Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
118r
Einzelbild herunterladen
 

De vegetabilibus plantis

milat̉ cardamono. Prīo rōne originis.qꝛ cardamoniū eſt ſeme arborꝭ qͣſdaꝫ tumoroſitates facit in qͥbꝰ ſemē ꝯtinet̉. Arbor eſt pnīa ī intimis cordis radicata īterra .i. in corꝑe nr̄o ꝓficere fructificaredebei Ul̓ in t̓ra hec arbor fructificare debet: qꝛ ſupra terrā .i. in celo: vl̓ etiā ſub terra .i. in inferno pnīa locū habet. incelo ē locꝰ penitudinis vbi nullū angitꝯſcīa criminis. In inferno ꝟo hꝫ penitentia fructū vbi pōt expiari delictum.Ex hac pnīe arbore ꝓducit̉ ſemē elemoſyne. Eſt enī elemoſyna opꝰ ſatiſfactioniſ:qd̓ quidē ad pnīam ꝑtinet. Sed ſemenvocat̉: qꝛ in aliena terra ſcꝫ indigentꝭ ꝓximi carne ſemīata mirabiles fructuſ affert.hoc aūt ſemē elemoſyne ab arbore .i. a penitentia ī qͥbuſdā tumoroſitatibꝰ .i. cordiscōpaſſiōibꝰ ꝓducit̉: qꝛ tota virtꝰ elemoſyne eſt ex cordis cōpaſſione. Augꝰ. In affectu cordis penſanda ē elemoſyna tribuentis. Et idcirco vt in Mora. beatꝰ Grego.dicit: Ille ꝑfecte tribuit eo qd̓ afflictotribuit: afflicti qͦꝫ animū in ſeſumit vt priꝰin ſe dolētis paſſionē trāſferat: tūc cōtradolorē ipſiꝰ miniſteria ꝯcurrat. Scd̓orōne coloris: qꝛ illud cardamomi ſemē eſtmeliꝰ qd̓ ſubrufum ē aliqͣntulum. Rufedoetiā elemoſyue ē ex dilectiōis feruore: necdubiū qͥn tāto melior ſit elemoſyna quātoplꝰ rubet ex charitatꝭ flāma. Un̄ ſine charitate elemoſyna ē oīo īfructuoſa: Apl̓odicēte. j. Corin. xiij. Si diſtribuero ī cibospaupeꝝ oēs facultates meas: charitatemāt habuero nihil mihi ꝓdeſt. Tertiorōne ſaporis: qꝛ illud etiaꝫ eſt meliꝰ qd̓ eſtacutū dulcedini intermixtū. Debet enimdari elemoſyna acumīe .i. ſubtilitatediſcretiōis: dulcedīe allocutiōis: qꝛ interdū ꝟbū eſt meliꝰ qͣꝫ datū. Augꝰ. ī epl̓aad quendā comitē: Caue p̄uidēs diſcretio elemoſyne: ita vt vtriuſqꝫ dantꝭ accipientꝭ ſit ſolatiū Quarto rōne virtutis:qꝛ hꝫ virtutē ꝯfortādi cor cerebrū ſtomachū. in corde qͥdē eſt dilectio: ī cerebro ſenſificatio: in ſtamacho ꝟo nutritio: qꝛ ſcꝫ. exelemoſyna ꝓuocat̉ recipientꝭ dilectio. Inea etiā demonſtrat̉ largiētis ſenſus diſcretio: ex ea etiā ꝓuenit vtriuſqꝫ partꝭ nutritio: qꝛ dantꝭ qͥdē meritū elemoſyne refouet̉ ſpūs: ſed recipiētis oportunū auxiliū refocillat̉ corpꝰ. Itē elemoſyna aſſi-

milat̉ ſemini: qꝛ bonitas ſemīs ẜm Plini.ꝯſiderat̉ ex tribꝰ. Prīo ex tꝑe: qꝛ illudſemē ē honū ad ſemīandū: qd̓ ē bimū vl̓ tri. Quedā ē elemoſyna diſponit hoīeꝫad vnū ſcꝫ ad vt liberet̉ a culpa: ſic̄ elemoſyna pctōriſ: Dan̄. iiij. Pctā tua elemoſynis redime. Et iſta ē qͣſi ſemē anniculuꝫ:id eſt vniꝰ anni tm̄. Quedā ꝟo elemoſynavalet ad duo .ſ. ad ſatiſfactionē culpe redēptionem pene: vt elemoſyna penitentisTobie. iiij. Elemoſyna liberat a morte ſcꝫculpe: patit̉ aīam ire in tenebras ſcꝫpene: iſta ē vt ſemē bimū. Quedā aūt valet ad tria ſcꝫ ad p̄ſeruādū a culpa: ad euadendū ſupplicia: ad intrāduꝫ premia: ſic̄elemoſyna iuſti: eſt qͣſi ſemē trimū. Secūdo ꝯſiderat̉ bonitas ſemīs ex pondere:qꝛ illud eſt optimū qd̓ ē grauiſſimū. pōduſaūt elemoſyne cuiuſlibet boni oꝑis ē excharitatꝭ affectu: qꝛ tanto elemoſyna plusvalet danti: qͣnto maiori charitate dat̉. Tertio ꝯſiderat̉ ex colore: qꝛ illud ſemēmeliꝰ ē qd̓ magꝭ albū interiꝰ ē. Sed qͣſi medulla alba ē intētio pura. Un̄ illa elemoſyna ē bōa dat̉ intētiōe pura: Mat. vj.Te aūt faciente elemoſynā neſciat ſiniſtratua qͥd faciat dextra tua. Ca. XXILLoquētia ſapientū aſſimilat̉ frondoſitati ar(boꝝ. Prīo rōne gratioſitatꝭ:qꝛ viriditas copioſitas folioꝝ reddit arborē gratioſā aſpiciētibꝰ. Sil̓r efficacia affluētia ꝟboꝝ reddit ſapiētē gratioſū audientibꝰ. Psͣ. xliiij. Diffuſa ē gr. ī la. t Sꝫnota ad gratioſaꝫ eloq̄ntiā pl̓a reqͥrūtur ẜm Ualeriū maximū doctrīe eloq̄ntie ornamēta ꝓnūciatiōe apta ꝯueniēti corꝑis geſtu ꝯſiſtūt. Quibꝰ ſe īſtruxerit tribꝰ modis hoīes aggredit̉. Aurespenetrādo: ocl̓os demulcēdo: aīos inuadēdo. ſic̄ etiā Sen̄. ī epl̓a dic̄. De apta ātnūciatiatiōe ꝟboꝝ loqͥt̉ Caſſio. ſuꝑ Ps.lxxiij. Eloq̄ns ē ille ſcit ꝑua ſūmiſſe: media tēperate: magͣ grādit̉ dice̓. ſcit īuenire p̄clare: enunciare magnifice: diſponereapte: figurare varie. Idē etiā dic̄: bonuſdoctor ꝓhemiat aꝑte: narrat aꝑte: arguitacrit̉: colligit fortiter: ornat excelſe: docet:delectat afficit. Scd̓o rōe vtilitatꝭ: qꝛ folia tenellos fructꝰ avētꝭ: pluuijs caumatibꝰ muniūt: eiſ tāqͣꝫ ſcutū ictꝰ recipiūt.