¶ De vegetabilibus ⁊ plantis
milat̉ cardamono. ¶ Prīo rōne originis.qꝛ cardamoniū eſt ſeme arborꝭ q̄ qͣſdaꝫ tumoroſitates facit in qͥbꝰ ſemē ꝯtinet̉. Arbor gͦ eſt pnīa q̄ ī intimis cordis radicata īterra .i. in corꝑe nr̄o ꝓficere ⁊ fructificaredebei ¶ Ul̓ in t̓ra hec arbor fructificare debet: qꝛ ſupra terrā .i. in celo: vl̓ etiā ſub terra .i. in inferno pnīa locū nō habet. Nā incelo nō ē locꝰ penitudinis vbi nullū angitꝯſcīa criminis. In inferno ꝟo nō hꝫ penitentia fructū vbi nō pōt expiari delictum.Ex hac gͦ pnīe arbore ꝓducit̉ ſemē elemoſyne. Eſt enī elemoſyna opꝰ ſatiſfactioniſ:qd̓ quidē ad pnīam ꝑtinet. Sed iō ſemenvocat̉: qꝛ in aliena terra ſcꝫ indigentꝭ ꝓximi carne ſemīata mirabiles fructuſ affert.hoc aūt ſemē elemoſyne ab arbore .i. a penitentia ī qͥbuſdā tumoroſitatibꝰ .i. cordiscōpaſſiōibꝰ ꝓducit̉: qꝛ tota virtꝰ elemoſyne eſt ex cordis cōpaſſione. Augꝰ. In affectu cordis penſanda ē elemoſyna tribuentis. Et idcirco vt in Mora. beatꝰ Grego.dicit: Ille ꝑfecte tribuit qͥ cū eo qd̓ afflictotribuit: afflicti qͦꝫ animū in ſeſumit vt priꝰin ſe dolētis paſſionē trāſferat: ⁊ tūc cōtradolorē ipſiꝰ ꝑ miniſteria ꝯcurrat. ¶ Scd̓orōne coloris: qꝛ illud cardamomi ſemē eſtmeliꝰ qd̓ ſubrufum ē aliqͣntulum. Rufedoetiā elemoſyue ē ex dilectiōis feruore: necdubiū qͥn tāto melior ſit elemoſyna quātoplꝰ rubet ex charitatꝭ flāma. Un̄ ſine charitate elemoſyna ē oīo īfructuoſa: Apl̓odicēte. j. Corin. xiij. Si diſtribuero ī cibospaupeꝝ oēs facultates meas: charitatemāt nō habuero nihil mihi ꝓdeſt. ¶ Tertiorōne ſaporis: qꝛ illud etiaꝫ eſt meliꝰ qd̓ eſtacutū ⁊ dulcedini intermixtū. Debet enimdari elemoſyna cū acumīe .i. cū ſubtilitatediſcretiōis: ⁊ cū dulcedīe allocutiōis: qꝛ interdū ꝟbū eſt meliꝰ qͣꝫ datū. Augꝰ. ī epl̓aad quendā comitē: Caue p̄uidēs diſcretionē elemoſyne: ita vt vtriuſqꝫ dantꝭ ⁊ accipientꝭ ſit ſolatiū ¶ Quarto rōne virtutis:qꝛ hꝫ virtutē ꝯfortādi cor cerebrū ⁊ ſtomachū. in corde qͥdē eſt dilectio: ī cerebro ſenſificatio: in ſtamacho ꝟo nutritio: qꝛ ſcꝫ. exelemoſyna ꝓuocat̉ recipientꝭ dilectio. Inea etiā demonſtrat̉ largiētis ſenſus ⁊ diſcretio: ex ea etiā ꝓuenit vtriuſqꝫ partꝭ nutritio: qꝛ dantꝭ qͥdē ꝑ meritū elemoſyne refouet̉ ſpūs: ſed recipiētis ꝑ oportunū auxiliū refocillat̉ corpꝰ. ¶ Itē elemoſyna aſſi-
milat̉ ſemini: qꝛ bonitas ſemīs ẜm Plini.ꝯſiderat̉ ex tribꝰ. ¶ Prīo ex tꝑe: qꝛ illudſemē ē honū ad ſemīandū: qd̓ ē bimū vl̓ trimū. Quedā ē elemoſyna q̄ diſponit hoīeꝫad vnū ſcꝫ ad hͦ vt liberet̉ a culpa: ſic̄ elemoſyna pctōriſ: Dan̄. iiij. Pctā tua elemoſynis redime. Et iſta ē qͣſi ſemē anniculuꝫ:id eſt vniꝰ anni tm̄. Quedā ꝟo elemoſynavalet ad duo .ſ. ad ſatiſfactionē culpe ⁊ redēptionem pene: vt elemoſyna penitentisTobie. iiij. Elemoſyna liberat a morte ſcꝫculpe: ⁊ nō patit̉ aīam ire in tenebras ſcꝫpene: ⁊ iſta ē vt ſemē bimū. Quedā aūt valet ad tria ſcꝫ ad p̄ſeruādū a culpa: ad euadendū ſupplicia: ⁊ ad intrāduꝫ premia: ſic̄elemoſyna iuſti: ⁊ eſt qͣſi ſemē trimū. ¶ Secūdo ꝯſiderat̉ bonitas ſemīs ex pondere:qꝛ illud eſt optimū qd̓ ē grauiſſimū. pōduſaūt elemoſyne ⁊ cuiuſlibet boni oꝑis ē excharitatꝭ affectu: qꝛ tanto elemoſyna plusvalet danti: qͣnto cū maiori charitate dat̉.¶ Tertio ꝯſiderat̉ ex colore: qꝛ illud ſemēmeliꝰ ē qd̓ magꝭ albū interiꝰ ē. Sed qͣſi medulla alba ē intētio pura. Un̄ illa elemoſyna ē bōa q̄ dat̉ cū intētiōe pura: Mat. vj.Te aūt faciente elemoſynā neſciat ſiniſtratua qͥd faciat dextra tua. ¶ Ca. XXILLoquētia ſapientū aſſimilat̉ frondoſitati ar(boꝝ. ¶ Prīo rōne gratioſitatꝭ:qꝛ viriditas ⁊ copioſitas folioꝝ reddit arborē gratioſā aſpiciētibꝰ. Sil̓r efficacia ⁊ affluētia ꝟboꝝ reddit ſapiētē gratioſū audientibꝰ. Psͣ. xliiij. Diffuſa ē gr. ī la. t ¶ Sꝫnota h̓ ꝙ ad gratioſaꝫ eloq̄ntiā pl̓a reqͥrūtur ¶ Nā ẜm Ualeriū maximū doctrīe ⁊ eloq̄ntie ornamēta ⁊ ꝓnūciatiōe apta ⁊ ꝯueniēti corꝑis geſtu ꝯſiſtūt. Quibꝰ qͥ ſe īſtruxerit tribꝰ modis hoīes aggredit̉. Aurespenetrādo: ocl̓os demulcēdo: ⁊ aīos inuadēdo. ſic̄ etiā Sen̄. ī epl̓a dic̄. De apta āt ꝓnūciatiatiōe ꝟboꝝ loqͥt̉ Caſſio. ſuꝑ Ps.lxxiij. Eloq̄ns ē ille qͥ ſcit ꝑua ſūmiſſe: media tēperate: magͣ grādit̉ dice̓. qͥ ſcit īuenire p̄clare: enunciare magnifice: diſponereapte: figurare varie. Idē etiā dic̄: ꝙ bonuſdoctor ꝓhemiat aꝑte: narrat aꝑte: arguitacrit̉: colligit fortiter: ornat excelſe: docet:delectat ⁊ afficit. ¶ Scd̓o rōe vtilitatꝭ: qꝛ folia tenellos fructꝰ avētꝭ: pluuijs ⁊ caumatibꝰ muniūt: ⁊ ꝓ eiſ tāqͣꝫ ſcutū ictꝰ recipiūt.