꝟbi auditi. vl̓ alicuiꝰ exēpli vl̓ viſu alicuiꝰ hmōi taliū diſſoluto ſiue expulſo tīore vl̓ amore t̓reno ꝓducit fructꝰ oꝑū ad maturitatē .i. ad cōplemētū. Et nota ꝙ illi fructꝰ citiꝰ matureſcūt qͥaltius in ramoꝝ ſūmitatibꝰ creſcunt: eo ꝙradijs directiꝰ ſe opponūt. Sūmitates enīramoꝝ ſūt affectiōes cōtēplatiuoꝝ: qͥ quāto ſolis calore .i. chriſti a more directiꝰ accēdunt̉: tāto bōa oꝑa ſollicitiꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ operant̉. ¶ Itē nota ꝙ ſignū maturitatꝭ fructuum eſt mutatio coloris viridis in pallidūvel rubeū: ⁊ mutatio ſaporis inſipidi vl̓ amari in dulcē ⁊ guſtui ſuauē. Ip̄e etiam tactus diſcernit aliqn̄ inter fructꝰ ⁊ illū iudicat maturū: quē digitis cōpreſſū cedere inuenit: ⁊ qui mollē ſe eſſe oſtēdit vt dic̄ Iſaac in dietis ꝑticularibꝰ. Ex quibꝰ colligit̉ꝙ illi fructꝰ maturi ſūt .i. oꝑa cōpleta ⁊ ꝑfecta q̄ ſunt pallida .i. cū timore facta: Iobix. Uerebar oīa oꝑa mea ¶ Itē q̄ ſūt rubea.i. cū amoris feruore. ¶ Itē q̄ ſunt ſapida ⁊dulcia .i. cū deuotiōe ⁊ delectatiōe: nō cumaccidia et aggrauatiōe. ¶ Itē q̄ ſunt mitiaſiue mollia .i. cū māſuetudine facta: Eccī.iij. In māſuetudine oꝑa tua ꝑfice. ⁊ notaꝓut dic̄ Iſaac ibidē ꝙ fructꝰ dulces ſūt inqͣttuor qͣlitatibꝰ alios excedētes. Sūt eī tēperatiores: calidiores: ſuauiores ⁊ nutribiliores. Ex qͥbꝰ collige ꝙ oꝑa nr̄a tāto ſt̓deo dulciora qͣnto ſūt magꝭ tēꝑata ꝑ diſcre
tionē. calida ꝑ dilectionē: ſuauia ꝑ d̓uotionē: ⁊ nutribilia ꝑ ꝯfortationē. ¶ Quartooꝑa bōa aſſimilāt̉ fructibꝰ rōe ml̓tiplicationis. nā q̄dā plāte paucos: q̄dā ꝟo ml̓tosfructꝰ faciūt. Et iſta multitudo diu̓ſificat̉:qꝛ q̄dā fructificāt tm̄ ſemel ī āno: q̄dā ꝟopl̓ies: ſꝫ nō maturāt̉ fructꝰ vltī: ſꝫ remanētcrudi: eo ꝙ vicītate frigoris hyemal̓ calorad digerēdū nō ſuffic̄. vn̄ ſemel fructificar̄ꝑfecte magꝭ vtile ē ⁊ ꝯſonū plus nature.Itē q̄dā arbores ſt̓ fertiles oī āno ꝑ multa tꝑa. ꝓpt̓ abūdātiā calorꝭ ⁊ vnctuoſi humorꝭ ſic̄ ficꝰ. Et q̄dā fructificāt vno ⁊ qͥeſcūt alio vt oliue. Cuiꝰ rō ē: qꝛ ī āno qͥetꝭ pͥſtinū hūorē ꝑditū reparāt: quē in āno fructificatiōiſ ꝑdider̄t: ⁊ ſic ad fructificādū ſerenouāt: vt tꝑe qͥetꝭ ⁊ ſue refectiōis ml̓tosꝓducāt ramos ⁊ folia: lꝫ modicū fructū.Ꝙ gͦ q̄dā plāte paucos: q̄dā ml̓tos fructꝰfaciūt: ſigͣt ꝙ qͥdā hoīes ml̓ta bōa oꝑa faciunt ⁊ ml̓ta merita acqͥrūt. qͥdā ꝟo pauca:ꝙ ꝟo q̄dā pl̓ies ī āno ſꝫ īꝑfectiores: q̄daꝫꝟo ſemel ī āno tm̄ ſꝫ ꝑfectiores fructꝰ ꝓducūt: ſigͣt ꝙ meliꝰ ē facere oꝑa pauciora: ſꝫ ꝑfectiora qͣꝫ plura ⁊ defectiua: p̄cipue ſi d̓fectꝰ ſit ī fine oꝑis. ſic̄ ē ī fructibꝰ vltīs qͥ nōmaturāt̉. Ꝙ āt q̄dā aliqͦ tꝑe fructificāt etaliqͦ tꝑe qͥeſcūt a fructificatiōe: ſigͣt ꝙ qͥes ⁊ītermiſſio laborꝭ ꝯtinui: nec non recreatiomoderata ab oꝑibꝰ: p̄cipue exterioribꝰ eſtvtil̓ ⁊ nec̄aria: ſꝫ ꝙ plante ēt tꝑe qͦ qͥeſcūt afructu nō ſūt ꝓpterea oīno ocioſe. qꝛ ꝓducūt ramos ⁊ folia: ſignificat ꝙ reqͥes ſctōꝝviroꝝ ab exterioribꝰ ⁊ corꝑalibꝰ oꝑibꝰ n̄ ēꝓpt̓ hͦ ocioſa a ſpūalibꝰ oꝑibꝰ. Vacat igit̉ī eoꝝ oꝑibꝰ corpꝰ: ſꝫ nō eſt animꝰ ocioſus.vn̄ Seneca dic̄: Nō ſꝑ ī actu ſis: ſꝫ īterduꝫaīo tuo requiē dato: ſꝫ ip̄a reqͥes plena ſitſapīa ⁊ bōis cogitatiōibꝰ. Itē q̄dā arboreſſūt ī iuuētute fecūdiores: eo ꝙ plꝰ abūdātin caliditate ⁊ ſiccitate. Quedā ꝟo ſūt magis fecūde in ſenectute qͣꝫ in iuuentute: qꝛdū in iuuētute nimis abudāt in humiditate calor naturalis nō pōt eā digerē: ſꝫ in ſenectute minorata hūiditate fit bn̄ digeſtibilis ꝑ calorē. Et hoc in amygdalis ⁊ pirispatet. ſicut exemplificat Ariſto. Sic ⁊ qͥdāhoīes ad lr̄aꝫ in iuuēili etate meliores ſūt⁊ bona oꝑa plura faciūt qͣꝫ in ſenectute. qͥdā ꝟo ecōuerſo. Vel in iuuentute: id eſt inprincipio conuerſionis quidā feruentioreſ⁊ in bonis operibus ſollicitiores ſūt qͣꝫ ī ſe
p 4