¶ De vegetabilibus ⁊ plantis
rūt arbores in ꝑtibꝰ .ſ. partiū ſuaꝝ multitudine ⁊ paucitate: magnitudine ⁊ ꝑuitate: fortitudine ⁊ debilitate. Cuius diuerſitatꝭ cā eſt diuerſitas humoris: qͥ ī aliqͥbuseſt lacteus vt in ficubꝰ: ⁊ talis in latū ⁊ inIn qͥlongū ē ad ſe diffundendū idoneꝰbuſdā vero ē viſcoſus: vn̄ nec ad extenſionē aptus. In qͥbuſdā vero ē acutꝰ qͥ ex ſuafortitudine ad multā extēſionē ē aptꝰ. Etraritas arboris accidit ꝓpter inſufficientiā humoris: ſpiſſitudo vero ꝓpt̓ ſufficiētiā caloris ad ꝯdēſationē humoris. Quaſi aūt humor lacteus qͦ ꝑuuli .i. incipiētesnutriunt̉ ē deuotio actiuoꝝ. Sꝫ quaſi humor acutus ⁊ ſubtilior ē contēplatiuoꝝ inqͥbus etiā ē caloris charitatis abūdantia.Et iō tales habēt ꝑtes .i. ramos opeꝝ plures ꝑ frequētiā: maiores .i. lōgiores ꝓpt̓ ꝑſeuerantiā: ⁊ fortiores ꝓpt̓ ꝯſtātiā ſiue patiētiā. Sꝫ qͣſi humor viſcoſus ē amor ꝓprius auaroꝝ qͥ ab eis nō ſeꝑat̉. nec facil̓r adalios extendit̉. Vnde deficit in eis calor ⁊charitas: quia charitas nō querit que ſuaſunt. Et iō eorum ꝑtes ⁊ rami .i. oꝑa ſiuedona ſunt pauciora minora ⁊ debiliora.¶ Quarto differūt arbores in frondibꝰ.Et pͥmo in frondiū variatiōe: qꝛ quedamarbores ſiue plāte habēt folia aſpera ꝓpter dn̄iū terreſtreitatis ⁊ ſiccitatꝭ. Quedam vero habēt folia lenia ꝓpter eqͣlitatēaque humectantꝭ ⁊ ꝓportionē debitā caliditatꝭ. Sic ſuꝑbi in qͥbꝰ dominat̉ amor terreſtris ⁊ ſiccitas: qꝛ carēt humore pietatishabēt folia .i. ꝟba aſpera: hͦ ē ꝯtumelioſaet alios aſꝑantia. Sꝫ illi qͥ humectant̉ aqͣdiuīe ſapiētie ī qͥbꝰ exiſtit debita caliditaſcharitatꝭ ⁊ beniuolētie: hi habēt folia .i. ꝟba lenia ⁊ dulcia. ¶ Itē differūt arboresin folioꝝ duratiōe: qꝛ qͥbuſdā arboribꝰ folia cito cadūt ꝓpt̓ humorē raꝝ nō vnctuoſum ⁊ cito ſiccabilē. In qͥbuſdam ꝟo ꝑmanēt diu ꝓpter cām ꝯtrariā. Sil̓r in illis qͥbus deeſt vnctuoſus humor gr̄e ⁊ deuotionis cito cadūt folia: qꝛ cito deſer̄t ꝓmiſſa.Nā ſic̄ facilit̓ ꝟbis ꝓmittūt: ita facil̓r ⁊ cito a ꝓmiſſis deficiūt. Sꝫ illi ī qͥbus econtrario ē gr̄a ⁊ deuotio firmi ſūt ī ꝓmiſſis:et iſti ſūt ſicut arbores ex qͥbꝰ folia nō cadūt. Psͣ .j. Et folium eiꝰ nō defluet. Un̄tūc foliū defluit qn̄ facit ꝯtrariū eiꝰ quodalijs dicit. Itē folia arboꝝ differūt in figuratiōe. Quia quarundam arborum ſūt
folia ſtricta: qͣrūdā lata: qͣrūdā acuta: qͣrūdā rotūda: qͣrūdā ſciſſa: qͣrūdam ſolida q̄oīa variāt̉ ẜm varitatē humoris magis vl̓minꝰ terreſtris vel viſcoſi: ⁊ ꝓpter calorēequaliter vel inequaliter humorem extendentem. ¶ In hoc autē ſignificatur ꝙ verba ſiue corrigentiū ſiue docentium ſiue cōſulentiuꝫ nō ſemper debēt eſſe vniformia:ſed diuerſificari debēt nō ſolū ī ſubſtātia:ſed etiā in modo ꝓferendi: ẜm exigentiaꝫꝑſonaꝝ negocioꝝ locoꝝ ⁊ tēporū. ¶ Quīto differūt arbores in floribꝰ. Quia q̄daꝫarbores florēt qd̓ eſt ꝓpter puri ⁊ ſubtilishumoris exiſtētiā in medulla. Quedā vero ſūt q̄ nō florent ꝓpt̓ nimiā viſcoſitatemhumoris: eo ꝙ ſubtiliari nō poſſit: nec propter ſuā vnctuoſitatē in ſubtilē floꝝ ſb̓ſtātiam dilatari vt patet in ficu. Quedā etiānō habēt flores ꝓpter liqͥditatē q̄ nō pōtin floꝝ ſubſtātiā coagulari: vt patet in palma ⁊ ſil̓ibus de qͥbus exemplificat Ph̓s.Per flores gͦ qͥ ex ſubtili ⁊ puro generāt̉liquore: intelligūt̉ ſubtiles meditatōes etpure: ⁊ ꝯſideratiōes cōtemplantiū q̄ reqͥrunt puritatē affectus ⁊ ſubtilitatē intellectus. Un̄ nō in oībꝰ arboribus .i. in omnibus hoībꝰ etiā bonis hec inueniūtur: exeo ꝙ in qͥbuſdā licet ſit humor vnctuoſusdeuotiōis ⁊ gr̄e tn̄ ē groſſus. Quia lꝫ quidā habeāt mentē deuotā: tn̄ habēt ea ſimplicem et groſſam: ⁊ ideo non aptam adſubtiliora contemplanda. et licet nō habeant flores tamē poſſunt habere dulceſ fructus: id eſt oꝑa ſicut habēt iſte arbores ficus et palma. ¶ Illi aūt in qͥbus abūdatliquidꝰ ⁊ fluidus humor carnis: id ē amorcarnalis multo minus apti ſunt ad florescontēplatiōis habendos. Sexta diffęrentia eſt in fructibus. Quia quedam arbores ſūt infructuoſe q̄ fructus nō ꝓducūt:ſed folia tantū emittūt. Et talibus aſſimilant̉ mali xp̄iani: qͥ verba ꝯfeſſionis fideihabēt: ſꝫ operā fidei non habēt Apl̓s Titum .j. Confitent̉ ſe noſſe deuꝫ: factis autem negāt ¶ Itē mali doctores ⁊ prelati qͥſolum habent verba doctrine ſed non opera vite: Matth̓. xxiij. Dicūt eī ⁊ nō faciūt.Itē illi qui verbis promittūt vel vouēt:ſed facto promiſſa vel vota non implent.De quibus dicitur: Eccleſiaſtes. v. Melius eſt non vouere qͣꝫ poſt promiſſa vota non reddere. Diſplicet enim deo infide-