Libertertius
Sic ſapiētū ꝟba tenellos hoīes .i. ſpū debiles ſiue puſillanimes a ventꝭ ꝑſecutionū: ⁊a pluuijs .i. īpetu inundātiū tribulationū⁊ a caumatibꝰ internaꝝ tētationū ꝯfortādo: īſtruēdo: minādo muniūt ⁊ defendūt.Et interdū etiā ſapiētes ⁊ eloquentes viriꝓ patria ſeu ciuibꝰ ſuis ſiue adu̓ſantibꝰ cōtradicēdo: ſiue ſalubrit̓ ꝯſulēdo ſiue verſucias ⁊ neqͥcias detegēdo: inuidentiū vl̓ hoſtiū ictibꝰ .i. odijs ⁊ ꝑ ſecutiōibus ſe exponunt: Eſa. xlij. Poſuit os meū dn̄s qͣſi gladiū acutū. Un̄ ꝯtra eos qͥ hͦ nō faciūt dicit̉Ezech̓. xiij. Nō oppoſuiſtꝭ vos muꝝ ꝓ domo iſrl̓. Tull̓. in rhetoricꝭ. Quia ita ſe armat eloquētia nō vt oppugnet cōmoda patrie: ſꝫ vt ⁊ ꝓ his pugnare poſſitis mihi videt̉ ⁊ ſuis ⁊ publicꝭ rebꝰ vtiliſſimꝰ atqꝫ amātiſſimꝰ ſuis. ¶ Tertio rōne firmitatꝭ: qꝛfolia cito a vēto mouent̉: ⁊ hincinde qͣſſantur: ſꝫ ꝓpter abūdātiā hūoris nō facile abarbore diuidunt̉. Sil̓r gratioſi in ꝟbis: licet a vēto vane laudis ⁊ fauoris hoīm plerūqꝫ agitent̉: tn̄ ſi hn̄t abūdantiam humoris .i. diuini amoris ſiue īterne deuotionisnō faciliter ab arbore chriſto: vl̓ ad arboreꝟtuoſe vite ꝑ elationē vl̓ vanā gl̓iam feꝑarant̉: Psͣ .j. Foliuꝫ eius nō defluet: ⁊ oīaquecūqꝫ faciet ꝓſperabun ¶¶ Ul̓ tunc folia ꝓpter ventū ab arboribꝰ cadūt: qn̄ virieloquētes ꝓpter metū obmuteſcūt. Sed hͦamicꝭ dei nō accidit: qꝛ eos intimi amorisvirtꝰ ab oī timore defendit: Act̉. iiij. Petrus ⁊ ioh̓es hͦ humore .i. amore ſpūs ꝯfortati: pͥncipibꝰ ſacerdotū ꝓhibētibꝰ ne docerent in noīe ieſu rn̄derūt: Nō poſſumꝰ q̄audiuimꝰ ⁊ vidimꝰ non loqui? ¶ Quartorōne fructuoſitatꝭ: qꝛ fructꝰ ſub folijs ſuntpͥmo virētes: tandē matureſcunt: ⁊ caloreſolis dulces fiūt qͥ priꝰ amari fuerunt. Sicſapiētes viri ſub folijs ꝟboꝝ ꝓducūt fructuꝫ opeꝝ: qͥ fructꝰ apparēt virides .i. gratioſi aſpiciētibꝰ: ⁊ maturi .t. diſcreti diſcutientibꝰ: ⁊ dulces .i. ſapidi ſuſcipiētibꝰ. Faciunt enī viri ſapiētes oꝑa gratioſa: diſcreta⁊ fructuoſa. vel eoꝝ fructꝰ .i. actꝰ ſunt virides ꝑ fidē: maturi ꝑ ſpem: dulces ꝑ charitatē. Et hͨ ē calor ſolis .i. amor chriſti qͥ oīafacit dulceſcere etiā amara q̄qꝫ: Cantꝭ. ij.Fructꝰ eiꝰ dulcꝭ gutturi meo. Et attēde ꝙſicut modici p̄cij ē in arbore frōdoſitas ſine fructibꝰ: ita modici valoris ꝟboſitas ſiue oꝑibꝰ. ꝓpter qd̓ dicit Grego. in. vj. lib̓.
mora. ꝙ ille bn̄ loquēdi facundiā ꝑcipit: q̄ſinū cordis ꝑ recte viuēdi ſtudia extendit:nec loquētē ꝯſciētiā p̄pedit: cū linguā vitaantecedit. ¶ Quinto rōne mutabilitatꝭ: qꝛq̄rundā arboꝝ folia in eſtate viridia ⁊ decora ſunt. in autūno palleſcūt: ſed ī hyemecadūt ⁊ in terra putreſcūt. Sic eloq̄ntia ſapientū ſeculi in eſtate .i. in tꝑe fauoris vireſcit ꝑ vigorē: ſꝫ in autūno ſole decreſcēte .i.deficiēte hūano fauore palleſcit .i. debilitatur ꝑ timorē. In hyeme aūt .i. ꝑſecutionistempore cadit .i. penitꝰ deficit ꝑ obmutationē: ⁊ aliqn̄ in t̓ra putreſcit ꝑ mali cōmendationē ⁊ approbationē ſiue fauorationē.Et tūc dicēdū ē eis illud Eſa. v. Ue vob̓ q̄dicitꝭ bonū malū ⁊ malū bonū ¶ C. xxijortatio adbene faciēdū vel ad malum dimittendū diuerſimode fiert debet ẜm diuerſaꝫ qͣlitatē eoꝝ quos hortarioportet. Cuiꝰ exēplū apparet in ficu. Namficus ſterileſcit aliqn̄ ob defectū humoris:aliqn̄ vero ꝓpter nimiā abundātiā humoris. ſed ſi accidit ob defectū humoris: ſubuenit̉ ei ꝑ ꝯuenientē fimū ⁊ aquā dulcem:ſed ſi ſuꝑabundat humor arborē clauis ꝑforāt: ⁊ ſic humorē enacuāt. Illi aūt homines ſterileſcūt .i. a fructu bonoꝝ opeꝝ deficiunt: ⁊ hͦ eſt ꝓpter defectū humoris .i. propter defectū vigoris: qͥ vitio ſubiecti ſuntpuſillanimitatis ⁊ timoris: ⁊ iſti iuuandiſunt cū fimo qͥ plantā calefacit. l. cū doctrina vel exhortatiōe inflāmante ⁊ accedētead bonū: ⁊ cū aqua dulci .i. cū dulcedīe doctrine ⁊ verboꝝ: vt attrahant̉ ex ip̄a dulcedīe exhortatiōis ad hūorē bonitatꝭ. Nāſi ꝯͣ tales puſillanimes qͥs vteret̉ aſperitate ꝟboꝝ: potiꝰ deſperarēt qͣꝫ ꝓficeret: ⁊ iōqͥ talis ē: ſic̄ dicit Proſper in li. ſcd̓o de vita ꝯtēplatiua lenit caſtigatꝰ reuerentiā exhibet caſtigāti. Aſperitate aūt nimie increpatiōis offenſus: nec correctionem recipitnec ſalutem. Patet gͦ ꝙ in exhortationetaliū ſi appareat calor amoris impellēs: etdulcedo ꝟboꝝ demulcēs: ſequit̉ bonoruꝫopeꝝ fecūditas crefcēs. Illi aūt ad modūficus ſterileſcūt ꝓpter humiditatis exceſſūq̄ bona oꝑa ex ſuꝑbia dimittūt: vel ex nimia abūdantia tꝑaliū que inducit ad ſuꝑbiaꝫ ⁊ ꝯtemptū ſpūaliū: ⁊ tales perforādiſunt clauis .i. terribilibꝰ ⁊ aſperis verbis: