¶ De vegetabilibus ⁊ plantis
mouent atqꝫ curāt. Nā ꝯtra ignorantiameſt ſacramētū ordinis. cuiꝰ vnā clauis ē ſcientia diſcernēdi. Cōtra cōcupiſcentiā ē ſacramentū cōiugij. contra infirmitatē valetꝯfirmatio. Cōtra maliciā vero valet euchariſtia: q̄ eſt ſacramētū charitatis q̄ ꝑ ſe opponit̉ malicie. Valent enī hec folia gratiead ſanandū generaliter omniū peccatorūvulnera: qꝛ ab originali ſanat baptiſmus:ab actuali mortali pēitētia: a vēiali extremavnctio: Apoc̄. xxij. Folia ligni ad ſanitatē gētiū. ¶ Quarto qꝛ cūcumer hꝫ ꝟtutēꝯfortandi qͥbꝰ animꝰ deficit: odore ſuccurrit. Sic gr̄a deficientibꝰ in tētatiōe vel tribulatiōe ſuccurrit. Hec enī eſt q̄ tribꝰ pueris in camino ardēti poſitis fecit mediumfornacis qͣſi ventū roris qͥ ipſiꝰ flāme calorem repreſſit: vt hr̄ Dan̄. iiij. Und̓ Apo. j.Corint. x. Fidel̓ deꝰ ē qͥ nō patiet̉ vos tētari ſupra id qd̓ poteſtis: ſed faciet etiā cū tētatione ꝓuentū: vt poſſitꝭ ſuſtinere. ¶ Iteꝫgratia dei aſſimilat diptanno: q̄ eſt herbaeijciens partū: cōſumēs venenū ⁊ excutiens ferrū. Nā primo quidē diptannꝰ habꝫvirtutē diſſoluēdi: attrahēdi ⁊ conſumēdivenenū. ¶ Item hanc herbam pͥmo cerueoſtenderūt. Nā eā māducant vt faciliꝰ pariant. ⁊ ſi ſagitta fuerīt ꝑcuſſe: querūt diptannū quo ferrū in vulnere inflictū excutiant: ſicut Baſi. ⁊ Ambro. dicūt. Similit̓gratia dei cōſumit venenuꝫ auaricie. Hecenī eſt venenū vt ſupra dictū eſt qd̓ ſua frigiditate calorē cordis .i. charitatem extinguit ¶ Item educit partū .i. expellit luxurie peccatū: quia partꝰ cōcipit̉ ex oꝑe luxurie. ¶ Item excutit ferrum: id eſt duriciam¶ Ca. XXVIIIſuperbie.Vle delitias nōg introduxit natura ſed voluptatis.culpa. Cniꝰ exēplū apparet ī quercū: qꝛ quercus d̓r a q̄rendo: eo ꝙ antiqͥ adeſum glandes quercꝰ querebāt. Et ſic ieiunium nō carnibꝰ aut delitijs: ſꝫ ſola glādeſoluebāt: vt dicit Boetiꝰ in li. de ꝯſolatione. Un̄ humanū genꝰ in tota pͥma etate fuit ſine carnibꝰ ⁊ delitijs varijs ciboꝝ: et iōmirandū eſt quō voluptas tm̄ creuit quea tanta parcitate īchoauit: Eccī. xxix. Initiū vite hoīs panis et aqua. ⁊ tn̄ hodie ſic̄Innocentiꝰ dicit de vilitate ꝯditiōis humane: Guloſis nō ſufficit fructꝰ arboꝝ: nō
grana leguminū: nō etiā radices herbaꝝ:nō piſces maris: nō beſtie terre: nō aues celi: ſed q̄runt̉ pigmēta: parātur aromata ⁊nutriunt̉ altilia: capiunt̉ obeſa q̄ ſtudioſeparant̉ ante cocos: q̄ laute p̄parant̉ officio miniſtroꝝ. Alius tundit ⁊ colat: aliusꝯfundit et cōficit: ſubſtantiā ꝯuertit in accidens: naturā mutat in famē vt ſaturitastrāſeat in eſuriē: reuocat appetitum ad irritandū gulā nō ad ſuſtentādū naturā: nonad neceſſitatē ſupplendā ſed ad auiditatēexplendā. ¶ Item gulę vitiuꝫ aſſimilat̉ coriandro ꝓpter qͥnqꝫ ¶ Primo qꝛ eiꝰ ſemēqd̓ eſt minutū ⁊ candidū in vino dulci datum homīes ad luxuriam proniores facit.Similiter gula ꝑ ſplendidū cibū ⁊ dulceꝫpotū inclinat ad luxurie actū. Hieronymꝰin quodā ſermone: Semꝑ ſaturitati iūctalaſciuia eſt. vicina ſunt ſibi venter ⁊ genitalia: ꝓ membroꝝ ordine ordo vitiorum.Scd̓o qꝛ ſi qͥs de coriādro nimis accipitamentiā ⁊ freneſim incurrit. Similiter ꝑſuꝑfluitatē gule: ⁊ p̄cipue qͣꝫtum ad potuꝫhomo ꝑ ebrietatē efficit̉ velut amens ⁊ freneticus. Nā ſicut dicit Petrꝰ Rauen̄. ī qͦdam ſermōe Ubi regnat ebrietas: rō exulat: intellectus obtundit̉: cōſilia deuiant:iudicia ſubuertunt̉. ¶ Tertio qꝛ hec herba cū ſuo ſemine canibꝰ venenoſa exiſtit.Canes enī ꝯtra lupos latrantes ⁊ linguāmedicinalē habētes p̄dicatores ſunt: qͥbꝰgule vitiū p̄cipue eſt nociuū. Un̄ dicebatApl̓s .j. Corinth̓. ix. Caſtigo corpus meū:⁊ in ſeruitutē redigo: ne forte cū alijs predicauero: ip̄e reprobus efficiar. ¶ Quartoqꝛ coriandrū in cibo ſumptum calefacit etſomnū inducit. Sil̓r gule vitium inducitſomnū corꝑis ⁊ ſomnolētiā .i. pigriciā mētis. iij. Regꝭ. xix. Comedit ⁊ bibit ⁊ rurſuꝫobdormiuit. ¶ Quinto quia hec herba licet integra ſit ⁊ odorifera: tn̄ fricata manibus fetida fit. Sic etiā gule materia ſcꝫ cibus qͣꝫuis pͥmo odoriferꝰ ⁊ optime ſit paratꝰ: poſtea tn̄ efficit̉ fetidus ī exitu de vētre. Et iō ſicut dicit Algacel: Cuiuſcunqꝫcura vl̓ ſollicitudo verſatur circa id quodventrem ingredit̉: eius valoris eſt qd̓ inCa. XXIXde egreditur.Omilis homodulcis ferocitatem mitigat hominis ſuꝑbi ⁊ crudelis. Cuius5