Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
117v
Einzelbild herunterladen
 

Libertertius

peccatū ꝑtrahūt qͣſi inflicto vulnere cruētant. Tertio qꝛ ſūt ſerpentū cōicatiue .ſ.occultatiue. ꝓpter qd̓ Ecc̄s. x. d̓r: Qui diſſipat ſepem mordebit coluber. ſcꝫ latitat int̓ ſpinas. Sic diuitie latibulū ſūt ſerpentiū infernaliū. j. Timo .vj. Qui volūtdiuites fieri incidūt in tentationē in laqueū diaboli: in deſideria multa inutilia que iergūt hoīeꝫ in interitū. Quarto qꝛ ſpine ſunt ſibijnuicē complexiue. ?enī ſe mutuo cōplectunt̉ faciliꝰ faſciculꝰſpinarū excutit̉ qͣꝫ partes ſeparent̉. Sic diuitie habite difficulter bene diſpeuſant̉: etideo ꝯſultius eſt totū ſimul onꝰ deponere:ẜm illud Matth̓. xix. Vende oīa habes da pauꝑibꝰ. Quinto qꝛ ſpine ſt̓ ignisincenſiue. Diuitie enī ſūt materia ignis cupiditatis in pn̄ti. Psͣ. cxvij. Exarſerūt ſic̄ignis in ſpinis. ignis infernalis in futuro: Eſa. xxxiij. Spine ꝯgregate igni cōburent̉ Sexto qꝛ ſpine ſunt ſeminum ſuffocatiue. ꝓpter ſuā denſitatē radios ſolis intercipiūt: rorifluas celi guttas adea ſub eis ſunt deſcēdere ꝑmittunt: etideo iuxta ſpinas vel infra ſeminant̉de facili cōualeſcūt. Vnde Lu. viij. Aliudſemen cecidit īter ſpinas: ſimul exorte ſpine ſuffocauerūt illud. Similiter diuitie ſuffocant ſua ſollicitudine fructū ſeminis verbi dei. Et ideo d̓r ibidem Lu. viij. Qd̓ autem in ſpinis cecidit: hi ſunt audierunta ſollicitudinibꝰ diuitijs voluptatibusvite ſuffocant̉ referūt fructū Itē diuites qn̄ abūdant diuitijs viſitant freq̄ntantur. qn̄ vero ſunt pauꝑes cōtemnunt̉abijciunt̉: ſicut arbor diligenter ſeruat̉cuſtodit̉ qn̄ fructꝰ eſt in ea: ſed ablato fructu negligit̉ et exponit̉: vt ptꝫ in vineisclaudunt̉ cuſtodiuntur tꝑe fructus: ſedpoſtea exponunt̉: Prouer. ix. Diuitie addunt amicos pl̓imos. a paupe autem hiquos habuit ſeparant̉. Ca. XIXOctrina ſacreſcripture aſſimilat̉ apio. Primo qꝛ apium eſt herba ſplenis epatis. opilationes .i. vias opilatasaperit. Per epar autē ſplenē ſunt duomēbra intrinſeca multū vtilia corpori: intelligimꝰ duas intimas vtiliſſimas potētias anīe ſcꝫ intellectū affectum. Et ſicutſplen attrahit nutrimētū ab epate ſcꝫ hu-

morem nutrit̉: ſic volūtas ab intellectutrahit pn̄s oblectū a mouet̉. bonumapp̄henſum ī intellectu eſt volūtatis obiectum mouēs ip̄am: vtriuſqꝫ aūt potentievias aperit doctrina ſacre ſcripture: qꝛ intellectui aperit viā ad deū cognoſcendū: etvolūtati ad deū diligendū. De qͥbꝰ vijs dicitur Prouer. iij. Uie eiꝰ vie pulchre ⁊cͣ. Scd̓o qꝛ apij vis ſemen radix morſibꝰvenenatis ſuccurrit: vt dicit Diaſco. Morſus venenoſi ſunt tentatiōes diaboli: quibus verba ſacre doctrine optime docēt hominē obuiare. Un̄ dn̄s Matth̓. iiij. a diabolo in deſerto tentatꝰ ſacre ſcripture ꝟbain qͣlibet tentatiōe oppoſuit. Induxit etiaꝫꝯtra tria teſtimonia de lege qͥbꝰ ip̄m vicit repulit: ſicut figuratū fuerat. j. Regꝭ.xviij. in Dauid: Goliā ꝓſtrauit tribꝰ lapidibꝰ de torrēte: ſic chriſtꝰ diabolū ſuperauit tribꝰ teſtimonijs de lege: vt d̓r ī p̄loſa. Quo exēplo etiam nos docemur ſacreſcripture ꝟbis repellere tentatorē. Nam ſitentat te ſuꝑbia appetitu honoꝝ reſpōde ei: ſcriptū eſt Eccī. ix. Quid ſuꝑbis terra cinis; iterū Eccī. vij. Noli q̄rere abhoīe ducatū neqꝫ a rege cathedrā honorꝭ.Si tentat de appetitu diuitiaꝝ rn̄de: ſcpͥtūeſt. j. Timo. vj. Rihil intulimꝰ in hūc: haud dubium qꝛ nec auferre qͥd poſſumus. Et iterū: Qui volūt diuites fieri incidūt in tentationē diaboli. Itē ſi tentatde appetitu delitiaꝝ carnaliuꝫ. Rn̄de ei. j.Corinth̓. xv. Caro ſanguis regnū deipoſſidebūt. Gloſa. Per carnē ſanguinēventer libido .i. pctā carnalia deſignant̉. Tertio qꝛ apiū triſticiā expellit leticiam inducit. eſt quoddaꝫ genꝰ apij qd̓d̓r apiū riſus: eo hūoris melancolici ſitpurgatiuū: triſticie expulſiuū leticie inductiuū: īmo d̓r ſi qͥs ip̄m in magna qͣntitate reciꝑet: ridēdo occideret. Sic doctrina ſacre ſcripture melancoliā .i. tediuꝫexpellit. vn̄ Sap̄. viij. hꝫ amaritudinēꝯuerſatio illiꝰ nec tediū cōuictꝰ ipſiꝰ Itētriſticiā interdicit: Matth̓. vj. Rolite fieritriſtes. Itē ad leticiā inducit: Psͣ. xcix.Seruite dn̄o ī leticia. Un̄ libri ſacre ſcpͥture magnū ſolatiū p̄bēt ꝯͣ huiꝰ miſerie ineolatuꝫ. j. Machab̓. xij. Habentes ſolatio libros ſanctos. Ca. XXLemoſyna aſſi